ตอนที่ 3
ตามถึงคอนโดสามี
หลังจากวันนั้นธีรนัยก็ไม่กลับไปที่บ้านเขาอยู่ที่คอนโดและไม่ยอมรับสายหรือติดต่อกลับมาที่ดารินเลยสักครั้งดารินพยายามทำใจให้สงบแต่ในใจก็คุกรุ่นไปด้วยไฟที่สุมทรวง ในหัวของเธอนั้นคิดอยู่เสมอว่าธีรนัยอยู่กับอรรัมภาอย่างแน่นอน
ดารินไม่รอช้าเธอลุกขึ้นและหยิบกระเป๋าออกไปในทันทีเมื่อเสียงโทรศัพท์ของนักสืบที่เธอจ้างให้ไปสืบว่าธีรนัยนั้นพักอยู่ที่ไหน ดารินขับรถไปตามที่นักสืบคนนั้นปักหมุดสถานที่พักของสามีเธอเอาไว้
ภายในห้องพักธีรนัยนั่งมองเอกสารจากซองสีน้ำตาลเอกสารมากมายพวกนี้มีความสำคัญต่อชีวิตของเขาในตอนนี้แต่ทุกอย่างกลับไม่ราบรื่นเพราะดารินเข้ามาแทรกอยู่ตรงกลางทำให้เขาต้องเสียสมาธิอยู่ร่ำไป
เสียงเคาะประตูดังขึ้นธีรนัยเงยหน้าขึ้นไม่ได้คิดสิ่งใดเพราะเขานั้นสั่งให้ช่างมาทำห้องเพิ่มอีกห้องซึ่งก็ใกล้จะเสร็จเรียบร้อย เขาลุกขึ้นและเดินขึ้นไปเปิดประตูในทันทีแต่ก็ต้องเบิกตากว้างเพราะคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าไม่ใช่ช่างที่เขานัดไว้
ดารินเดินผ่านตัวของธีรนัยเข้าไปภายในห้องและเดินเข้าไปสำรวจรอบๆห้องของเขาว่ามีใครซ่อนอยู่ในนี้หรือเปล่าธีรนัยรู้สึกหัวเสียขึ้นมาทำไมดารินต้องทำถึงขนาดนี้เขาเดินเข้าไปและกระชากแขนของดารินที่กำลังกระฟัดกระเฟียดหึงหวงจนออกอาการ
"พอได้แล้วคุณมาที่นี่ได้ยังไง?" ธีรนัยถามขึ้น
"ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหนอยู่กับใครรินตามได้หมด นัยคะในเมื่อเราก็แต่งงานกันแล้วเรายังจะมีความลับอะไรต่อกันอีกทำไมคุณถึงไม่หยุดสักทีทำไมคุณต้องทำให้รินตามหึงหวงคุณแบบนี้"
ธีรนัยปล่อยมือออกจากแขนของดารินและมองตรงไปที่ใบหน้างามดวงตาโตช่างสงสัยของดารินทำให้เขาต้องพูดออกมาตามความรู้สึกในตอนนี้
"คุณจะหึงจะหวงมันก็เรื่องของคุณ แต่ถ้าคุณทนไม่ได้คุณก็หย่ากับผมก็ได้เพราะผมเกลียดคุณ คุณไม่ใช่ผู้หญิงดีๆที่ผมอยากจะมีชีวิตร่วมกับคุณไปตลอดหรอกนะ "
"อ๋อใช่สิ! รินไม่ใช่นังอรรัมภา ที่คุณรักนักรักหนานี่!" รินตอบออกไปอย่างประชดประชัน
"ไม่ใช่แค่รักหนักหนาแต่คิดว่าจะร่วมชีวิตกันไปจนตายถ้าไม่ใช่ผู้หญิง แบบคุณมาแทรกตรงกลางระหว่างเรา"
ดารินนิ่งเงียบไปในทันทีเมื่อถูกคำพูดเสียดแทงหัวใจพูดออกมา เธอนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ภาพที่วาดฝันไว้ว่าจะได้ครอบครองเขาและอยู่อย่างมีความสุขมันเป็นได้แค่ความฝันจริงๆ
"เอาล่ะถ้าคุณอยากจะอยู่ที่นี่คุณก็อยู่ผมไม่อยากอยู่ตรงนี้ และไม่อยากอยู่ร่วมกับคุณเลยแม้แต่สักวินาทีเดียว" พูดจบธีรนัยก็เดินออกไปทำให้ดารินพูดตามหลังเขา
"ถึงฉันจะไม่ดีแค่ไหนอย่างน้อยฉันก็คือเมียของคุณคุณควรจะรู้จักผิดชอบชั่วดี ไม่ใช่เอาความเกลียดฉันเป็นที่ตั้ง สักวันคุณจะเสียใจ" ดารินพูดขึ้น
ธีรนัยที่กำลังจะก้าวเดินออกไปเขาหยุดอยู่ตรงนั้นพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างเยาะเย้ยดารินแล้วพูดขึ้นด้วยสายตาที่ดุดันและดูจะเกลียดชังเธอมากเป็นไหนๆ
"ผมจะไม่เสียใจถ้าผมได้หย่ากับคุณ!" พูดจบเขาก็เดินออกไป
ดารินได้แต่ยืนนิ่งเงียบพร้อมกับประตูค่อยๆปิดลงไปเธอรู้สึกกล้ำกลืนขึ้นมา น้ำตาไหลลงมาอย่างอัตโนมัติแต่เธอก็รีบยกมือขึ้นปาดมันอย่างรวดเร็วพร้อมกับคิดว่า เธอจะไม่มีวันเสียธีรนัยไปง่ายๆอย่างแน่นอน สักวันคุณจะเสียดายและเสียใจที่ชอบทำร้ายจิตใจของเธอแบบนี้ ดารินคิด
จบตอนที่ 3