หลังจากผ่านเหตุการณ์ลอบสังหาร เหล่าผู้คุ้มกันก็ทำหน้าที่อย่างเข้มงวดมากกว่าเดิม เพียงไม่นานขบวนราชทูตแคว้นจิ้นก็เดินทางไปถึงเมืองฝาง องครักษ์ที่เดินทางคุ้มกันมาพร้อมกับเจียงจื่ออิ๋งได้ส่งสารมายังขบวนของเฮ่อเหวินจิ่งเหยียนเพื่อแจ้งให้ทราบเรื่องที่พวกนางรอเดินทางกลับไปยังแคว้นจิ้นพร้อมกับพวกเขา
เมื่อทุกคนก้าวเข้าไปในโรงเตี๊ยมเจียงจื่ออิ๋งที่เฝ้ารออยู่ก่อนก็รีบปรี่พุ่งเข้าหาลู่หยวนซีเป็นอันดับแรก โดยที่ไม่แม้แต่จะทำความเคารพแก่องค์ชายรองแห่งแคว้นจิ้นอย่างเฮ่อเหวินจิ่งเหยียน
นางดึงลากให้ลู่หยวนซีตามตนเองขึ้นไปยังชั้นสองที่เป็นห้องส่วนตัวของนาง ทุกสายตามองการกระทำของคุณหนูเจียงด้วยความเคลือบแคลงสงสัย แม้แต่เฮ่อเหวินจิ่งเหยียนเองก็แสดงท่าทีไม่พอใจแต่ไหนเลยเจียงจื่ออิ๋งจะสนใจความคิดของเขา
“เหตุใดรีบร้อนเช่นนี้ ข้าพึ่งมาถึงให้ข้าได้พักก่อนได้หรือไม่”
“ไม่ได้!! เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ ข้าต้องกา
