ตอนที่ 2
ไม่ราบรื่น
หลังจากคืนเข้าหอธีรนัยก็ไม่กลับมาที่บ้านเลย 2 วันแล้วที่เขาไม่กลับมา ดารินพยายามโทรหาและพยายามติดต่อหาเขาแต่ก็ไม่มีการตอบกลับแต่อย่างใดนั่นทำให้ดารินโมโหจนแทบจะเป็นบ้า
ดารินตัดใจขับรถออกไปเพื่อไปดูว่าเขาเลิกจากทำงานแล้วไปที่ไหน เมื่อไปถึงเธอก็จอดรถและดักรอดูว่าธีรนัยจะไปไหนไปกับใครทำไมไม่ยอมกลับบ้านทั้งที่ตัวเองนั้นมีครอบครัวไปแล้ว
ดารินดักรอที่ทางจอดรถอยู่จนถึงเวลาเขาเลิกงานออกมา หลังจากนั้นธีรนัยก็ออกมาจริงๆเขาขึ้นรถและขับออกไปดารินรีบขับตามไปทันทีจนไปจอดที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ดารินค่อยๆตามทีละในผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของตัวเองเธอตามเขาไปจนได้พบกับความจริง
ธีรนัยนัดกินข้าวกับอรรัมภา เป็นอย่างที่เธอคิดอารมณ์ที่พลุ่งพล่านขึ้นมากับการมองเห็นที่เธอคิดว่าไม่อาจจะยอมรับได้สติที่มียังไม่ทันจะยั้งคิด ขาเรียวยาวละหงส์ของดารินก็ก้าวออกไปในทันที
ร้านอาหารภายในห้างดังมีชายและหญิงนั่งตรงข้ามกันและเริ่มสั่งอาหารเข้ามาทาน เมื่ออาหารมาเสิร์ฟและทั้งคู่กำลังจะทานข้าวไปพร้อมกัน อยู่ๆผ้าคลุมโต๊ะกับถูกกระชากลงจนอาหารบนโต๊ะหล่นแตกกระจัดกระจาย
ดารินกระชากไปที่ปอยผมของอรรัมภาที่มัดยาวรวบตึงจนเธอนั้นล้มลงไปกับพื้นดารินขึ้นคร่อมและกำลังจะง้างมือเพื่อที่จะตบอรรัมภา แต่แขนของเธอกลับถูกธีรนัยดึงเอาไว้
"หยุด!" เสียงดังของเขาทำให้ดารินหันมามองพร้อมกับแรงกระชากของเขาจนทำให้ดารินนั้นล้มลงไปข้างๆ ธีรนัยรีบเข้าไปพยุงอรรัมภา ที่ถูกดารินทำร้าย ดารินตั้งสติได้เธอลุกขึ้นและชี้ไปที่อรรัมภา
"อีอร อีหน้าด้านรู้ทั้งรู้ว่านัยเขาแต่งงานกับฉันแล้ว ยังจะมีหน้ามากินข้าวกับผัวคนอื่น เจ้าข้าเอ๊ยมาดูคนหน้าด้านจะแย่งผัวคนอื่น"
"พอได้แล้วมีเหตุผลหน่อย" ธีรนัยพูดขึ้น
"เหตุผลของคนชั่วน่ะสิ!"
ธีรนัยไม่พูดอะไรเขาโอบไหล่ของอรรัมภาและจะพาเธอเดินออกไปจากร้าน แต่ดารินกลับวิ่งเข้าไปและกระชากตัวของธีรนัยออกมาจนเขาเซ
"นัย คุณจะพามันกลับไปแบบนี้ไม่ได้นะ รินเป็นเมียคุณนะ !" ดารินพูดออกมา และไม่สนใจคนที่มามุงดู
"ถ้าเป็นเมียผมควรจะมีเหตุผลกว่านี้ กลับไปเถอะเดี๋ยวเราไปคุยกันที่บ้าน!" ธีรนัยพูดขึ้น
"ไม่นะ รินไม่ให้คุณไปรินไม่ยอม!" ดารินพูดพร้อมจะเดินเข้าไปดึงแขนของธีรนัยอีกครั้งแต่เขากลับสะบัดแขนออกจากมือของดารินอย่างแรงจนเธอนั้นล้มลงไป
"ถ้าคุณมีสติดีกว่านี้เราค่อยคุยกัน" พูดจบธีรนัยก็ประคองอรรัมภาออกไปต่อหน้าของดาริน เสียงกรีดร้องดังมาตามหลังของธีรนัยและอรรัมภา แต่เขาก็ไม่ได้สนใจและรีบพาเธอเดินออกไปในทันที
ดารินค่อยๆลุกขึ้นและมองเบื้องหลังของสามีและอรรัมภาเดินไปอย่างช้าๆจนลับตา ความโกรธแค้นยิ่งเพิ่มทวีขึ้น ไม่มีอะไรที่ได้มาโดยราบรื่นเลยสักอย่าง สักวันคุณจะเห็นค่าของฉันธีรนัย..
จบตอนที่ 2