Ertesi sabah, Boran’ın alarmı erken saatte çalmaya başladı. Normal zamanlarda alarm kurmaya hiç ama hiç ihtiyacı olmazdı. Çünkü alarm kurulmuş gibi bir bünyesi vardı. Kalkması gereken bir saat varsa o saat geldiğinde gözleri kendiliğinden açılırdı. Fakat günlerdir uykuya hasret kaldığı için bir uyandırıcı olmazsa uyanamayacağını biliyordu. Evde yalnız olduğunu ve yatağında tek başına yatıyor oluşunda anormal bir şey yok diye kendine hatırlatmada bulundu ve yatağından kalktı. Bahar, çoktan sabahın ilk ışıkları ile uyanmış ve duşa girmişti. Bunu derin uykusuna rağmen duymuştu. Yatağından kalkıp duşta ona eşlik etmemek için oldukça çaba sarf etmiş olsa da başarmıştı. Bu sözleşmenin ilk kuralını zoraki olsa bile genç kadın bozmuştu. Tamamını bozduğu gününde geleceğini düşünmeden edemiyordu. Bu
