Zeki, Melis'e baktıkça içinde kopan fırtınalara engel olamıyordu. Aklının en dip köşelerinde yankılanan yasaklar, pişmanlıklar ve o bitmek bilmeyen suçluluk duygusu… Ama Melis’in yanında olduğu her saniye, bu hisler bulanıklaşıyor, yerini tarifsiz bir çekime ve arzuya bırakıyordu.
Melis, karşısında durmuş, gözlerini ona dikmişti. Gözlerinin derinliklerinde bir şeyler vardı; hem masumiyet hem de yakıcı bir cesaret. Zeki, içindeki tüm uyarılara rağmen ona doğru bir adım attı. Bu, düşünmeden yapılan bir hareketti. Her adımda kalbinin hızlandığını, bedenindeki her hücrenin ona doğru çekildiğini hissetti.
Melis de yerinde duramadı ona iyice yaklaştı. Dudaklarının kıyısında beliren ürkek bir tebessümle Zeki’nin içindeki tüm duvarları yerle bir etti. Hiç konuşmadan, sadece bakışlarıyla sess
