“ อะไรอีกวะเนี่ย ”
เขาบ่นพึมพำกลางดึก พร้อมถอนหายใจยาว
เธอกอดเขาแน่นเป็นปลิง หน้าอกอวบอัดเบียดเสียดกับตัวเขาแน่นขนัด มือหนาค่อยๆดันตัวเธอออกเบาๆ แต่ทว่าคนตัวเล็กกลับยิ่งเบียดแน่นกว่าเดิม
“อืม หนาว กอดหน่อย ” เสียงพึมพำแผ่วเบาทั้งที่เจ้าตัวก็ไม่ได้ลืมตา
“เชี้ยอะไรวะเนี่ย ”
คิวหนาขมวดมุ่น ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหน ต้องมานอนเบียดเสียดบนเตียงกับเขาแบบนี้ แต่นี่เธอดันมานอนบนตัวเขาเลยเนี่ยนะ มันจะมากเกินไปแล้ว
“ คุณ!คุณ!” เงียบไม่มีการตอบรับ
“ อยากนอนก็นอนไปเลย พรุ่งนี้ผมจะทบต้นทบดอก คูณสิบคูณพันไปเลย ” เขาทิ้งหัวลงหมอนเหมือนเดิม และปล่อยให้เธอนอนบนตัวอยู่แบบนั้น เพราะขี้เกียจจะแกะมือปลาหมึกของเธอออก
เช้าวันต่อมา
“อืม อะ อ้อย ”
แสงแดดอุ่นๆ ของเช้าวันใหม่ที่ส่องทะลุผ่านผ้าม่านเข้ามา ทำให้เปลือกตาบางค่อยๆ ขยับเปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า พราวกระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับแสง แต่ความรู้สึกแรกที่แล่นริ้
