Lightless Sunshine

Chapter 3.2

Two weeks after Preece was buried, humupa na kaunti ang usap-usapan tungkol sa pagkamatay niya. May ibang napapag-usapan pa rin iyon pero hindi na katulad ng dati. Nakakapanibago sa tuwing pumapasok ako ng room namin, wala nang Preece sa harapan ng upuan ko, wala nang Preece nagpapakopya sa akin, wala nang nanglilibre sa akin. Wala na 'yung taong palaging nagpapangiti sa akin. Hindi pa rin ako sanay hanggang ngayon. It feels like the world turn its back on me the moment my bestfriend died.

Sobrang nasanay na kasi ako sa presensya nya, eh. Elementary palang kami, halos hindi na kami mapaghiwalay dalawa, para kaming magnet kung ipagsama. Kaming tatlo nina Gebby.

"Nami-miss ko na siya, Sunny..." narinig kong malungkot na saad ni Dori or should I say, Gebby, habang nakaupo kami sa pinakadulong bahagi ng room.

I looked at her sideways. "That's normal." I don't wanna look at her to see the pain on her eyes. Hearing her pained voice was too much. Dahil ako, nasasaktan rin ako.

"Miss na miss ko na siya..." pumiyok ang boses niya at suminghot singhot.

My heart tightened.

Napabuga nalang ako ng hangin at pinagpatuloy ang ginagawa. May pinapasulat sa amin ang filipino teacher namin patungkol sa mga klase ng bolkano ang meron sa pilipinas. Sa science naman ay doon sa mga experiment na kakailanganing gawin. I diverted my attention there, not minding her sniffs.

"Wipe off your tears, Dori. Hindi na babalik pa si Preece." walang emosyon kong sabi.

"B-But..." she began to cry hard.

Napailing ako at ngumiti nang mapait.

After the class, sinamahan ko ulit si Dori pumunta sa senior high school building para puntahan ang kuya niya. Si Icarus. I suddenly felt excited. Ang bigat sa dibdib ko ay biglang gumaan. I feel so excited to see him and also to thank him personally.

"Hi, Sunny!"

Umikot kaagad ang mga mata ko nang marinig ang boses ni Kalib. As usual, with his wide smile on his lips.

"Hello." walang gana kong sagot.

"Ay, ang sungit talaga ng batang 'to!" he laughed and messed my hair.

Napasimangot ako.

Why was everyone treating me like a child? Twelve na ako! Tinabig ko ang kaniyang kamay at sinamaan siya nang tingin.

Mas lalo siyang napatawa.

"Kuya Kalib, nasaan si kuya?" tanong ni Dori habang nasa room kami ng mga seniors.

"Aba! Ewan ko! Hanapan ba ako ng mga nawawalang tao?!" sarkastikadong sabi ni Kalib habang nanlalaki pa ang mata na para bang naiiinsulto.

Halos mapapadyak na ako sa inis.

"Bobo!" dumating si Hyas at biglang binatukan si Kalib na ngayon ay ngumunguso na.

"Ano ba, Hyas! Kung may galit ka sa akin, sabihin mo! Hindi 'yung ganito na palihim mo akong sinasaktan!" madrama nitong wika at napahawak pa ng dibdib.

Ngumuso si Hyas at sinamaan nang tingin ang pinsan. "Shut up, idiot! Nakakarindi ang boses mo!"

"What the—"

"Kuya!" sabay kaming napapihit ang ulo mula sa pintuan nang may sumigaw.

Jasmine... the living doll in the campus, stepped herself inside the room and everyone got quiet.

Pati si Kalib.

She smiled sweetly and stopped in front of Kalib.

"My doll..." sabi ni Kalib at napakurap. Para siya na bewitched at biglang napatikom ang bibig.

"Uwi na tayo!" she exclaimed and giggled. "Nasa labas na sina tito at tita, hinihintay tayo," she sweetly said.

"S—sure... tara na, uwi na tayo." he got into his feet before pulling Jasmine's cute bag and together, they walked out from the room.

Ang ganda talaga ni Jasmine. Para siyang manika na humihinga at nag-aaral sa parehong eskwelahan na pinapasukan ko. Grade 10 pa lang siya pero sobrang laki ng dibdib niya, pati na rin ang pang upo.

She's such a beauty.

"Of course not! Ah! Stop, Grettle!"

"Ayiee... aminin mo na kasi! Hindi naman kita kakagatin! May gusto ka sa akin, ano?"

"Grettle, come on! Stop it!" halakhak nito.

"Sabihin mo muna sa'king gusto mo'ko, tsaka na ako titigil. Sige na!"

"No, I won't!"

"Icarus! Sige na! Huwag ka na kasing mahiya! Alam ko naman na may gusto ka sa'kin, eh. Malay mo, from bestfriend maging jowa tayo! Let's give ourselves a shot! Wala namang mawawala, eh!"

Mga halakhak at biruan ng dalawang tao ang narinig ko. Kunot noong tumingin ako sa pasilyo nang marinig ang boses ni Icarus at matalik na kaibigan nitong si Grettle.

Or kaibigan nga lang ba?

Nagtiim bagang ako bigla ng magtagpo ang mata namin. His thick brows creased as he saw me throwing him a glare. Nagtataka ang kaniyang mga mata.

I looked at Grettle beside him and looked at her from head to foot. Hindi ko mapigilang manliit ng makitang sobrang ganda ng hubog ng kaniyang katawan. Her body is the real definition of a sexy woman. Bukod sa sexy na, maamo pa ang mukha nito.

Nairita bigla ako.

Kaya pala natagalan siya dahil kasama niya pala ang 'bestfriend' niya. Ha! Samantalang ako, heto at nagbibitbit ng mga libro ng kapatid niya, siya naman ay naglalandi!

Inis na binitawan ko ang libro sa ibabaw ng upuan at umirap sa kawalan.

"Dori." bati ni Icarus sa kapatid niya at hinalikan ito sa noo. "Bakit ka nandito? Wala pa ba si manong?" tanong nito.

"Sasabay ako sa'yo ng uwi, kuya." she answered.

"Hi, Dori!" narinig ko bati ni Grettle sa best friend ko kaya mabilis akong napalingon ngunit na imbes na si Grettle ang tingnan ko, nakasalubong ko ang matiim niyang titig.

Hindi ko maiwas ang mata ko sa kaniya. I am irritated, alright! And it's frustrating me because I don't know the reasom behind it! Basta naiirita lang ako. Just the thought of him flirting around while I was with his sister, helping her, literally makes my blood boil.

And I don't think itutuloy ko pa ang plan ko na magpasalamat sa kanita. Kusang umikot ang mga mata ko kaya mas lalong kumunot ang noo ni Icarus sa aking harapan. Inirapan ko ulit siya bago binalingan si Dori.

"Dori, uuwi na ako." pahayag ko. Hinatid ko lang naman kasi siya rito eh at aalis na rin ako. Hindi ko nalang pasasalamatan si Icarus. Next time nalang.

"Ha? Aalis ka na kaagad? Mamaya na! Isasabay ka nalang namin ni Kuya."

Umiling ako. "Hindi na. Malapit lang naman ang amin eh atsaka kaya ko namang umuwi mag isa. Atsaka, sasabayan ako ni Eleazar. Alam mo naman 'yon, parang tuko kung makadikit sa akin."

"Ha? Sigurado ka ba? Pwede ka namang sumabay sa amin, eh."

Umiling ulit ako. "Hindi na talaga. Tutulongan ko pa ang kapatid ko sa project niya ngayon."

She pouted and nodded. "Sige na nga!"

Napangiti ako at ginulo ang buhok niya. "Bye, ingat ka."

"Ikaw rin, ingat!" she waved her hands.

I looked at Hyas and waved my hands at him. Grade ten palang si Hyas at guwapo rin. No doubt, he's a Del Cianco. "Good bye, Hyashin..." I smiled at him sweetly.

He smiled back and nodded. "Good bye, Sunny na masungit."

I heard an exaggerated cough from Icarus.

Natawa ako sa tinuran ni Hyas at dumukwang na kay Dori para halikan siya sa pisngi.

I saw Grettle smiling at me. Pumeke ako ng ngiti. "Bye po, ate Grettle."

"Babush!" she giggled.

I gave her a brief nod before I threw a look at Icaurs I scoffed once again before bumping his shoulder and walked out from that room.

Habang nag aabang ako ng jeep sa labas ng campus, may biglang humaklit sa braso ko kaya gulat akong napalingon sa kung sino man ito.

"Oh, my God!" tili ko.

Icarus stood in front of me. Jaw clenching and eyes piercing. I felt chills on my spine. Puno ng pagtataka ang kaniyang mga mata at naroon rin ang irita.

Nang makabawi sa pagkagulat ay binawi ko ang braso ko at tinaasan siya ng kilay.

"Ano ba, kuya!?" inis kong saad.

Dumilim bigla ang kaniyang mata at mas lalong nagtagis ang kaniyang bagang.

"What?" Halos mapaatras ako sa tanong niyang iyon. May pagbabanta ang kaniyang tono at inis. Sobrang lamig at paos pa ang kaniyang boses.

Umismid ako at nagtaas noo. Who says I get intimidated by his raspy cold voice?

"Tinatanong 'po' kita, kuya. Bakit ka nandito?" I smirked.

Nanliit ang kaniyang mata. "Who told you to call me that?" mariin niyang tanong at humakbang ng isang beses sa akin.

Nanlaki ang mata ko at napaatras ng isang beses. Biglang binayo sa kaba ang dibdib ko.

"Ako lang, bakit?" maangas ko ring sagot.

Nanuyo ang aking lalamuna.

He bit his lower lip and stepped closer to me until I could smell his manly scent. It was so good.

"At bakit mo ako tinatawag na kuya?" he arched me a brow.

Nanginig ang labi ko at napaatras ng ilang beses hanggang sa tumama ang likuran ko sa malamig na pader, sa likod ng waiting shed.

"A-Ano ba!" itinulak ko siya pero hindi iyon sapat para matabig ang muskulado niyang katawan, dagdag pa na ang tangkad niya.

He towered over me with his hypnotizing hazel brown eyes. Ilang beses ata akong napalunok nang mas lumapit siya sa akin. Mas lalong nanginig ang aking labi sa kaba. I was never been intimidated my whole life not until now. Not until Icarus shows me his superiority.

Buong akala ko ay itatanong niya naman sa akin kung bakit ko siya tinawag na kuya pero iba ang narinig ko kays sa inaasahan ko at natagpuan ko nalang ang sariling natulala sa kawalan.

"How 'bout me? Aren't you going to say goodbye, Sunny?"