ซ่อนชู้ "แม่ลูกสอง"

บทนำ

แม่ลูกหนึ่งภาค 2 NC 25 +

บทนำ

ตื่น!!! เตี้ย!!! ตื่น!! 

ฉันกำลังหลับฝันหวานแต่ต้องสะดุ้งตื่นก็เพราะว่าเสียงพี่วายุนี่แหละตะโกนใส่หูของฉัน 

เรา : งื้อ~พี่วายุ!!! [ ฉันลืมตามาด้วยความหงุดหงิด ก็ไอ้พี่วายุมันนอนทับฉันพร้อมกับพูดใส่หูฉันเนี่ย!!! หนักก็หนัก ]

พี่วายุ : จะตื่นไม่ตื่น! อีอ้วนตื่น!!! 

เรา : โอ้ย!! หนัก!! พี่วายุ 

พี่วายุ : 5555+ งั้นลุก! [ พี่วายุลุกนั่งที่เตียงพร้อมกับดึงเราขึ้น! งื้อ~หลับต่อได้ไหม ]

เรา : งื้อ~พี่วายุขาน้องง่วงอยู่นะ [ เราซบหน้าง่วงๆของเราไปที่ขาพี่วายุ ]

พี่วายุ : ง่วงไรอ้วนกลางคืนเเล้วไม่หลับไม่นอน ลุกไปอาบน้ำไป๊!! 

เรา : ม่าย!!!

พี่วายุ : งั้นโทรบอกคุณแม่แปป

เรา : ห๊ะ! ไม่คะหนูลุกเเล้วไปอาบน้ำแปป จุ๊บ!! [ เราลุกพร้อมกับหอมเเก้มพี่วายุเเล้วรีบลงเตียงพร้อมกับวิ่งขว้าผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำ สิ่! ]

"อีอ้วนเอ้ย" 

สวัสดีจ้าเราชื่อลูกแก้วเป็นลูกสาวของแม่ก้อย ตอนนี้ลูกแก้วอายุ 18 ปีบริบูรณ์ซึ่งเรียนจบจากมัธยมที่พัทยาเรียบร้อยแล้วจ้า ตอนนี้เราได้มาอยู่คอนโดกับพี่วายุพี่ชายของเราเพราะว่าเรามาเรียนต่อที่กรุงเทพฯเราเข้ามหาลัยเดียวกันกับพี่วายุส่วนพี่วายุเองเขาอายุ 22ปี พี่ชายของเราเขาเป็นคนหล่อสูงหุ่นดีหน้าคมมีเครานิดๆ กรี๊ด บอกเลยว่าถ้าสาวเห็นจะต้องกรี๊ดแน่นอนเราเป็นคนที่หวงพี่ชายเรามาก พี่ชายเราก็หวงเราเช่นกันส่วนเราหรอความสวยก็พอประมาณหน้าคมแต่ติดตัวเตี้ยแล้วก็ติดอวบ! เเฮร่ ก็เราเป็นคนที่กินเก่งนี่ก็เลยอวบ .? ส่วนเจ้าฝาแฝดทั้ง 2 ตอนนี้อายุ13 ขวบทั้งสองคนหน้าตาเหมือนกันเป๊ะโคตรดื้อเลยทั้งกันต์เเล้วเกล้า ทำเอาคุณพ่อปวดหัวแทบทุกวัน 555+ เรามาเข้ามหาลัยได้ 1 เดือนเต็มแล้วเรากับพี่วายุจะกลับบ้านไปอาทิตย์ละครั้ง คุณพ่อซื้อรถให้เรากับพี่วายุ ไว้ใช้เพื่อที่จะได้สะดวก พร้อมกับคอนโดราคาแพงนี่แหละ คุณพ่อเขาจะซื้อให้กับเราอีกห้องคือแยกกับพี่วายุไงแต่เราไม่เอาเพราะว่าเราจะอยู่กับพี่ชายเดี๋ยวพี่ชายมันจะพาผู้หญิงขึ้นมาซึ่งเราไม่ชอบชิ่! 

ปั้ง!!!!! อ้วนตกอ่างตายไปเเล้วมั้ง!!! 

เฮ้อเรากำลังนอนแช่น้ำนมอยู่ในอ่างแต่ประตูก็ต้องถูกเคราะเหอะ! ก็พี่ชายของเรานั่นแหละเขาชอบเร่งเราเราเป็นคนที่ทำอะไรช้าด้วย 

เรา : แปปสิ่~

พี่วายุ : ให้เวลาอีก 10 นาทีถ้ายังไม่ออกมาพี่จะลงไปกินข้าวก่อนแล้วนะรู้หรือเปล่าว่ามันจะเที่ยงแล้ว 

เรา : ม่าย!! รอน้องด้วย

พี่วายุ : งั้นก็รีบออกมา!!! 

เรานี่รีบคว้าผ้าขนหนูพร้อมกับหนุ่มแล้วรีบเปิดประตูออกมาเพราะว่ากลัวพี่วายุเขาจะหนีเราไปทานข้าวเสียก่อนซึ่งเราเองก็หิวเราตื่นเกือบเที่ยงเลยอ่ะ พอเราเปิดประตูออกมาก็เห็นพี่วายุเขายืนมองเราอยู่ 

พี่วายุ : เหอะ! อีเตี้ย! โตเป็นสาวแล้วนะดูทำ 

เรา : เอ้าก็ห้องพี่ป่ะ

พี่วายุ : ยังจะเถียงอีก ห้ามทำแบบนี้ถ้าอยู่กับคนอื่นถ้าอยู่คนเดียวทำได้เข้าใจหรือเปล่า 

เรา : จ๊ะ! 

พี่วายุ : รีบแต่งตัวให้ไวเลยพี่นั่งรอข้างนอก 

แล้วพี่วายุแกก็เดินออกไปพร้อมก็ปิดประตูห้องคอนโดมี 2 ห้องนะแต่เราเลือกที่จะนอนห้องเดียวกัน เเฮร่ เวลาได้นอนแขนพี่วายุแล้วรู้สึกว่านอนหลับสบาย 

จากนั้นพี่วายุก็ได้พาเราลงมาทานข้าวด้านล่าง เป็นร้านประจำของเขานั่นแหละพี่วายุเขาชอบทานข้าวอะไรง่ายๆส่วนเราเองก็ทานได้แทบทุกอย่างยกเว้นกุ้ง เราทำไมถึงแพ้กุ้งเราก็ไม่รู้เหมือนกันเมื่อก่อนตอนเด็กคุณแม่บอกว่าเราชอบกินกุ้งเราก็ไม่เคยแพ้แต่เราเพิ่งมาแพ้ตอนที่เราอายุได้ 17 ปีนี่แหละถึงกับเข้าโรงพยาบาลเลย นะปีที่เเล้ว

#ร้านข้าว

พี่วายุ : อ้วน! พรุ่งนี้พี่ติดธุระคงไม่ได้กลับบ้าน [ พรุ่งนี้จะเป็นวันอาทิตย์ไงเพราะทุกวันอาทิตย์พี่วายุจะพาเรากลับบ้านไปหาคุณพ่อกับคุณแม่ ]

เรา : อย่างนั้นพี่วายุไปส่งหนูที่บ้านคุณป๊าแล้วกันนะคะ 

พี่วายุ : โอเค อ่ะหมูกินเข้าไปเยอะๆจะได้อ้วนๆ อีก555+ [ มีความตักกับข้าวในจานตัวเองมาใส่จานให้เราเขาจะเป็นแบบนี้ประจำแหละพี่วายุเขากลัวเราไม่อิ่มบ้าง เขาจะเป็นห่วงเราตลอด เห้อ~เรามีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่กับพี่ชายจนเราคิดว่าถ้าเขามีแฟนเขาก็คงจะลืมเรา ]

เรา : บอกให้หนูอ้วนจังเลยนะตอนนี้หนูก็เป็นหมูแล้วเนี่ย 

พี่วายุ : ก็ดีแล้วไงอ้วนๆพี่จะได้ไม่ต้องห่วงว่าจะมีผู้ชายมาจีบน้องสาวของพี่ 

เรา : หวงหนูหรา

พี่วายุ : ใช่ไง ส่วนเรื่องที่มหาลัยพี่ยังไม่เคลียร์นะ [ คือเราชอบเล่นชอบหยอดเพื่อนไปของพี่วายุ ไง ]

เรา : อุ้ย! ลืมๆไปมันเถอะเนอะ

พี่วายุ : หึ! อย่าเเรด! ให้มากอีเตี้ยเดียวจะโดน

เรา : งื้อ~ ว่าน้อง งอล

พี่วายุ : โอ๋หยอก!!

เรา : ไม่ต้องอะงอล ไม่กินเเละข้าว

พี่วายุ : งื้อไม่งอลดีอ้วนจ๋า 

เรา : ชิ่

พี่วายุ : ทำไงไห้หายงอลอะ

เรา : นี่คะ! [ เราเอียงแก้มพร้อมกับทำแก้มป่องให้พี่ชายแล้วก็ชี้นิ้วเข้าที่แก้มถ้าเรางอนเราชอบให้พี่ชายเราง้อด้วยการหอม ]

พี่วายุ : ฟ้อด~ [ นั่นไงแล้วพี่ชายเราก็ต้องทำตามที่เราบอก เเฮร่ รักที่สุด ]

"นี่มันอะไรกันคะ" [ คือเราก็ยังงงกับผู้หญิงที่เดินมาที่โต๊ะอาหารเราพร้อมกับพูดขึ้นว่านี่มันอะไรกันคะเขาสวยแต่งตัวเซ็กซี่แต่เราไม่เคยเห็นนี่ ]

พี่วายุ : ดา! 

เรา : ใครหรอคะ [ เราหันไปถามพี่วายุพร้อมกับมองหน้าคนที่พี่วายุเรียกว่าดาเธอมีสีหน้าที่โกรธแบบแทบจะกินหัวเราเลยแหละ ]

พี่ดา : มึงอะใครมานี่!!! [ จู่ๆผู้หญิงคนนี้ก็มากะชากผมเราอย่างเเรงจนเราต้องลุกขึ้นตามมือเขาเลยแหละโคตรเจ็บอ่ะ ]

พี่วายุ : หยุดนะดา ปล่อย!! [ พี่วายุพยายามแกะมือพี่ดาออกจากเรา ]

เรา : ฮึ้บหนูเจ็บ 

พี่ดา : ไม่มีปัญญาหาผัวเองหรอถึงได้มาแย่งเขาแบบนี้มันต้องโดนตบ [พี่ดาง้างมือจะตบเราแต่พี่วายุจับมือพี่ดาไว้ ]

พี่วายุ : ดามึงเป็นเหี้ยไรนี่น้องสาวกู!! [ พี่ดาปล่อยมือออกจากหัวเราเรากอดพี่วายุที่วายุก็กอดเราไว้ ]

พี่ดา : น้องสาววายุ?

เรา : ฮึ้บ! 

พี่วายุ : ต่อจากนี้อย่ามายุ่งวุ่นวายกับกูอีกนะเพราะว่ามันมากเกินไป 

พี่ดา : ขอโทษวายุดาไม่รู้ ดาหวงวายุนี่เราเป็นแฟนกันนะวายุแล้วดามาเห็นผู้หญิงนั่งอยู่กับวายุพร้อมกับวายุหอมแก้มผู้หญิงคนอื่นจะให้ดาคิดยังไง [พี่ดาเป็นแฟนกับพี่วายุหรอทำไมเราไม่เคยรู้เลยอ่ะ เห้อ ]

พี่วายุ : เราไม่ได้เป็นแฟนกันผมไม่เคยบอกคุณว่าผมเป็นแฟนกับคุณนะดา 

พี่ดา : ทำวายุพูดกับดาแบบนี้ เเล้วที่ผ่านมาละคืออะไร ที่ดายอมให้วายุคืออะไร

พี่วายุ : คือเธอมันง่ายไงจบนะ !. ไปหนู

พี่ดา : กรี๊ด!!! วายุ 

พี่วายุประคองเราเดินออกมาจากตรงนั้น เหอะ! พี่วายุเองเขาก็เป็นคนที่พูดแรงแต่เขาอ่อนโยนกับเราตลอดไม่เคยขึ้นมึงขึ้นกูหรอก เราเพิ่งเห็นเขาพูดกับพี่ดาขึ้นมึงขึ้นกูนี่แหละเวลาเขาโมโหน่ากลัวจริงๆ 

พี่วายุ : หนูเจ็บหรือเปล่าพี่ขอโทษนะไหนพี่ดูซิ 

เรา : หนูไม่เป็นอะไรค่ะเจ็บหัวนิดหน่อย 

พี่วายุ : เหอะ! พี่ทำให้น้องสาวพี่เจ็บตัวอีกและ 

เรา : พี่ดาเป็นแฟนพี่หรอ

พี่วายุ : ไม่ใช่หรอกก็แค่คุยเล่นๆ

เรา : ไม่เอานะคะหนูไม่ให้พี่วายุมีเเฟน [ เรากอดพี่วายุพร้อมกับเอาหน้าซบที่อกเขาเราไม่อยากให้เขามีแฟนจริงๆนี่ ]

พี่วายุ : OK พี่พาไปทานข้าวที่อื่นดีกว่า 

เรา : จ๊ะ! ?

#แอดอ้วน

เอาเเล้ว!!! ความน่ารักของลูกเเก้วจะมาคืนความทุกข์เหี้ย!! ไม่ใช่จะมาคืนความสุขให้กับทุกคนเเย้ว!!!! ติดตามอ้วนด้วยคนนร้า!!! กราบขอบพระคุณสายเปร์จ้า!!