แค้นรักปักอก

4 เริ่มได้

4

เริ่มได้

วีนัสกำลังนั่งดูต้นสนเตะบอลหลังเลิกเรียนเพราะวันนี้เธอต้องกลับบ้านกับต้นสนเพราะเธอติดรถมากับเขาอย่างนี้ทุกวัน

ในขณะที่วีนัสนั่งรอต้นสนไปเล่นมือถือไป เธอก็นึกถึงนามบัตรที่คอร์นเนอร์ให้เธอไว้ที่งานเลี้ยง เมื่อหลายวันก่อนเธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้

“เราจะอยู่เฉย ๆ อย่างนี้ไม่ได้แล้ว เราเริ่มทำอะไรสักอย่างได้แล้ว” วีนัสค้นหานามบัตรของเขาที่เธอใส่ไว้ในกระเป๋าออกมา ก่อนที่จะหยิบมันออกมาแล้วก็กดโทรหาเขาตามเบอร์ที่อยู่ในนามบัตรของเขา

“สวัสดีค่ะ วีนัสนะคะ คนที่เดินชนคุณวันที่เราไปงานเลี้ยง พอดีฉันมาทบทวนดูแล้ววันนั้นฉันเป็นคนที่เดินไปชนคุณ ฉันอยากชวนคุณไปกินข้าวเป็นการขอโทษได้มั้ยคะ หรือถ้าคุณไม่อยากไปกินข้าวออกไปดื่มก็ได้นะคะ ฉันไม่ติด” วีนัสพูดออกไปอย่างไม่ได้เคอะเขินที่จะชวนเขาไปเที่ยวสถานบันเทิงเพราะยังไงเธอก็ไปกับเพื่อนที่เป็นผู้ชายอยู่แล้ว

คอนโดมิเนียมของติช่า

“ถ้าอย่างนั้น คืนนี้เจอกันนะครับ ส่วนสถานที่ให้วีนัสเป็นคนเลือกเลยว่าอยากไปที่ไหน” คอร์นเนอร์พูดขึ้นมายิ้ม ๆ เพราะเขาเองก็อยากเจอเธออยู่แล้ว

“พี่เนอร์จะไปไหน แล้วคุยกับใคร” ติช่าที่เข้าห้องน้ำ คอร์นเนอร์คิดว่าเธอไม่ได้ยินแต่เธอได้ยินที่เขาพูดทุกอย่าง

“ก็เมื่อหลายวันที่ไปงานเลี้ยงแล้วมีคนเดินมาชนก็เลยอยากเลี้ยงข้าวขอโทษ พี่เลยเลือกไปร้านเหล้าก็มีแค่นี้แหละ” คอร์นเนอร์พูดทุกอย่างตามจริงเพราะเขาไม่อยากทะเลาะในตอนนี้

“ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ ติช่าไปด้วย” ติช่าพูดขึ้นมาอย่างเอาแต่ใจโดยไม่ถามเขาเลยสักคำ

“ไม่” คอร์นเนอร์พูดออกมาสั้น ๆ แต่หนักแน่นในคำตอบของเขามาก ๆ

“ที่ไม่อยากให้ติช่าไปด้วยเพราะพี่จะไปกับผู้หญิงคนอื่นสินะ ใช่สิติช่ามันเก่า ได้แล้วก็อยากเขี่ยทิ้งสินะ” ติช่าเอ่ยออกมาทั้งน้ำตาจนเขาต้องยอมให้เธอไปด้วยในที่สุด

มหาวิทยาลัย

“ต้นสนวันนี้แกต้องไปเที่ยวเป็นเพื่อนฉัน” วีนัสพูดขึ้นมาทำให้ต้นสนต้องหันไปมองหน้าของเธอในทันที เพราะโดยปกติแล้วนั้นเธอไม่ได้ชอบเที่ยวและไม่เคยชวนเขาไปเที่ยวอย่างนี้มาก่อน

“แกว่ายังไงนะวีนัส ผีเข้าแกหรือเปล่าเนี่ย ขนลุกว่ะ” ต้นสนพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเธอพร้อมกับยื่นแขนของเขาออกมาที่ตอนนี้ขนแขนของเขาตั้งขึ้นมา

“อย่ามาทำท่าทาง ทำหน้าอย่างนี้ได้มั้ยฉันก็แค่อยากไปเที่ยวมีอะไรหรือเปล่า แต่ถ้าแกไม่อยากไปก็ไม่เป็นไรฉันไปคนเดียวก็ได้เพราะวันนี้ฉันนัดกับผู้ชายคนหนึ่งไว้” วีนัสรู้ว่าถ้าเธอพูดอย่างนี้เขาต้องไปอย่างไม่มีข้อแม้กับเธอแน่นอน

“ไปสิ ไป ไปตอนไหน ไปตอนนี้เลยมั้ย” ต้นสนพูดออกมาอย่างนั้น วีนัสก็ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจที่เธอทำให้เขาไปกับเธอได้ง่าย ๆ ด้วยคำพูดไม่กี่คำของเธอ

เมื่อถึงเวลานัดตอนสามทุ่มครึ่ง วีนัสกับต้นสนมารอคอร์นเนอร์ที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่ง ซึ่งร้านไม่ได้ใหญ่มากเพราะเธอก็ไม่ค่อยมีเงินมากที่จะเลี้ยงเขาได้อย่างหรูหรา

“ร้านอะไรของพี่เนี่ย ทำไมมันเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่สมฐานะของติช่าเลยสักนิด” ติช่าที่มาถึงก็พูดขึ้นมาพร้อมกับทำสีหน้าเหยียด ๆ ร้านที่ไม่ได้อยู่ในระดับที่เธอชอบไปเที่ยวเป็นประจำ

“นี่ติช่าอย่าเรื่องมากได้มั้ย พี่ก็บอกว่าไม่ต้องมา ถ้ามาแล้วเรื่องมากอย่างนี้ก็รออยู่ในรถ” คอร์นเนอร์พูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเธอแล้วก็เดินเข้าไปในร้านโดยไม่รอเธอเลยสักนิด

“พี่คอร์นเนอร์รอติช่าด้วยสิคะ” ติช่าตะโกนตามหลังของเขาไปเสียงดังพลางวิ่งตามเขาไปติด ๆ

คอร์นเนอร์เข้าไปภายในร้านก็มีพนักงานเดินมาต้อนรับเขาด้วยท่าทางที่ยิ้มแย้มแจ่มใสเป็นมิตรมาก ๆ

คอร์นเนอร์ที่มองไปเห็นวีนัสนั่งอยู่ก่อนแล้วกับต้นสน เขาก็โบกมือของเขาให้กับเธอเพื่อบอกว่าเขาเห็นเธอแล้ว

“ผมมากับผู้หญิงโต๊ะนั้นครับ” คอร์นเนอร์บอกกับพนักงานอย่างยิ้ม ๆ พนักงานสาวสวยประจำร้านจึงพาเขาไปนั่งที่โต๊ะที่วีนัสกำลังนั่งรอเขา

ติช่าที่เห็นคอร์นเนอร์โบกมือให้กับวีนัส เธอรู้สึกดีใจมากที่เธอมาด้วยวันนี้เพราะเขามาเจอผู้หญิงอย่างที่เธอเข้าใจจริง ๆ ด้วย

“ขอโทษด้วยนะครับที่ให้รอพอดี รถติดไปหน่อย” คอร์นเนอร์นั่งลงข้าง ๆ วีนัสพลางพูดกับเธอ ต้นสนได้แต่มองเขาว่าทำไมเพื่อนของเธอต้องอยากทำความรู้จักกับผู้ชายคนนี้ด้วย

“ไม่เป็นไรค่ะ แต่วันนี้วีนัสขออนุญาตพาเพื่อนมาด้วยนะคะ นี่ต้นสนเป็นเพื่อนสนิทของวีนัสค่ะ” วีนัสแนะนำต้นสนให้กับคอร์นเนอร์รู้จัก

“ยินดีที่รู้จักครับ” คอร์นเนอร์พูดยิ้ม ๆ พลางยื่นมือออกไปจับทักทายกับต้นสนแต่ดูท่าทางของต้นสนจะไม่ค่อยอยากรู้จักเขาเท่าไหร่

“ไม่เป็นไรครับ ไม่ได้อยากรู้จักเท่าไร” ต้นสนพูดขึ้นมาอย่างนั้นก็โดนฝ่ามือของวีนัสทันที

“พูดอะไรอย่างนั้นต้นสนไม่มีมารยาทเลยนะ” วีนัสตำหนิเพื่อนของเธออย่างนั้นยิ่งทำให้เขาไม่ชอบคอร์นเนอร์มากขึ้นรวมไปถึงผู้หญิงของเขาก็ด้วย

“นี่นาย ปากไม่มีมารยาทเลยสักนิด ดีแค่ไหนแล้วที่พี่คอร์นเนอร์ยอมมาพบพวกแกสองคน ดูร้านก็เก่า ๆ โทรม ๆ ไม่สมฐานะเลยสักนิด” ติช่าพูดขึ้นมาอย่างไม่ได้เกรงใจใครเลยสักนิด จนโต๊ะข้าง ๆ มองมาที่เธอด้วยสายตาที่เริ่มไม่ชอบเธอ

“ไม่อยากมาแล้วมาทำไมกันครับพวกคุณไฮโซ” ต้นสนเถียงต่อปากต่อคำกับติช่าได้อย่างไม่มีใครยอมใคร

“ติช่าพอได้แล้วพี่บอกแล้วใช่มั้ย ว่าถ้าไม่ชอบก็ไปรอที่รถ” คอร์นเนอร์พูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเธอด้วยสายตาที่ค่อนข้างจริงจัง

“วีนัสว่าเราสั่งอาหารเครื่องดื่มกันเลยมั้ยคะ” วีนัสพูดขึ้นมาเพื่อตัดบทไม่อย่างนั้นต้นสนกับติช่าได้วางมวยกันแน่ ๆ

“ดีเลยครับ วันนี้ผมเลี้ยงเอง วีนัสไม่ต้องลำบากเลี้ยงหรอกนะครับ” คอร์นเนอร์พูดออกมาอย่างนั้นพร้อมกับมองหน้าของวีนัสยิ้ม ๆ อย่างอ่อนโยน

“จะดีหรอคะ วีนัสเป็นคนชวนเดี๋ยววีนัสเลี้ยงเอง” วีนัสที่ไม่ได้อยากเกรงใจแต่มันคือแผนที่ทำให้เขาเชื่อใจไว้ใจ

“เขาอยากเลี้ยงก็ให้เขาเลี้ยงไปสิเพื่อน วันนี้กินเรียบ ไม่เมาไม่กลับ” ต้นสนพูดพร้อมกับมองหน้าของติช่าแล้วก็ยักคิ้วใส่เธออย่างผู้ชนะ

“ถูกของต้นสน ไม่เมาไม่ต้องกลับ” คอร์นเนอร์พูดขึ้นมาแล้วก็เรียกพนักงานมาเพื่อสั่งอาหารและเครื่องดื่ม