Havard Series | Knot with the Maid

Chapter 7

SASHA

KASAL? KAMI NI VIN, IKAKASAL? Oh no. No. We can't do that. Hindi niya ako mahal at ang kasal para sa akin ay para lamang sa dalawang taong nagmamahalan. We are not even dating. What happened earlier was just pure lust—at least on his part. As for me, I've always had this silly crush on him. I was only thirteen then, but I know how good looking he was. Pogi rin si Kuya Paris. . . but that's the thing, I see him more like a big brother. But Vin? He's a silly crush who became the love of my life in a blink of an eye. Don't ask me when it turned to that, kahit ako ay hindi ko alam kung kailan nangyari.

Tinawag ko ang pansin ni Ma'am Pinky. "Ma'am, I — "

"Mommy," pagtatama niya sa akin. Ulit.

"Right. I. . . Can I talk to Irvine for a minute?" tanong ko sa kanya. Kailangan naming pag-usapan ito. Marriage is huge. And we are here for six months only. What do we do then? Walang divorce sa Pilipinas.

"Take your time. This cutie will keep Lola company," tugon niya sa akin. Halatang sabik kay JR si Ma’am Pinky at siguro ay naaalala niya ang kanyang anak noong maliit pa ito. Afterall, carbon copy ni Irvine ang anak namin. Kung lakas din lang ng dugo, talong talo ang sa akin.

Hinila ko sa braso si Irvine at dinala sa pasilyo sa baba. "Where are we going?"

"Mag-uusap tayo." Kung bakit naman kailangan niyang sumang-ayon sa kasal na sinasabi ng Mommy niya!

"Nang walang nakakarinig?" tanong niya. He looked amused. Damn it. Nakaka-distract ang dimples niya.

"Yes, saan ta —"

Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko dahil ilang hakbang mula rito sa kinatatayuan namin sa pasilyo ay binuksan niya ang isang pinto. It looked like a study at sana, soundproofed din ito. Baka mamaya ay mapasigaw ako sa inis ko sa kanya, at ma-eskandalo ang ina at kapatid niya.

Napansin ko na modern din ang loob ng silid na ito. Silver, black, and gray are the chosen colors. Maging ang mga kagamitan sa loob ay ganoon din. It was very manly and it describes the man who use it very well. Maging ang mabalahibong carpet ay dirty white at parang nakakaakit na mahiga roon at. Oh gosh! My imagination is running wild again. At kung bakit ba naman kasi napi-picture ko kami ni Irvine na itinutuloy ang nasimulan namin kanina sa mismong carpet na ito? Siguro dahil pareho lang kaming nabitin kanina. And it's been so long since we've seen each other—more so, touch each other.

Naupo siya sa leather couch na kulay itim. "Nahihilo na ako sa 'yo. You've been walking back and forth since we stepped in this room. . . Sasha."

The way he said my pet name sent shivers down my spine. Iyon rin ang narinig kong itinawag niya sa akin noong gabing 'yon. I am not ready to refresh his memory about it—at kung itatanong niya 'yon ngayon ay hindi ko kayang i-kwento.

"Maupo ka sa tabi ko," utos niya sa akin.

"No. Baka kung ano na naman ng mangyari kapag tumabi ako sa 'yo." Hindi ko maiwasan na mapasimangot.

Bigla itong bumunghalit ng tawa at saka tumayo. Napahiyaw naman ako nang walang sabi-sabing binuhat niya ako na parang kasing-gaan ko lang ang isang paslit.

"Irvine! Ibaba mo ako! Ano ba?!" angil ko sa kanya.

"Nope." Umupo siya sa couch at kinalong ako. I couldn't free myself even if I wanted to. Nakapalibot kasi ang mga braso niya sa akin at para bang ayaw niya akong pakawalan.

"Didn't I tell you th—uhmp!" Damn it. Ito na nga ba ang sinasabi ko eh. Ang nanay at kapatid niya ay nasa salas lang, and worse, gising ang anak namin.

"Now, tell me what's bothering you." He rested his chin on my shoulder. Ang mata niya ay direktang nakatitig sa akin.

Saglit na parang lumipad ang sasabihin ko dahil sa ginawa niyang paghalik sa akin. The kiss was short and sweet, and yet, it is enough to set me on fire. Idagdag pa itong mga titig niyang ganito na nakakapagpalambot ng tuhod ko.

"We can't get ma—"

"Yes, we are getting married," putol niya sa sasabihin ko. Napabuga ako ng hangin. He is frustrating. Kung ang tingin niya ay laro-laro lang ang kasal, then he's got another thing coming. Sa mga gamit pa nga lang ni JR ay nagtatalo na kami, ano pa kaya 'yong ibang mas malaking bagay? And we don't know each other well enough to get married — and that's a fact. JR is a product of that one night. . . and my love for him. Damn it.

"Marriage is not a joke, Irvine. Mag-isip ka nga. Anim na buwan lang kami ni JR dito. Hindi mo na ba naaalala ang deal natin?" kunot-noong tanong ko sa kanya.

"I've already forgotten about that. However, it was replaced by another memory. It's in flashes right now, but I'll remember it in due time. And when I say remember. . . it's going to be — all of it, Sasha." Hinagod niya ako ng tingin at saglit 'yong tumigil sa dibdib ko. I felt my n*****s perked up na para bang kamay niya ang kumubkob dito. Nang magtama ang mga tingin namin ay nakita ko ang pilyong kislap sa mga mata niya Tuloy, parang ayaw ko nang dumating ang gabi.

Sa tingin ko ay hindi lilipas ang gabing ito na wala ako sa kama niya. And we both know what's going to happen next. I sighed in frustration.

"There's no divorce here. That means we can't get married here," paalala ko sa kanya.

Nagsalubong ang kilay niya at nakita ko ang pagngalit ng bagang. "Who said anything about divorce?"

"What?" Pagak akong tumawa at napahilamos sa aking mukha.

"Baby, if I am marrying you. . . there's never going to be a divorce."

Napalunok ako, but I was quick to give him a sassy reply. "There's no divorce but there is an ann —"

"Don't even think about it. No divorce. No annulment. There's no escaping your man. I will tie our knot so tight that no one can get in between us. Now, tell me about that night."