แค้นรักปักอก

3 เจอกันสักที

3

เจอกันสักที

“อือ อ่า ซี๊ด อ่า พี่เนอร์อ่า ซี๊ด เสียวเหลือเกิน” เสียงร้องครวญครางของหญิงสาวดังขึ้นมาเสียงดัง เมื่อเธอโดนแท่งร้อนของเขากระแทกกระทั้นแท่งร้อนของเขาเข้าไปในร่างกายของเธออย่างไม่มีท่าทีที่จะผ่อนแรงลงเลย

คอร์นเนอร์กับติช่าคบหากันมานานเป็นปี คอร์นเนอร์ตกหลุมพลางของติช่าเพราะรสรักของเธอที่มอบให้เขาเท่านั้น ถ้าจะให้เขารักเธออย่างที่หลงรักผู้หญิงคนหนึ่งโดยไม่มีบทรักเข้ามาเกี่ยวข้องติช่าคงไม่ได้คบหากับเขาแน่นอน

“พี่คอร์นเนอร์ขา วันนี้ทำไมกลับเร็วจังเลยค่ะ ติช่ายังไม่หายคิดถึงพี่เลยนะคะ” ติช่าพูดขึ้นมาพร้อมกับเดินไปกอดเขาจากด้านหลังในขณะที่เขากำลังแต่งตัวเพื่อเตรียมตัวกลับไปที่คอนโดของเขา

“พรุ่งนี้พี่มีประชุมตอนเช้า พี่ไม่อยากไปสาย คอนโดติช่าก็อยู่ไกลที่ทำงานของพี่ด้วย พี่ไม่อยากตื่นแต่เช้า” คอร์นเนอร์พูดจบเขาก็สวมนาฬิกาเสร็จพอดี

“ถ้าอย่างนั้นก็ให้ติช่าไปนอนที่คอนโดของพี่ด้วยสิคะ เราคบกันมาตั้งนาน ติช่ายังไม่เคยไปนอนที่คอนโดของพี่เลยนะคะ” เธอพยายามพูดเกลี่ยกล่อมให้เขายอมให้เธอไปนอนที่คอนโดมิเนียมของเขา

“ไม่ พี่ไม่ชอบให้ใครไปวุ่นวายที่คอนโดของพี่” คอร์นเนอร์ที่คบกับติช่ามาเป็นปีแต่เขาไม่เคยให้เธอไปที่คอนโดของเขาเลยสักครั้งและเขาก็เอ่ยออกมาอย่างนี้ทุกครั้งที่ติช่าขอไปที่คอนโดมิเนียมของเขา

“แต่ติช่าก็คบพี่มาเป็นปีแล้วนะคะทำไมติช่าถึงไม่ได้มีสิทธิ์ไปที่คอนโดของพี่บ้าง พูดแล้วมันก็น่าน้อยใจ” ติช่าพูดขึ้นมาพร้อมกับทำหน้าท่าทางที่น้อยใจ

“แต่งงานกับพี่เมื่อไหร่พี่อาจจะให้ไปก็ได้นะ” คอร์นเนอร์พูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเธอแล้วก็ทำสีหน้าที่เรียบเฉย

“แล้วทำไมพี่ไม่ขอติช่าแต่งงานล่ะคะ” ติช่าพูดพลางเดินไปกอดเขาไว้อย่างออดอ้อน

“เรื่องนั้นพี่ว่าคงอีกนานเพราะพี่ยังไม่ได้คิดเรื่องแต่งงานเลย” คอร์นเนอร์บอกกับเธอแล้วก็เอามือของเธอออกจากตัวของเขาแล้วก็เดินออกจากห้องของเธอไปปล่อยให้เธอยืนนิ่งเพราะอยากได้เขาเป็นสามีจนตัวสั่น

“สักวันพี่จะไม่มีทางปฏิเสธติช่า” ติช่าพูดขึ้นมาคนเดียวด้วยน้ำเสียงที่ดูเยือกเย็นมาก ๆ ในแววตาของเธอเหมือนคนที่กำลังวางแผนกำลังจะทำอะไรสักอย่าง

วันนี้คอร์นเนอร์ต้องไปร่วมงานเลี้ยงของชีเน่ ผู้หญิงที่มีความสัมพันธ์กับพี่ชายของเขาแต่ไม่ใช่แฟนและพี่ชายของเขาก็ไม่ได้อยากเป็นแฟนสักเท่าไร

วาร์กัสกับเวนิสมาถึงที่งานเลี้ยงพร้อมกับคอร์นเนอร์เพราะวาร์กัสให้คนแวะไปรับเขาที่คอนโด งานเลี้ยงในวันนี้เป็นงานปิดตัวสินค้าชนิดหนึ่งของเพื่อนรักของพ่อและแม่ของพวกเขาทั้งสองแต่ตอนนี้พ่อกับแม่ของพวกเขายังคงติดงานที่ต่างประเทศทำให้มาร่วมงานไม่ได้ วาร์กัสกับคอร์นเนอร์จึงเป็นตัวแทนเพื่อมาร่วมงานนี้

“พี่วาร์กัสมาแล้วหรอคะ วันนี้หล่อจังเลยนะคะ” หญิงสาวตัวสูงโปร่งรูปร่างดี หน้าตาสวยที่สำคัญเธอแต่งตัวเซ็กซี่มากๆ เวนิสที่เห็นเธอครั้งแรกยังมองว่าเธอสวยเซ็กซี่มากๆ

“นี่ชีเน่ชมแต่พี่กัสฉันไม่หล่อเลยหรือไง” คอร์นเนอร์ที่พูดแซวเธอเพราะทั้งสองคนเป็นเพื่อนที่สนิทกันมานาน

“แกมันไม่ได้ครึ่งของพี่วาร์กัสหรอกคอร์นเนอร์ ว่าแต่แกคว้าผู้หญิงที่ไหนมาด้วยทำไมถึงได้” ชีเน่ที่คิดว่าเวนิสมากับคอร์นเนอร์เพราะเธอไม่คิดว่าวาร์กัสจะกล้าควงผู้หญิงคนอื่นมาร่วมงานเปิดตัวสินค้าตัวใหม่ของเธอเพราะชีเน่ชอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาชอบเธอ

“ผู้หญิงของฉันที่ไหนของพี่กัสโน่น” คอร์นเนอร์พูดพลางมองไปที่วาร์กัสแต่เขาไม่กล้ามองหน้าของเวนิสเพราะเขายังคงระอายใจที่ทำเรื่องเลวๆ ไว้กับเธอ

“พี่กัสจริงหรอคะที่คอร์นเนอร์พูด” ชีเน่ตรงเข้าไปกอดแขนของวาร์กัสทันทีพร้อมกับมองแรงมาที่เวนิสทันที

“ก็จริงของคอร์นเนอร์แต่เป็นแค่ผู้หญิงขัดดอกไม่ได้จริงจังอะไร” วาร์กัสพูดขึ้นมาพร้อมกับมองเวนิสที่ตอนนี้กำลังยืนกำหมัดแน่นด้วยความโกรธที่เขาพูดไม่ให้เกียรติเธอเลยสักนิด

“แล้วทำไมพี่กัสต้องพามันมาด้วยล่ะคะ ไม่เห็นต้องพามาเลยงานอย่างนี้ไม่เหมาะกับคนต่ำๆ อย่างมันหรอก” ชีเน่พูดพลางมองเธออย่างเหยียดๆ อีกครั้ง

“ถ้าไม่พามาด้วยก็กลัวหนีไม่ใช้หนี้” วาร์กัสพูดออกมาเท่านั้นแต่ภายในใจของเขาไม่ได้คิดอย่างนั้นเลยสักนิดที่เขาทำมันลงไปทั้งหมดก็เพื่อได้ตัวของเธอมาเป็นของเขา

คอร์นเนอร์ที่เห็นสถานการณ์ไม่คอยสู้ดีเขาจึงเดินหนีออกไปจากตรงนั้นแต่สิ่งที่ทำให้เขาไม่อยากอยู่ตรงนั้นเป็นอันดับแรกน่าจะเป็นเพราะเขาไม่กล้าสู้หน้าของเวนิสเท่าไร

เขาเดินออกมาจากงานเลี้ยงในขณะที่วีนัสก็กำลังจะเดินเข้าไปในงานเพื่อไปหาพี่สาวของเธอแต่เธอเจอคนที่อยากเจอมากที่สุดคนหนึ่ง ทำให้เธอชนเข้ากับคอร์นเนอร์อย่างตั้งใจ

วีนัสที่เข้ามาในงานเลี้ยงได้อย่างง่ายดายเพราะเธอมีบัตรเชิญที่พี่สาวของเธอส่งมาให้อย่างทันท่วงที เวนิสอยากเจอกับน้องสาวที่งานนี้แต่เธอก็ยังไม่รู้ว่าเธอจะหาทางไปเจอน้องสาวได้อย่างไรเพราะวาร์กัสไม่ยอมปล่อยให้เธอคลาดสายตาเลยสักนิดแม้แต่เธอจะเข้าห้องน้ำเขาก็ต้องเดินไปด้วย

วีนัสพยายามทักหาพี่สาวแต่พี่สาวก็ไม่เปิดดูข้อความเธอสักทีในระหว่างที่วีนัสเดินมองหาพี่สาวของเธออยู่ๆ ชายหนุ่มที่เธออยากเจอและอยากรู้จักมากที่สุดก็เดินมาให้เจออย่างง่ายดาย

“อุ้ย!!! ขอโทษนะคะที่เดินไม่ได้ดูทางเลยเพราะมัวแต่มองหาพี่สาวค่ะ” วีนัสเอ่ยขอโทษชายหนุ่มที่เธอไปชนเขาเข้าอย่างแรง

เมื่อวีนัสเห็นเขาก็ตั้งใจเดินเข้าไปชนเขาทันทีเพื่อให้เขาสนใจเธอให้เร็วที่สุดและเพื่อทำความรู้จักให้เร็วขึ้นด้วยเหมือนกัน

“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ได้เป็นอะไรแต่ชุดของคุณเปื้อนหมดเลย ผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่ไม่ได้มองให้ดีก่อน” คอร์นเนอร์พูดพลางยื่นผ้าให้เธอเพื่อเช็ดชุดของเธอ

“ไม่เป็นไรอย่าคิดมากเลยนะคะ” วีนัสพูดแล้วก็ยื่นผ้าคืนให้กับเขา

“ไม่ต้องคืนครับ คุณเก็บไว้เช็ดเถอะครับ ชุดของคุณเปื้อนมาก ๆ เลย หรือยังไงให้ผมเลี้ยงข้าวคุณเป็นการขอโทษนะครับ” คอร์นเนอร์ยื่นนามบัตรให้กับเธอ

วีนัสรับมันมาอย่างไม่ลังเลเพราะเธอเองก็อยากรู้จักเขาให้เร็วที่สุด ซึ่งวันนี้ก็เหมือนว่าฟ้าเป็นใจให้กับเธอ

“แต่ตอนนี้ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ” คอร์นเนอร์เอ่ยบอกกับเธอ วีนัสพยักหน้าให้กับเขายิ้ม ๆ

วีนัสจ้องมองนามบัตรของเขาแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างร้าย ๆ เพราะมันช่างง่ายดายจนเธอไม่ต้องคิดแผนอะไรเลย