คนที่นางรักษามาตลอดสองปีมีหลายพันคนที่ช่วยชีวิตเอาไว้ได้ แต่ตอนนี้ในเมื่อเขายังมีชีวิตอยู่และดูเหมือนจะสบายดีเสียด้วย เช่นนั้นสิ่งที่นางทำมาทั้งหมดก็คงไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว ลู่หยวนซีตัดสินใจในตอนนั้นว่าตนเองจะจากเมืองหลวงที่แสนวุ่นวายไปอย่างเงียบๆ หลังจากเสร็จสิ้นงานเลี้ยงในวังหลวง
จ้าวหลี่เสวียนเองก็นึกไม่ถึงว่าองค์ชายรองแคว้นจิ้น จะกลายเป็นกู้จิ่งเหยียนไปได้ ดวงตาคมเหลือบมองไปยังที่นั่งที่ถูกจัดเอาไว้สำหรับขุนนาง เขาเห็นแล้วว่าอาการของนางเมื่อได้เห็นบุรุษตรงหน้านั้นเป็นเช่นไร
จ้าวหลี่เสวียนอยากจะลุกขึ้นไปดึงนางเข้ามากอดปลอบเสียเดี๋ยวนี้ หากไม่กลัวว่ามันจะขัดต่อธรรมเนียมและประเพณีระหว่างชายหญิง ทำไมถึงเป็นเขา ชายผู้นี้ที่นางโหยหามาตลอดสองปี ชายผู้นี้ที่เป็นดั่งจุดศูนย์รวมจิตใจของนาง เขากลับมาแล้วแต่ใบหน้าของนางกลับมิได้ดูมีความสุขเลย
จ้าวหลี่เสวียนมองออกว่านางนั้นทั้งน้อยใจและเสียใจ สอ
