Loving Adeline

Simula

“Umalis ka na!” nahihilam sa luha na turo ni Stacey sa pintuan.

Bakit ba ang tigas ng ulo at kalooban ng lalaking ito? Had she not gone through enough?

“Umalis ka na please.”

May kasama nang pagmamakaawa ang boses niya, pero ang lalaking nakatayo ilang hakbang mula sa kanya ay tila binging nakatitig lang sa kanya. His eyes were a mixture of need, desire and…longing.

Yeah, longing for a moment in bed with her.

“I won’t go anywhere.”

Matigas ang boses nito.

Humakbang ito ng isa, dalawang beses naman siyang napaatras. Hanggang sa bumunggo ang likod niya sa matigas ng pader ng sala. Sa haba ng biyas nito, kahit pa sabihing matangkad siya, madali pa rin siyang maaabutan.

“Draco…please…”

Magkasalikop na ang dalawang palad niya sa harapan. Kulang na lang ay lumuhod siya para magmakaawa rito.

But this was Draco. Ang pinakahalang at pinaka-selfish na taong nakilala niya sa tanang buhay niya. This man would extra miles just to get what he wanted. And she knew what he wanted right now. Her body. Isang beses nitong nakuha ang gusto sa kanya at para na itong ulol na ayaw na siyang tantanan.

Mabilis siyang lumingon sa kaliwa. Naroon ang hagdanan papunta sa ikalawang palapag ng bahay. Sa kanan naman ay ang malaking sliding door patungo sa lanai. Maaari siyang tumakbong palayo, pero bago pa man naihakbang ang mga paa, nakulong na siya sa matipunong katawan at matitigas na mga braso nito.

Pumaypay sa kanya ang magkahalong bango ng pabango at alak mula sa hininga nito.

He was drunk. Wala sa matinong pag-iisip. Magagawa nito ang lahat ng gusto lalo na’t nag-iisa siya ngayon. Kung bakit pa kasi niya pinayagan ang mga maids na umalis?

“Bitiwan mo ako!” singhal niya at pilit na itinutulak palayo, pero hindi man lang ito natinag. “Let go of me, you, asshole!”

Tinuhod niya ito pero tila wala man lang. Bagkus, tila galit na halimaw lang na ikinulong ang mga kamay niya sa mas malaki nitong palad. Nakataas na ang mga iyon sa kanyang ulunan.

Nalilis ang sleeve ng silk robe niya. Nalilis ang spaghetti strap ng suot na nightie. Her cleavage peeked. Kita niya kung paanong nangislap ang mga mata ni Draco nang mapadako roon ang tingin.

“Draco, please…” pagmamakaawa niya.

However, Draco was too drunk with lust. Doon lang naman magaling ang lalaking ito.

Ibinaba nito ang mukha sa kanya. He brushed her lips with his. Tila ipinaparamdam lang ang init. Dumako ang bibig nito sa kanyang panga. He was lightly grazing her skin with his hot lips.

Pumirmi ito sa kanyang leeg. Nakagat niya ang ibabang labi nang maramdaman ang paglandas ng magaspang at mainit nitong dila roon.

“Remember this?” he lustfully asked, his voice thick with lust.

Nakakainis lang na imbes na takot, kilabot ang nabuhay sa kanyang katawan.

“Your body remembers,” nang-aakit nitong bulong sa kanya bago isinubo ang kanyang ealobe. Buong-buo.

God!

Dahan-dahan na naman siyang bumibitaw sa katinuan.

And if it wasn’t enough, isang kamay nito ang ipinasok sa ilalim ng kanyang nightdress.

“Ah,” impit siyang napadaing nang maramdaman ang daliring paulit-ulit na naglandas doon.

He was teasing her. He always did. Alam na alam nito kung paano pasusunurin ang katawan niya kahit na ang utak niya ay salungat ang isip niya.

“Why don’t you leave me alone?”

Sa abot ng kanyang makakaya ay pagmamakaawa niya. Baka nga naman may natitira pang kahit katiting na konsensya.

“I am about to get married to your cousin. Hayaan mo na ako please.”

Ramdam niya ang paninigas ng katawan nito. Kita niya ang nag-aapoy na titig.

“No one is getting married.”

Napapikit siya nang maramdaman ang pagbaon ng daliri nito sa kanya. Natutuliro kaagad ang isip niya nang maramdaman ang illegal ngunit nakakakiliti nitong mabagal na paglilikot sa kaloob-looban niya. Hindi niya maikakaila ang sensasyong dulot niuon. Pinagdikit niya ang mga hita ngunit mas lalo lang iyong dumiin.

“Marry him and you’ll never have this.”

Mapusok nitong sinakop ang kanyang bibig. Ginalugad ng dila ang bawat sulok. Ramdam niya ang gigil nito, tila may halong galit na nadiinan pa ang pagkagat sa labi niya. But her mind was lost in the sensation as Draco kept rubbing against her.

Ulit-ulit.

Ang kanina lang nagnanais na makawala ay nalulunod na sa pamilyar na init. Sumasabay na ang kanyang balakang.

Draco grunted in satisfaction and…victory.

He knew her body too well.

“You might say no, but your body cant.”

Nalaglag ang luha niya. Matatalo na naman ba siya? Bibigay na naman?

Before she could even process everything, Draco had already carried her to the couch. Nakalapat ang likod niya sa upuan habang pumaibabaw kaagad ito sa kanya at dinugtungan ang mapusok na halik. His kisses were leading.

Oh God…

Napapasunod siya.

Natagpuan na lang niyang nakasabunot na ang mga kamay niya sa buhok nito. Napapaliyad habang tila ayaw tantanan ang nakaluwa na niyang dibdib. He played them like they were his favorite toys, and she was too tempted to look at him.

Namumungay ang mga matang napatitig siya rito, namamangha sa bawat galaw. Kung paano nito ibubuka ang bibig at senswal na paglalaruan ang ituktok at buong-buong isusubo kasabay nang paglalaro ng kamay sa kabila.

She dreaded to admit it, but Draco looked dangerously irresistible.

“Draco…”

Umangat ang tingin nito. Nakakadala ang nang-aakit na mga titig. The slight lift on the corner of his lips. Draco was waiting for her to plead, just like that fateful night.

Dapat siyang mahiya sa sarili. Para na siyang walang ipinagkaiba sa mga babaeng dinadala nito sa kama.

Dapat na matapos ang kahibangang ito.

“What…huh?”

Napakagat-labi siya nang maramdaman ang pagdaiti pa ng kanilang mga ibaba. He rubbed against her, and her breathing turned erratic. Napahawak siya nang mahigpit sa sleeves ng polo nito, napapikit nang ulitin pa.

Nalulunod na naman siya.

Ayaw na na niyang lumusong sa kasalanan.

An image flashed in her mind as she shut her eyes—

“Lean…”

Nasasaktan siya para sa fiancé. Wala itong ibang ginawa kundi ang mahalin at pahalagahan siya pero ang ginawa niya. Naninikip ang dibdib niya. How could she do this to Lean? She was a traitor.

“Bakit mo ginagawa ito?”

Pain cut through the room.

Napahinto ang nanunuksong galaw ni Draco sa kanyang ibabaw. Nakapikit siya ngunit dama niya ang mainit nitong hininga na tumama sa kanyang pisngi. Draco was looking down at her. Hindi niya alam kung ano ang emosyong naglalaro sa mukha, at ayaw niyang hulaan.

Wala naman itong ibang gusto kundi ang sirain ang anumang mayroon sila ni Lean.

All because he hated her.

Ilang sandali silang nanatiling ganoon.

Dahan-dahan, iminulat niya ang mga mata. May kung anong nagtulak kasi sa kanya na titigan ito ng diretso, baka sakaling may maaninag siyang kahit katiting na konsensya.

But as she opened her eyes, something caught her attention.

No.

Someone.

A pair of eyes bore into her, carrying the weight of pain and defeat.

Para siyang binuhusan ng malamig na tubig. Ang init na unti-unting tumutupok sa katawan niya ay napalitan ng lamig, takot, at panginginig.

“L-Lean?”

Her fiancé stood by the door, looking hurt, broken and betrayed.