Pazartesi sabahı…
Melis, alarmın tiz sesiyle gözlerini araladı ama yerinden kıpırdamadı. Gözlerini tavana dikip, zihninde yankılanan sorulara teslim oldu.
Melih’in öpücüğü…
Bunu düşündüğünde içini garip bir sıcaklık kapladı. O an, her şeyi unutmuştu. Melih’in sıcak dudakları dudaklarına değdiğinde, zaman durmuş, vücudunda arzunun ateşi tekrar yanmıştı. Kalbinin hızla çarptığını hissetmişti. Kısa ama etkileyici bir andı.
Ama hemen ardından gelen suçluluk duygusu…
Zeki.
İçinden bir ses, “Ona bunu yapamazsın.” diye fısıldıyordu. Fakat bu düşünce saçmaydı, değil mi? Zeki ile artık bir ilişkileri yoktu. Zeynep ile ayrılıp ayrılmadığını bile bilmiyordu. Yine de…
Yine de…
Zeki’nin adı, zihninde yankılanıyordu. Ona ait olan bir şeyi bir başkasına vermiş gibi hissediyordu. Bu his
