ตอนที่ 17
เปิดเผยทีละนิด
ในวันต่อมา
ดารินกลับเข้ามาทำงานในตอนเช้าดังเช่นทุกวัน เมื่อธีรนัยเข้ามาเขาเดินผ่านตัวของเธอไปโดยที่เขาไม่มองหรือสนใจเธอแม้แต่น้อย นั่นทำให้ดารินสบายใจมากขึ้น แต่ขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกกลืนไม่เข้าคลายไม่ออกเช่นกัน
ทุกอย่างคงกลับมาเป็นเหมือนเดิม เขาคงจะรู้และคิดได้ว่าอดีตก็คืออดีต แต่ในใจลึกๆของดารินก็รู้สึกเจ็บปวดอยู่ไม่น้อย ในเมื่อทุกอย่างเป็นปกติแล้ว เธอก็ไม่ควรที่จะคิดอะไรฟุ้งซ่านอีกต่อไป เธอควรจะกลับมาตั้งใจทำงานให้ดีกว่านี้
เมื่อธีรนัยเข้าไปนั่งทำงานได้ไม่นาน อยู่ๆเขาก็เดินออกมา และก็เดินผ่านเธอไป ธีรนัยไม่อาจจะมีสมาธิในการทำงานในวันนี้ได้ ใจของเขากับจดจ่ออยู่ที่ดาริน เมื่อจิตใจไม่สงบเขาก็ต้องออกไป อยู่ๆใบหน้าของลูกชายของดารินก็ผุดขึ้นมาในความคิดของเขา
ธีรนัยไม่รอช้า เขาบึ่งรถไปที่โรงพยาบาลและตรงไปที่ห้องของน้องภีมในทันที สองเท้าค่อยๆก้าวเข้าไปและมาหยุดอย
