"İyiyim ben anne.Bilun nerede?"
İlk defa adımı söylemişti.Daha önce söylemiş de olabilirdi ama ben ilk defa ağzından dökülen adımla kalbimin hızlanan atışlarına anlam veremedim.
Derin bir nefes alarak yüzüme normal bir ifade takınarak görüş açılarına girdim.
Zeynep Hanımın sırtı bana dönüktü ama Doğu'nun bakışları direk bana saplanmıştı.Marcio Sartori camın önünde ayaktaydı ve bakışları oğlundaydı.Yavaş adımlarla yatağa ilerledim ve çıplak üst bedeninde ki kablolar ve omuzuna kadar sarılı olan sargı dikkatimi çekti.Tam yatağın yanında durdum ve daha fazla dikkatleri üzerime çekmemek için yavaşça elini tutarak hala üzerimde olan koyu renk gözlerine bakarak mırıldandım.
"İyi misin?Var mı ağrın?"
Bakışları bir an koca elini tutan parmaklarıma kaydı.Sonra muzip bakışları bana değdi.Uyarı
