Redeeming Elora

Chapter 18

“Ah!” impit na ungol ko ng mas lalong bumilis ang paglabas-pasok ni Marcus sa akin. I am literally pressed against the bedroom wall. Hawak niya ang magkabila kong hita habang sinasalo ang lahat ng bigat ng aking katawan. I clung both my arms to his broad shoulders as I moan and gasped for air alternately. He keeps on moving in and out of me, hard, that I convulsed to my own release. Pero hindi siya tumigil sa paggalaw. He kissed me savagely before lifting me. Ibinaba niya ako sa kama nang hindi tinatanggal ang pagkakabaon ng kanya.

Ipinatong niya ang aking mga binti sa ibabaw ng kanyang mga balikat bago siya nagsimulang bumayong muli. Deeper, longer thrusts.

“Marcus!” tawag ko sa pangalan niya. His making me feel a familiar sensation forming inside of me again.

“Not yet…hold it! We’ll do it both…” with his raspy bedroom voice, he whispered in my ears. Nagpabiling-biling ako ng ulo. Napapaliyad, napapaungol sa bawat ulos. Lumalangitngit na ang kama sa tindi ng pwersa ng bawat niyang paggalaw. Ibinaba niya ang binti ko at mas pinagparte ang mga hita ko. His like a hungry beast running after his prey as he move faster and faster on top of me. Namumula ang mukha, nangangalit ang ngipin, naglilitawan ang ugat sa leeg at butil-butil ang pawis sa noo. I watch him as I try to prolong my wanting release. One last thrust before he groaned so loud and we both reach our climax. Hinihingal na bumagsak siya sa ibabaw ng ko.

Both sweating, gasping for air and heavily panting breaths. Inangat ko ang aking kamay upang haplusin ang kanyang pisngi. Pero bago pa dumantay ang aking daliri sa kanyang balat ay kumilos na siya paalis sa ibabaw ko. I felt emptiness when the weight of his body was lifted off of me. Hindi ko alam kung bakit. Ever since he brought me here, it has always been like this. Darating siya anumang oras niya gusto at paulit-ulit akong aangkinin anumang sandaling kanyang nais. He will always f**k me so good up to his own contentment. But he never stop in just one round. At sa tuwina ay laging may halong galit ang bawat pakikipagniig niya sa akin.

I keep telling myself that I should not expect anything more from him. Ang pagpapakasasa niya sa katawan ko ay parte ng kasunduan namin. At kahit na itanggi ko ay hindi ko maitatatwa na hinahanap-hanap ko ang bawat niyang haplos at halik. I’m getting addicted to him. Hindi dapat ganoon pero ang puso ko ay nais akong ipagkanulo. Unti-unti ay umaasa ako na sana, higit pa sa pagtatalik, ay magkaroon kami ng mas malalim na koneksiyon. Ugnayan na ang mga puso mismo namin ang magdidikta. Katulad noon.

Nanghihinang hinila ko ang makapal na kumot upang itabing sa aking hubad na katawan. It was our second s*x for tonight. Patang-pata at ramdam na ramdam ko ang pagod sa aking katawan. I can’t barely open my eyelids due to excessive tiredness.

Ilang araw na simula nang dinala niya ako dito sa penthouse niya. Ang sabi niya ay titira ako sa poder niya. Pero hindi ko naman siya madalas na kasama rito. At sa kama ko lamang siya nakakatabi. Hindi ko alam kung anong pinagkakaabalahan niya. He seems like a very busy person. O tingin ko lang ‘yon? Maybe his busy on so many important things that’s why I am always left alone in this place. Hindi ako makalabas kahit gustuhin ko. I don’t know where to go and I don’t have anyone to accompany me. Hindi ko rin naman sinusubukang magpaalam para umalis. Hindi nga kami nakakapag-usap ng maayos. Sa tuwing magkikita kami ay nauuwi sa mainit na pagniniig. Palitan nga lang ng ungol ang nagiging mistula pag-uusap namin. Kagaya ngayon.

Sinundan ko siya ng tingin ng maramdaman ko ang pagbangon niya mula sa kama. Hubad at hindi man lang tinakpan ang sariling katawan na lumabas siya ng silid. Nang mapag-isa ay mas nangibabaw ang lungkot sa dibdib ko. Marcus said that he intend to keep me with him until no one knows when. Pero ngayon pa lamang ay gusto ko nang umayaw sa kasunduan namin. I don’t know. Nahihirapan lamang siguro akong mag-adjust sa sitwasyon na meron ako ngayon. Well, sino ba ang matutuwa sa kalagayan ko ngayon? I sighed. Masasanay din ako, kumbinsi ko sa sarili ko. Marcus will remain cold and aloof towards me. Only in bed will I be allowed to feel his warm without even touching him. Nayakap ko ang sarili hanggang sa unti-unti ay nakatulog ako.

Maliwanag at maaliwalas na ang kalangitan ng magising ako. Bahagya pa akong nasilaw sa tingkad ng araw sa labas na tanaw sa salaming dingding ng kwarto. I slowly sit on the edge of the bed. Nagkalat ang mga hinubad na damit at napakagulo ng sapin ng kama. I decided to tidy up the room first. Mabigat ang katawan at nananakit ang balakang na kumilos ako.

Pagkatapos ay naligo na ako. Hindi ko alam kung anong oras na. Sa tantiya ko, base sa pagkalam ng sikmura ko ay malapit ng magtanghalian. Tanging puting roba lamang ang suot na lumabas ako ng silid. Alam kong wala akong kasama kaya hindi na ako nag-abalang magbihis muna.

Panibagong araw na naman. Hindi ko alam kung hanggang kailan ako mananatili na nasa loob lamang ng magarang penthouse na ito ni Marcus. Inip na inip na ako. Wala naman akong makausap kahit na mapagkaabalahan rito. Kumpleto rito sa kasangkapan. Hindi ko namang magawang magluto dahil may regular na naghahatid ng pagkain ko. May swimming pool naman kaya lang ay wala akong ganang magbabad sa tubig dahil wala akong kasamang gagawin iyon. Hindi rin ako marunong lumangoy. Maging ang panonood ng television ay nakakasawa. Lumilipas ang maghapon ko sa kakatunganga at kakaisip. Mas lalo kong naiisip ang kalagayan ni Agatha at mas lalong akong nag-aalala. Kamusta na kaya ang kapatid ko? Natapos na kaya ang operasyon niya? Naaalagaan kaya siyang mabuti roon? Tawagan ko kaya si Nana Salve para malaman? Kaya lang ay wala akong telepono. May landline dito pero Hindi ko naman alam kung anong numero nila roon sa Amerika. Tanungin ko kaya si Marcus? Pero paano, malamang umalis kaagad ‘yon kagabi.

Masisiraan na talaga ako ng bait kung hindi pa ako makalabas o makakakausap man lamang ng ibang tao.

I was halted with my last step towards the dining area. Why? Dahil pakiramdam ko ay namamalikmata ako habang nakatitig kay Marcus na abala sa paghahain sa hapag.

Hindi ko inaasahan na magigisnan ko siya ngayon. At mas lalong hindi ko inaasahan ang paghahanda niya ng pagkain habang hubad baro at tanging jogger pants lamang ang suot na halos mahulog sa pagkakakapit sa beywang. Nalunok ko ang sariling laway ng manuyo ang aking lalamunan habang natutulalang nakatunghay sa kanyang kakisigan. Mula sa kanyang dibdib pababa sa kanyang abs at pababa pa. Katatapos ko pa lang mag-shower pero maalinsangan na agad ang pakiramdam ng katawan ko. Napahawak ako sa tapat ng aking dibdib. Dama sa aking palad ang malakas na kalabog mula roon. Maging ang aking paghinga ay apektado. Kinagat-kagat ko ang aking labi at sunod-sunod na n napalunok. Ibang gutom na ang nararamdaman ko ngayon.

This is not the first time that I have been given the privilege to wonder my sight on his perfectly chiselled body. Bigla ang kagustuhan kong lapitan siya, haplusin ang kanyang muscles at pisil-pisilin. How I love to be underneath his warm, masculine body. I shook my head. Hindi pa ako nakakabawi mula sa walang humpay niyang pag-angkin kagabi pero heto, pinapantasya kong muling mapasailalim sa kanya. Ganito katindi ang dulot ng presensya ni Marcus sa akin. My mind and body is tainted with lust all because of him.

“Brunch is on the table. Hindi ako kasali.”

Napapahiyang natauhan ako sa narinig kay Marcus.

“H-ha? Ah…eh…” natatarantang hindi ko malaman ang sasabihin. Para akong magnanakaw na nahuli sa akto. Hindi ko namalayan na nakatitig na rin pala siya sa akin. Huling-huli niya akong may pagnanasang nakatingin sa kanya.

“Magdamit ka kasi para di ka napagkakamalang pagkain,” kunwa’y masungit na bigkas ko para makabawi sa pagkapahiya. Wala akong ibang maisip na sabihin para idepensa ang mahalay kong pagtitig sa kanya. Bakit ba kasi nandito siya? Ahm…because this is his place? Sagot ng utak ko. Hindi ko naman nakakalimutan ‘yon. Pero sa sandaling panahong pananatili ko rito, nakasanayan ko na ang paggising sa umaga, pagkalipas ng mainit na magdamag…ng mag-isa na rito sa penthouse.

Inilapag niya ang hawak na bandehado bago ako pinasadahan ng tingin.

“Yeah…coming from someone who’s only wearing a robe,” amused na komento niya.

‘Tsaka ko lang naalala na wala pala akong panloob sa ilalim ng suot na roba. Mabuti na lang makapal ito kaya hindi naaninag. Hinigpitan ko ang pagkakabuhol nito bago naglakad palapit sa upuan.

Inirapan ko muna siya bago ako naupo. I heard him laugh a little.

“Pero hindi katulad mo na naka-display ang katawan. Roba ang suot ko, makapal at mahaba,” patutsada ko pa.

“Ganyan ka ba talaga pag gumigising sa umaga?” tanong niya na naupo na rin sa tapat ko. His voice, obviously annoyed.

“Na ano?”

“Lumalabas ng kwarto ng walang halos saplot.”

“I am not naked. I’m bare…underneath but still covered,” depensa ko. Naiirita na ako sa usapan namin. Siya ‘tong hubad baro tapos ako na nakaroba at tago ang balat ang pinag-iinitan niya. Ano bang ikinaiinis niya?

“Paano kung may ibang taong makita na ganyan lang ang suot mo?”

Sumilay ang isang sarkastikong ngiti sa aking labi. Pinagsasabihan niya ba ako? Kung alam niya lang kung gaano karaming lalaki na ang nakita sa katawan ko noong sumasayaw pa ako sa club. Baka umusok pa ilong nito.

“Wala naman pong ibang tao,” nang-aasar na sagot ko. “At hindi ko naman alam na maabutan kita rito paggising ko. Kahit maglakad-lakad pa ako rito ng nakahubo’t hubad, duda akong may makakakita. Nakakulong ako rito, remember?”

Mukhang mauuwi pa sa inisan ang paghaharap namin sa hapag.

“That’s why I’m here. Your going out with me today.”

Nasamid ako at nanlaki ang mata.

Agad akong uminom ng tubig. Nilingon ko siya upang siguruhing tama ang narinig ko.

“Pagkatapos mong kumain ay magbihis ka. May pupuntahan tayo.”