2
สืบสาวต้นตอ
วีนัสที่นอนรอพี่สาวจนหลับที่โซฟาภายในบ้านของเธอ เวนิสกลับมาที่บ้านเห็นน้องสาวของเธอนอนหลับอยู่ที่โซฟายิ่งทำให้เธออยากร้องไห้ออกมาให้สุดเสียงเพราะเธอสงสารน้องที่มีพี่สาวโง่ ๆ อย่างเธอ
เวนิสนั่งลงที่โซฟาอีกตัวเงียบ ๆ เพื่อปล่อยให้น้องสาวของเธอนอนหลับพักผ่อน เวนิสยิ่งมองน้องสาวเธอก็ยิ่งต้องพยายามไม่ร้องไห้เพราะไม่อยากให้น้องสาวของเธอเป็นห่วงและกลัวสิ่งที่พี่สาวกำลังจะพูดจะบอกกับเธอ
วีนัสตื่นขึ้นมาเจอพี่สาวก็รีบลุกไปนั่งข้าง ๆ พี่สาวของเธอด้วยความดีใจที่พี่สาวของเธอกลับมาอย่างปลอดภัยไม่ได้โดนทำร้ายร่างกายอะไรอย่างที่เธอคิด
“เวนิสกลับมาแล้วไม่เป็นอะไรใช่มั้ย มีใครทำร้ายหรือเปล่า” วีนัสถามพี่สาวพลางจับแขนจับที่ตัวของพี่สาวเพื่อตรวจว่าร่างกายของพี่สาวมีบาดแผลหรือเปล่า
“พี่ไม่ได้เป็นอะไร พี่ปลอดภัยดีไม่มีใครทำอะไรทั้งนั้น” เวนิสบอกกับน้องสาวของเธอแล้วก็ยิ้ม ๆ ก่อนจะกอดน้องสาวของเธอด้วยความรักและห่วงเพราะต่อจากนี้ทั้งสองต้องได้ห่างกันแน่นอน
“เวนิสพร้อมหรือยัง เล่าให้วีนัสฟังได้หรือยังว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง” วีนัสถามพี่สาวของเธออย่างใจเย็นเพราะแม้ว่าข้างในใจของเธอตอนนี้มันจะร้อนรนมากแค่ไหนก็ตาม
“พี่จะเล่าเรื่องทุกอย่างให้วีนัสฟังทั้งหมดเลยนะ” เวนิสพูดพร้อมกับมองหน้าของน้องสาวของเธอ พลางยื่นมือของเธอไปจับมือของน้องสาวของเธอไว้
เวนิสที่พยายามตั้งสติไม่ร้องไห้เพื่อเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้น้องสาวของเธอฟัง วีนัสเมื่อได้ยินเรื่องราวของพี่สาวเธอก็ไม่อยากเชื่อว่าจะมีเรื่องราวอย่างนี้เกิดขึ้นกับพี่สาวของเธอ วีนัสเคยเตือนพี่สาวของเธอเรื่องตามหารักแท้ที่มันดูพยายามมากเกินไปของพี่สาวแต่เธอก็ไม่เคยคิดเลยว่าจะส่งผลกระทบหนักกับพี่สาวของเธอขนาดนี้
“เวนิสเราขายบ้านเพื่อเอาเงินไปใช้หนี้พวกมันมั้ยแล้วเราก็ค่อยไปหาบ้านเช่าอยู่” วีนัสที่พยายามหาทางออกให้กับพี่สาวแต่เธอก็ไม่เห็นหนทางอื่นนอกจากขายบ้านหลังนี้ที่พ่อกับแม่ได้ทิ้งไว้ให้เธอกับพี่สาวของเธอ
“ไม่ได้บ้านหลังนี้เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของพี่ทั้งความทรงจำทั้งความรู้สึกความอบอุ่นของพ่อกับแม่พี่ไม่ยอมขายเด็ดขาด” เวนิสที่ได้ยินวีนัสเอ่ยเรื่องขายบ้านเธอก็คัดค้านทันที
“ไม่ขายเราก็ไม่มีเงินไปให้พวกมันนะ” วีนัสพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของพี่สาวที่ตอนนี้ตาบวมแดงไปหมดเพราะเธอร้องไห้อย่างหนัก
“พี่จะเป็นคนไปขัดดอกให้พวกมันเอง” เวนิสพูดขึ้นมาอย่างเด็ดเดี่ยวเพราะเธอไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว จะขายบ้านเธอก็เสียดายสมบัติที่พ่อกับแม่ให้ไว้และถ้าจะให้น้องสาวของเธอไปขัดดอกก็ไม่ได้เพราะอนาคตของวีนัสกำลังสดใส ถ้าแจ้งความมันก็ขู่จะฆ่าน้องสาวของเธอทันที เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากร่างกายของเธอที่ต้องเสียสละเพราะปัญหาในครั้งนี้เธอเป็นคนก่อมันขึ้นมาเพราะฉะนั้นแล้วเธอก็ต้องเป็นคนแก้ไขมันด้วยร่างกายของเธอ
“เวนิส” วีนัสอุทานเป็นชื่อของพี่สาวออกมาก่อนจะเข้าไปกอดพี่สาวของเธอทั้งน้ำตา
“ไม่เป็นไรเรื่องแค่นี้พี่ทำได้ก็คิดซะว่าพี่ไปทำงานใช้หนี้” เวนิสพูดออกมาทั้งน้ำตา พี่น้องสองคนกอดกันร้องไห้ระงมเพราะทั้งชีวิตของทั้งสองตอนนี้เหลือกันแค่สองคนเท่านั้น
“ใครเป็นคนที่ทำให้เวนิสต้องเป็นอย่างนี้ บอกวีนัสหน่อยได้มั้ย” วีนัสถามพี่สาวของเธอออกไปเพราะความอยากรู้มาก ๆ ว่าใครมันทำอย่างนี้กับพี่สาวของเธอได้
“วีนัสอยากรู้ไปทำไมยังไงพี่ก็ต้องไปใช้หนี้พวกมันอยู่ดี” เวนิสที่ไม่อยากให้น้องสาวต้องมาคิดมากกับเรื่องนี้
“วีนัสแค่อยากรู้ วีนัสไม่ไปทำอะไรหรอก” วีนัสพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเวนิส
“คนนี้ไง ชื่อคอร์นเนอร์ คนที่มันทำให้พี่ต้องไปใช้หนี้แทนมันทุกอย่าง” เวนิสยื่นรูปในมือถือของเธอให้น้องสาวดูหน้าตาของคนใจร้ายคนนี้
“ทำไมหน้าตาคุ้น ๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหน” วีนัสพูดขึ้นมาพร้อมกับจ้องมองที่หน้าจอมือถือของเวนิสพร้อมกับจดจำใบหน้านี้ไว้ให้แม่นที่สุด
วีนัสขึ้นมาบนห้องนอนของเธอ เธอพยายามนึกว่าเธอเคยเห็นเขาที่ไหนจนเธอนึกขึ้นมาได้ว่าเธอเคยเห็นในเว็บการพนันที่ไหนสักแห่ง
วีนัสจึงเริ่มค้นหาและสืบหาว่าเขาเป็นใคร เธอไม่ได้หาคนเดียวแค่เธอส่งรูปของคอร์นเนอร์ให้กับเพื่อนสนิทของเธอช่วยค้นหาว่าเขาเป็นใคร
จนในที่สุดวีนัสก็ได้รู้จักกับเขาผ่านโซเชี่ยลแพลตฟอร์มหนึ่งซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขา ในนั้นมีการโพสต์ภาพ สถานที่ ๆ เขาชอบไปแต่ไม่เคยมีรูปของเวนิสพี่สาวของเธอเลย นอกจากผู้หญิงอีกคนและเวนิสก็ไม่เคยรู้ว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว
“คนชั่ว ๆ อย่างแกมันต้องเจอคนอย่างฉัน” วีนัสพูดขึ้นมาพร้อมกับจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่มีรูปของคอร์นเนอร์กับผู้หญิงอีกคนที่เป็นแฟนสาวของคอร์นเนอร์
ในขณะที่วีนัสกำลังนั่งแค้นแทนพี่สาว ตอนนี้พี่สาวของเธอก็กำลังร้องไห้อย่างหนักเพราะเธอต้องจากน้องสาวไปอยู่กับเจ้าหนี้ที่เธอไม่ได้เป็นคนก่อหนี้ขึ้นมา การตามหารักแท้ของเวนิสทำให้เกิดเรื่องราวที่แสนเลวร้ายในครั้งนี้