“ท่านคงไม่รู้ว่าข้าอยู่กับความทรงจำที่มีเพียงท่านมาถึงสองปี ถ้าหากข้าต้องการองค์รัชทายาทจ้าวหลี่เสวียนข้าคงจะแต่งงานกับพระองค์ไปนานแล้ว เลิกหึงหวงเถอะ ข้ามิได้คิดอะไรกับพระองค์ มีเพียงสัญญาระหว่างเจ้านายและลูกน้องเท่านั้นที่ผูกมัดเราเอาไว้ด้วยกัน”
เฮ่อเหวินจิ่งเหยียนดึงมือนุ่มออกจากปากของตน ก่อนจะกดจูบลงไปแผ่วเบา จากนั้นจึงดึงร่างบางให้ขึ้นมานั่งบนตักอย่างเอาแต่ใจ
“แม้แต่ชื่อของเขาเจ้าก็ห้ามเอ่ยถึง ข้าไม่ชอบ ไม่ใช่แค่เพียงเขา ข้าหมายถึงบุรุษทั้งโลกใบนี้”
ลู่หยวนซีเห็นคนหน้าหนาทำท่าทางเหมือนเด็กน้อย นางก็ได้แต่หัวเราะออกมาอย่างจนใจ เฮ่อเหวินจิ่งเหยียน เจ้ามันเป็นตัวร้ายในนิยายโดยกำเนิดจริงๆ ร่างบางแอบค่อนแคะเขาในใจ
“เจ้าค่ะคุณชาย บ่าวจะทำตามที่คุณชายต้องการทุกอย่าง”
คำพูดของนางทำเอาร่างสูงรู้สึกมันเขี้ยว เขากดจูบลงไปที่ริมฝีปากอวบอิ่มของนางแรงๆ ก่อนจะละเลียดชิมราวกับว่าริมฝีปากของนางคื
