ร่างสูงยกยิ้มมุมปากบางๆ อย่างพอใจกับคำตอบของนาง ก่อนจะกดริมฝีปากลงไปยังแก้มนวลของลู่หยวนซีแผ่วเบา แต่ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังแสดงความรักอันหวานชื่นต่อกัน เฮ่อเหวินจิ่งเหยียนก็ดันร่างบางเข้าชิดผนังรถม้าดวงตาคมกริบจ้องมองไปยังแนวป่าที่อยู่ถนนฝั่งตรงข้าม ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มออกมา
“ระวังตัวหน่อย ดูเหมือนจะมีหนูแอบติดตามพวกเรามาฝูงใหญ่ทีเดียว"
ลู่หยวนซีเข้าใจได้ทันทีว่าชายหนุ่มกำลังหมายถึงสิ่งใด แม้นางจะไม่ได้มีวรยุทธที่สูงส่งแต่ประสาทสัมผัสและการที่นางเคยไปอยู่ที่ชายแดนทางเหนือทำให้นางระวังตนเองทุกฝีก้าวจนติดเป็นนิสัย
“ท่านไม่จำเป็นต้องห่วงข้า คิดว่าสองปีมานี้ข้าไปทำอะไรที่ชายแดนอย่างนั้นหรือ”
ชายชุดดำนับร้อยค่อยๆ ก้าวออกมาจากผืนป่า เหล่าองครักษ์ที่ได้รับสัญญาณจากเฮ่อเหวินจิ่งเหยียนต่างก็วางมือหันมาหยิบอาวุธเพื่อเตรียมพร้อมในการต่อสู้
ลู่หยวนซีและเฮ่อเหวินจิ่งเหยียนถูกดันให้ไปอยู่แนวหลัง ร
