CHAPTER 29.2

1130 Words

“Hey,” Hunter called. “You seem to be preoccupied. Is something bothering you?” I tried my best to fake a smile lalo pa nang yakapin ako nito mula sa likuran. We’re at his room’s veranda. I was looking at the stars, thinking about many possibilities and risks that I will have to encounter in due time habang siya naman ay talagang sinasamahan lang ako. “I was just thinking how things moved too fast for us,” I lied. Wala akong ibang salitang nakapa sa sarili ko para sabihin sa kaniya kaya mas pinili kong magsinungaling. Naramdaman ko ang paghigpit ng yakap nito sa akin. Napatingin ako sa kamay nito na nasa beywang ko at hindi ko napigilan ang mapabuntong-hininga. “Do you…want a divorce?” he asked. Napasinghap ako nang bitawan niya ang mga katagang iyon. I looked at him at malamlam ang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD