“เจ้าคนสารเลว!! เจ้ากำลังใส่ร้ายข้า ท่านพ่อข้ามิได้พูดเช่นนั้นเลยนะขอรับ ทั้งหมดเป็นเจ้าง่อยขาเป๋นี่สร้างเรื่องขึ้นมาเอง ข้ามิได้ทำสิ่งใดผิด”
หยุนเจี้ยนเจี๋ยลุกขึ้นยืนชี้หน้ากู้จิ่งเหยียนอย่างไม่กลัวตาย ทุกคนต่างก็ตกใจในการกระทำของเขา แม้แต่ตัวราชเลขาหยุนเองก็เช่นกัน
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!! เจ้าทำสิ่งใดลงไปรู้หรือไม่”
ราชเลขาหยุนรีบดึงบุตรชายของตนให้คุกเข่าลง แต่หยุนเจี้ยนเจี๋ยไม่ยอม ยังดึงดันที่จะเอาชนะกู้จิ่งเหยียนเช่นเดิม
“ข้าไม่ยอมท่านพ่อ!! ข้าไม่ผิด!! ต่อให้เจ้าง่อยนี่จะเป็นองค์ชายแล้วอย่างไร แต่พี่สาวของข้าก็เป็นถึงพระชายารัชทายาท ในอนาคตนางก็จะกลายเป็นฮองเฮา ข้าจะทุบตีเขาใครจะทำไม”
สิ้นเสียงของหยุนเจี้ยนเจี๋ย เสียงเพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!!ก็ดังสนั่นขึ้นสองครั้ง เป็นเซี่ยฮองเฮานั่นเอง หลังจากที่พระนางได้สติกลับมาก็รู้สึกเป็นห่วงบุตรชายคนเล็ก จึงได้รีบกลับมายังโถงงานเลี้ยงอีกครั้ง และสิ่งที่ห
