ตอนที่ 8
ไร้ซึ่งการโต้ตอบ
ดารินนอนที่โรงพยาบาลห้าวัน โดยไม่มีใครรับรู้และไม่มีใครสนใจแม้แต่จะโทรมาหาเธอ ตอนนี้ดารินรู้ซึ้งแล้วว่าความรักของเธอเป็นความรักที่ทุ่มเทเพียงฝ่ายเดียว ต่อจากนี้เธอจะจำความเจ็บปวดนี้ไว้ตลอดไป ครั้งหนึ่งเธอเคยรักคนแบบผิดๆ
น้ำตาที่มันไหลรินอยู่ที่แห่งนี้ขอให้มันเหือดแห้งไปพร้อมกับอาการป่วยไข้ของเธอ สิ่งที่เธอกำลังจะทำเพื่อเขาเธอขอยุติมันทั้งหมดและปล่อยเขาไปในสิ่งที่เขาต้องการจะดีกว่า
ดารินออกจากโรงพยาบาลและกลับมาที่บ้าน ดูเธอจะซูบผอมลงไปเล็กน้อย แม้แต่เธอเดินเข้ามายังไม่มีคำถามออกจากปากของเขาเลยว่าเธอไปอยู่ที่ไหนมา มีแต่สายตาที่จ้องมองมาที่เธอเหมือนกับเธอไปทำผิดอะไรมาอย่างนั้น
ดารินยังรู้สึกเพลียเธอเดินผ่านเขาไปเช่นเดียวกัน จนไหล่แทบจะชนกันเหมือนกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เมื่อดารินเดินผ่านธีรนัยไปเขาหยุดลงทันทีและหันมา
"คุณไปไหนมา" ธีรนัยถามขึ้น
ดารินได้ยิ
