b****y Death

Chapter 7

AKUMA POV~

*sigh* Ang boring naman. Tssss.... ang boring kasi mag-discuss tong matandang prof nato

"Prepare for the quiz tomorrow class, that's all. Goodbye, have a lunch" Paalam ng matandang prof

Buti naman tapos na ang class, ang boring kasi at isa pa alam ko naman yang dinidiscuss niya, matalino kaya to. Namana ko ang katalinuhan ni Mommy

"Tara na" Pangyaya ni CL

Kaya tumayo na kami at nag-lakad na papunta sa cafeteria, habang nag-lalakad kami may biglang humarang sa dinaanan namin. Sino pa ba kundi ang pesting Girl's Day lang naman. Mga walang magawa sa buhay kundi ang ibully ako, oo hanggang ngayon binubully parin ako. It's been 1 month hindi parin sila tumitigil sa pang-bubully sa akin. Especially kapag lumalapit sa amin ang Boys Republic, mga insecure, kung gusto nila ang Boys Republic edi isaksak nila sa baga nila. Hindi naman namin sila aagawin no, wala sa vocabulary ko ang salitang RELATIONSHIT

"Ano naman ba?" Galit na tanong ni Minzy

"Ano na naman ba? Well, gusto ko lang sabihin sa inyo na layuan niyo ang Boys Republic" Sagot ni Minah

"Gosh~ yan lang ba, pwes isaksak niyo sa baga niyo ang Boys Republic nayan" Inis na sagot ni Dara

"At isa pa hindi naman kami ang lumalapit, kundi sila, kaya sila ang pagsabihan niyo hindi kami" Galit na sabi ni Bom

Shit! Sa totoo lang, sa loob ng isang (1) buwan, pinipigilan ko ang temperament ko pero nag-kakamali ako. Hindi ko talaga siya mako-control kaya ang ginawa ko kapag sobrang galit na ako, lumabas ka-agad ako papunta sa likod ng campus nato dahil doon walang tao. Kaya free akung suntokin ang pader, lumalayo din ako sa kanila para hindi nila mapansin ang pagbabago ng kulay ng buhok ko at sa mata ko rin. Kahit naka-contact lens lang ako kapag naging dark na talaga ang kulay makikita talaga siya kaya yan ang iniiwasan ko kapag nagagalit na ako ng sobra-sobra. Panong nangyari? Bata palang kasi ako, na-kidnap na ako at ginamit bilang experimental ng mga illegal scientists. I've been in there den for almost 2 weeks. Madami kaming bata ang ginamit bilang experiments. Pero ako lang ang naka-survive. Lahat ng bata ay namatay dahil hindi kinaya ang dosage na tinuturok sa amin. Natagalan ang paghahanap nila Mom at Dad dahil unknown ang mga scientist na kumidnap sa akin. Nagka-trauma nga ako ng ma-rescue ako nila Mom at Dad. Pero gumaling naman agad ako after 3 weeks

"Pwede ba tigilan niyo kami, wala kaming ginagawa sa inyo. Kapag hindi kayo tumigil diyan mag-sisisi kayo na ako pa ang binangga niyo" Sobrang lamig kung sabi sa kanila, well, may halong pagbabanta narin yung boses ko

"Ohh~ talaga lang Akuma. Anong akala mo matatakot kami diyan, well, sanay na kami niyan dahil isa kaming gangster, rank 4 kaya hindi kami matatakot diyab sa banta mo kahit kaibigan mo pa ang 2ne1. Na hindi mo alam ang tunay nilang pag-katao" Maarting sabi ni Hyeri

Then umalis na sila sa harapan namin, buti naman umalis na sila kung hindi. Hindi na talaga ako makapag-pigil na baka mapatay ko sila dito sa hallway nato

"Akuma wag mo pansinin ang sinabi ni Hyeri sayo" Sabi sa akin ni CL

"Oo nga Akuma sinisiraan lang niya kami sayo" Sabi naman ni Dara

Tumango lang ako, wag kayong mag-alala alam ko ang totoo niyong pag-katao, ang mas-ikinatakot ko baka malaman niyo ang pag-katao ko. Hindi naman kasi sila katulad ko na brutal at pumatay ng tao, ang kaya lang nila ay ang mang-bogbog yun lang

"Tara na sa cafeteria" Yaya nalang ni Bom

Mag-lalakad na sana kami ng tumunog yung phone ko

(insert music here: ?Sugar Free by: T-ara♫)

Kaya sinagot ko na ang tawag, kahit hindi ko ito tinignan kung sino ang tumawag

"Moshi-moshi" Bati ko

(Hello)

[Kon'nichiwa wakai hime] Bati naman sa kabilang linya

(Hello young hime)

"Nani?" Tanong ko sa kanya

(What?)

I use nihonggo para hindi nila maintindihan. Habang nag-lalakad kami ay alam ko na nakikinig sila at the same time nag-tataka

[Nihonde wa, koko de kinkyu kaigi ga motte iru] Sagot nung nasa kabilang linya

(There have an emergency meeting here in Japan)

"Itsu?" Tanong ko

(When?)

[Ashita no gogo, anata wa wakai hime koko ni suruhitsuyogaru] Sagot niya

(Tomorrow Afternoon, you need to be here young hime)

"Ok" Yan nalang ang nasabi ko then I hung-up

Hindi ko na pala namalayan na naka-upo na pala kami sa reserve seat namin sa cafe at naka-order na sila

"Ano yun Akuma?" Tanong sa akin ni Dara

"Wala" Maikli kung sagot

"Ok" Yan nalang ang nasabi nila

Then kumain na kami, napatingin naman ako sa harapan ko then I saw him staring at me. Hindi ko alam pero tuwing lunch ganyan siya. Parang sinasadya niya na maka-harap kami, then kapag nakita ko siya or maka-salubong ang mga mata namin, hindi ko ka-agad maiwasan na maka-titig sa kanya

"Akuma"

Napalingon naman ako kay CL

"What?" Tanong ko sa kanya

"Napapansin ko lang tuwing mag-kita kayo, nag-kakatitigan kayo. Kundi nakita ko si Troy na nakatitig sayo, pero wala namang bakas na emotion sa mukha niya or expression niya. Kundi blanko lang" Sagot ni CL

Hindi ko rin alam kung bakit kapag nag-kasalubong ang mga mata namin, napatitig ako sa kanya. Aish, ano ba yan

"I don't know" Yan nalang ang nasabi ko

Ng matapos na ako kumain ay tumayo na ako

"Hindi na ako papasok, aalis muna ako" Paalam ko sa kanila

Hindi ko nalang sila pinag-salita, umalis nalang ako. Dumeritso na ako sa airport, wala naman akung paki na naka-uniform pa ako

CL POV~

Ano kaya yun? Hindi ko kasi maintindihan yung nihonggo. At ang mas ikinataka namin bakit ayaw niya pumasok. At san naman siya pupunta?

"May problema ba yun?" Tanong nalang ni Dara

"Parang mayron kasi naman nag-mamadali siyang umalis. Ni hindi pa nga tayo pinag-salita, umalis na ka-agad siya" Sabi naman ni Bom

"Baka may emergency lang" Sabi naman ni Minzy

"Mag-hintay nalang tayo sa kanya, baka sabihin niya na may problema siya" Sabi ko nalang

Then tumango nalang sila. I do hope that she will tell us. Hindi naman pala-kwento si Akuma, at hindi rin yan masyado nagsasalita