ตอนที่1
ความสัมพันธ์แบบพฤตินัย
"อรรัมภา"
เสียงที่เปล่งออกมาจากปากของผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของเธอตอนนี้เขากำลังบดจูบเธออย่างเร่าร้อนและรุกเธออย่างรุนแรง ชื่อของผู้หญิงอื่นดังเข้ามาในโสตประสาทของดาริน ในคืนเข้าหอระหว่างเธอและธีรนัย ความเมามายทำให้เขาพล่ามออกมาเป็นชื่อของหญิงอื่น
ขนาดที่ถูกรุกล้ำภายในร่างกาย ดารินรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจความสมหวังทางกายแต่กลับไม่สมหวังทางใจ อรรัมภา คือคนที่อยู่ในหัวใจของธีรนัยเสมอมา การถูกบังคับแต่งคงจะเป็นที่ขัดใจของเขาไม่น้อย
ดารินพยายามข่มน้ำตาไม่ให้ไหลรินลงมาและคิดว่าหลังจากวันนี้ธีรนัยคือสามีของเธอที่ถูกต้องตามกฎหมายไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่สมควรมายุ่งกับเขาอีกต่อไป ทุกอย่างในคืนนี้เสร็จสมบูรณ์แล้วเธอได้เขามาทั้งโดยนิตินัยและพฤตินัยจากนี้เขาจะเป็นสามีของเธอโดยสมบูรณ์
รินรดาค่อยๆนอนราบไปกับเตียงนอนของบ่าวสาวที่ถูกจัดไว้อย่างสวยงามเสื้อผ้าถูกดึงกระชากเพราะอารมณ์ทางกายที่มีมาอย่างรุนแรงของธีรนัยตอนนี้เขามองเห็นดารินเป็นอรรัมภา นั่นยิ่งทำให้ธีรนัยมีอารมณ์อย่างรุนแรง
เสื้อผ้าถูกปลดเปลื้องออกจนเหลือแต่ร่างเปล่าเปลือยที่นอนแผ่หลาอยู่ตรงเตียงนอนเขาดึงกระชากเนคไทของตัวเองออกมาอย่างรวดเร็วจากนั้นค่อยๆถอดเสื้อเชิ้ตจนเหลือร่างเปลือยท่อนบนเขาค่อยๆก้มลงบดจูบดารินอย่างเร่าร้อนและรุนแรง
ปลายจมูกซอกซอนชอนไชไปตามลำคอระหงส์ที่มีกลิ่นของน้ำหอมที่หอมอบอวลยั่วหัวใจไม่ให้หยุดการกระทำ ปลายจมูกหนาและริมฝีปากค่อยๆรวมเลียลูบไล้ลงมายังหน้าอกหน้าใจที่มันใหญ่เต็มกำมือเขาค่อยๆบีบคั้นไปมาอย่าช้าๆและซุกใบหน้าลงถูไถไปมา
จากนั้นริมฝีปากก็ค่อยๆดูดดุนยอดปทุมถันที่เต่งตึงหลอกล่อให้ริมฝีปากหนาต้องโลมเลียอย่างเร่งเร้าและรุนแรง ดารินหลับตาลงอย่างช้าๆปล่อยให้ธีรนัยที่ไร้สติบดขยี้ล่างของเธออย่างถึงพริกถึงขิง
สองแขนค่อยๆโอบรัดรอบคอเมื่อบางสิ่งที่แข็งขืน มันสอดแทรกเข้าไปภายในจุดสงวนกลางกายที่มีน้ำไหลเยิ้มเฉอะแฉะรอรับการมาเยือนร่างบางค่อยๆเลื่อนขึ้นลงตามจังหวะการกระแทกจากช้าๆกลายเป็นรุนแรงและรวดเร็ว
เสียงร้องระงมดังไปทั่วทั้งห้อง ตอนนี้ดารินเป็นภรรยาของธีรนัยอย่างเต็มตัวต่อจากนี้จะไม่มีใครหน้าไหนเข้ามายุ่งกับธีรนัยอีกได้เป็นอันขาด ร่างบางเนียนนุ่มถูกร่างหนาสอดกระแทกกระทั้นไปทั้งคืนจนทั้งคู่หมดแรงและหลับไป
ในตอนเช้าดารินค่อยๆลืมตาขึ้นและมองใบหน้าของชายหนุ่มที่เธออยากจะได้มาเป็นสามีอย่างหนักหนา ตอนนี้ทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์แล้วคนคนนี้เป็นของเธอเพียงคนเดียว ดารินค่อยๆสอดมือเข้าไปเพื่อที่จะกอดและซบไปยังอกหน้าแกร่งของชายหนุ่มเพื่อกอบโกยเอาความอบอุ่นแรกเก็บไว้
แต่อยู่ๆข้อมือของเธอก็ถูกจับและสะบัดออกอย่างรุนแรงเขาค่อยๆลุกขึ้นมีสีหน้าเรียบนิ่งพร้อมมองมายังเธอที่ก็ลุกขึ้นนั่งทั้งที่ร่างกายนั้นยังเปล่าเปือย คำพูดคำแรกที่เขาพูดออกมาต่อหน้าของเธอทำให้ดารินนั้นยิ่งแค้นใจขึ้นไปอีก
"คนอย่างคุณได้ทุกอย่างตามที่คิดไว้แล้วสินะแต่สิ่งเดียวที่คุณจะไม่เคยได้จากผมเลยคือความรักของผม คุณอย่าคิดว่าคุณสุขสมหวังแล้วคุณจะมีความสุข ซึ่งผมจะไม่ทำให้คุณมีวันนั้นอย่างแน่นอน!"พูดจบเขาก็รีบใส่เสื้อผ้า และเดินออกไปในทันที
ปล่อยให้ดารินต้องนั่งเคว้งคว้างอยู่บนเตียงบ่าวสาวด้วยใจที่เจ็บปวดยิ่งเขาพูดแบบนี้ดารินยิ่งรู้สึกแค้นเคืองอรรัมภาขึ้นมา ไม่มีวันที่เธอจะแพ้ให้กับอรรัมภาอย่างแน่นอน เธอคิดพร้อมกับสองมือกำแน่นเพราะความริษยาเกิดขึ้นภายในใจ
จบตอนที่ 1