แค้นรักปักอก

6 เจอกันหน่อยได้มั้ย

6

เจอกันหน่อยได้มั้ย

วีนัสนอนอ่านหนังสือนิยายเรื่องใหม่ที่เธอซื้อมาจากร้านขายหนังสือเมื่อหลายวันก่อน วันนี้เธอจึงหยิบมันขึ้นมาอ่านแต่เธออ่านได้ไม่กี่หน้าเธอก็ต้องเลิกอ่านเพราะจิตใจของเธอไม่ได้อยู่ที่หนังสือเลย ความคิดของเธออยู่กับการแก้แค้นคอร์นเนอร์

“เราจะมานอนอ่านนิยายอยู่อย่างนี้ไม่ได้ เราต้องแก้แค้นให้กับเวนิสให้เร็วและเจ็บปวดที่สุด” วีนัสพูดขึ้นมาพร้อมกับหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อโทรหาคอร์นเนอร์เพื่อที่จะเราใกระชับความสัมพันธ์ของเธอกับเขาให้เร็วที่สุด

คอร์นเนอร์เองก็อยากโทรหาเธอเหมือนกันแต่พอเขาหยิบมือถือขึ้นมาเท่านั้น หน้าจอมือถือก็มีสายเรียกเข้าในทันที

“พี่คอร์นเนอร์คะ พรุ่งนี้ว่างหรือเปล่า วีนัสอยากชวนพี่ไปทานข้าวกลางวันด้วยกัน” วีนัสพูดออกไปพร้อมกับมองไปรอบ ๆ ห้องเพื่อรอคำตอบของเขา

“ว่างสิครับ วีนัสจะให้ไปตอนไหนกี่โมง ร้านไหนยังไงเลือกมาเลยพี่ได้ทั้งนั้นเดี๋ยวพี่เลี้ยงวีนัสเองนะ” คอร์นเนอร์พูดไปก็ยิ้มไปอย่างมีความสุขที่จะได้เจอผู้หญิงที่เขารักอย่างนี้

“เรื่องอื่นเดี๋ยววีนัสเลือกเองค่ะ ส่วนเรื่องที่จะให้พี่เลี้ยงไม่เป็นไรค่ะ วีนัสชวนพี่เดี๋ยววีนัสเลี้ยงพี่เอง”

“เรื่องใครจะเป็นคนเลี้ยงเอาไว้ก่อนดีกว่า พี่ว่าเรามาคุยเรื่องอื่นกันดีกว่ามั้ย” คอร์นเนอร์ชวนวีนัสคุยไปเรื่องอื่นเพื่อที่เขาจะได้คุยกับเธอไปนาน ๆ

ทั้งสองนอนคุยกันจนดึกดื่น วีนัสเองก็คุยกับเขาได้นานจนแบตเตอรี่มือถือของทั้งสองคนหมดไป

วีนัสนอนหลับไปกับมือถือที่ดับไป คอร์นเนอร์ที่วางสายจากเธอเพราะต่างคนต่างแบตเตอรี่หมดไปแล้วก็ดับไปในเวลาไล่เลี่ยกัน

“นี่เราคุยกับสาวจนแบตหมดเลยหรอว่ะเนี่ย คนนี้แหละรักจริงหวังแต่ง เราจะต้องเอามาเป็นเมียให้ได้” คอร์นเนอร์พูดแล้วก็นอนหลับพักผ่อนอย่างอารมณ์ดี

วีนัสตื่นขึ้นมาอีกทีก็เกือบสิบโมงเช้าแล้วเธอนัดให้เขามารับเธอที่บ้านตอนสิบโมงครึ่งแต่ตอนนี้เธอพึ่งตื่นยังไม่ได้อาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันหรือทำอะไรทั้งนั้น

วีนัสที่เห็นนาฬิกาบอกเวลาสิบโมงเธอก็รีบกุลีกุจอลุกจากที่นอนวิ่งเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำในทันที เธอช่างแตกต่างกับคอร์นเนอร์เหลือเกินเพราะในตอนนี้เขาได้แต่งตัวของเขาให้หล่อที่สุดเพื่อที่จะได้ไปหาวีนัส

เขาอยากให้เธอประทับใจในตัวของเขาที่สุดในการเจอกันในทุก ๆ ครั้งเพราะเขาก็อยากได้เธอมาเป็นแฟน

วีนัสรีบร้อนมาก ๆ กว่าเธอจะทำทุกอย่างเสร็จ เขาก็มาจอดรถรอเธอที่หน้าบ้านแล้วก็โทรหาเธอในทันทีที่เขามาจอดที่หน้าบ้านของเธอ

“พี่มาถึงหน้าบ้านของวีนัสแล้วนะครับ” คอร์นเนอร์โทรหาเธอพร้อมกับบอกกับเธอว่าเขามารอเธอที่หน้าบ้านแล้ว

“วีนัสกำลังจะออกไปค่ะ พี่รอวีนัสอยู่บนรถนั่นแหละค่ะ เดี๋ยววีนัสออกไปค่ะ” วีนัสบอกกับเขาแล้วก็รีบหยิบกระเป๋าแล้วก็รีบวิ่งออกไปในทันที

วีนัสวิ่งออกจากบ้านเปิดประตูหน้าบ้านออกมาเธอก็เห็นรถหรูของเขาจอดอยู่ที่หน้าบ้าน

คอร์นเนอร์ลงจากรถมาเปิดประตูรถให้กับเธออย่างอารมณ์ดี “วันนี้วีนัสแต่งตัวสวย ๆ มากเลยรู้หรือเปล่า

วีนัสได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกเขินขึ้นมาแต่เธอก็ไม่ลืมที่จะขอบคุณเขา “พี่ก็แต่งตัวหล่อมาก ๆ เลยนะคะ”

วีนัสเองก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยชื่นชมเขาเช่นกัน เพราะอย่างน้อย ๆ เธอก็ต้องทำให้เขาหลงเธอได้เร็วขึ้นแน่นอน

คอร์นเนอร์กับวีนัสไปที่ร้านอาหารบ้านสวนแห่งหนึ่งซึ่งเป็นร้านอาหารที่บรรยากาศดีมาก ๆ

“ร้านอาหารที่วีนัสเลือกบรรยากาศดีน่านั่งทานข้าวจริง ๆ เลย คนสวย ๆ เลือกร้านได้สวยมาก ๆ” คอร์นเนอร์พูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเธอด้วยสายตาที่หวานหยาดเยิ้ม

“พี่คอร์นเนอร์พูดมากไปหรือเปล่า วีนัสก็เลือกตามที่มีคนรีวิวบอกว่าบรรยากาศดีเท่านั้นแหละค่ะ ไม่ใช่คนสวยอะไรเลย” วีนัสพูดขึ้นมาพร้อมกับเดินเข้าไปในร้านอาหาร

ทั้งสองสั่งอาหารกันเสร็จก็นั่งคุยกันเพื่อรออาหารที่จะมาเสิร์ฟ “วีนัสรู้หรือเปล่าว่าวีนัสสวยและน่ารักถูกใจพี่มาก ๆ

“พี่คอร์นเนอร์ก็พูดเกินไปหรือเปล่า หนูก็ไม่ได้น่ารักหรือสวยอะไรขนาดนั้นหรอก” วีนัสเอ่ยออกมาอย่างเขินพอดีกับที่อาหารถูกนำมาเสิร์ฟพอดี

“อาหารมาแล้ววีนัสคิดว่าเราทานอาหารกันดีกว่านะคะ” วีนัสเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเขาแล้วทั้งสองก็เริ่มทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย

“พี่คอร์นเนอร์คืนนี้เราไปเที่ยวกันมั้ยคะ” วีนัสเอ่ยชวนคอร์นเนอร์ให้ไปเที่ยวด้วยกัน

“ไปสิครับ ไม่ว่าวีนัสจะชวนพี่ไปไหนพี่ก็ไปทั้งนั้น” คอร์นเนอร์พูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเธอด้วยสายตาที่ไม่บอกก็รู้ว่าเขาชอบเธอ

“แต่คืนนี้เราไปกันแค่สองคนนะคะ” วีนัสเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ดูเร่าร้อนเซ็กซี่มาก ๆ

“ได้สิ พี่ก็อยากไปกับวีนัสสองคนอยู่เหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นไปที่ร้านของพี่กันดีกว่าจะสะดวก ๆ นั่งดื่มในห้องวีไอพีสบาย ๆ” คอร์นเนอร์พูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของเธอแล้วก็ยิ้ม ๆ

คอร์นเนอร์กับวีนัสนั่งกินอาหารด้วยกันจนอิ่ม คอร์นเนอร์ตั้งใจจะพาเธอไปเดินซื้อของที่ห้างสรรพสินค้าแต่เขาก็ติดประชุมด่วนทำให้ต้องแยกกันก่อน