“คุณหนู ท่านทำเช่นนี้อาจถูกตำหนิเอาได้นะเจ้าคะ ให้บ่าวนำไปตัดเป็นชุดใหม่ตามที่ท่านเขยบอกดีหรือไม่”
เจียงจื่ออิ๋งส่ายหน้า นางมิได้ใช้รถม้าของตระกูลกู้แต่เลือกที่จะเดินไปยังใจกลางเมืองหลวงด้วยตนเอง
“ข้าบอกว่าให้เอาไปขายเจ้าก็ทำตามที่ข้าบอกเถอะ ออ..นี่ หมิงเยว่ เจ้าคิดอย่างไรถ้าข้าต้องการที่จะหย่ากับกู้เยี่ยนชิง”
หมิงเยว่สาวใช้ของเจียงจื่ออิ๋งอุทานเสียงดังด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าคุณหนูของนางที่รักท่านเขยราวกับชีวิตของตน จะเอ่ยเช่นนี้ออกมา
“คุณหนู!! ท่านพูดอะไรออกมารู้ตัวหรือไม่ หากให้ใครมาได้ยินเข้ามันจะไม่ดีนะเจ้าคะ”
ไม่ดีอย่างนั้นหรือ ได้ยินสิดีข้าจะได้ไปจากสถานที่ที่น่ารังเกียจอย่างตระกูลกู้เสียที ยิ่งคิดนางก็ยิ่งรู้สึกขยะแขยง ความจริงเรื่องหย่าเจียงจื่ออิ๋งใช้เวลาคิดใคร่ครวญอยู่หลายวันและตลอดหลายวันมานี้นางก็ได้ยินบ่าวไพร่เอ่ยถึงเรื่องที่กู้เยี่ยนชิงแต่งตั้งสาวใช้ขึ้นมาเป็นอนุถึงสองคน
