CHAPTER 93
ARWIN’S POINT OF VIEW
"Dave, palit tayo?" Si Breana. Tinatanong niya ang kapalit ko sa team na noon ay katabi ni Aldrin.
"Sure." sagot ni Dave.
"Excuse me," mahina niyang wika nang dadaan na siya sa harap ko.
Tumayo ako at nakayukong nagbigay ng espasyo para makadaan siya. Paharap siya sa akin at halos amoy ko na ang hininga niya nang dumaan siya. Magkalapit lang ang aming mga mukha. Sumagi ang katawan niya sa akin. Nasamyo ko ang pabango niya. May amoy siyang hindi ko alam kung bakit may nasaling sa akin na kakaiba. Bakit parang may naalala ako ngunit malabo. Hindi ko gaano tanda.
Ano ba'ng totoong kuwento sa amin ng taong 'to? Bakit may mga weird akong naalala na di ko lubos na matandaan ngunit may mga bagay na nagpapa-trigger para masaling ang mga alaalang hindi naman m
