“กลิ่นนี้ราคาเท่าไหร่คะ”
“ขวดนี้ราคาอยู่ที่หนึ่งหมื่นเก้าพันบาทค่ะ รับเลยไหมคะคุณลูกค้า ”
“ค่ะ เอากลิ่นนี้เลย”
ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรดลใจให้เธออยากซื้อไปฝากเขา แต่ก็ช่างเถอะ… ไม่ได้ซื้อพร่ำเพรื่อซักหน่อย
พอซื้อของเสร็จ เธอก็รีบเดินกลับมาหาจิมมี่ที่ยังง่วนอยู่กับการเลือกลิปสติกไม่เสร็จซักที
“ยังไม่เสร็จอีกเหรอคะพี่จิมมี่”
เธอแอบเก็บน้ำหอมใส่กระเป๋าอย่างแนบเนียน เพราะกลัวจิมมี่จะถาม
“ยังเลย..มีแต่สีสวยๆอ่าน้องพราว พี่เลือกไม่ถูกเลยจริงๆ ดูสิ สีนี้ก็สวย สีนี้ก็สวย”
จิมมี่ทำหน้าลำบากใจพลางหยิบลิปสติกขึ้นมาเทียบกับริมฝีปากตัวเอง
“เลือกไม่ถูกก็เอาทุกสีเลยสิคะ”
เธอแกล้งแหย่จนอีกฝ่ายหัวเราะ
“ไม่เอาค่ะ ถ้าซื้อของตามใจ เดี๋ยวไม่มีเงินกินข้าวกันพอดี เอาสีนี้แล้วกัน ไม่ฉูดฉาดมาก เข้ากับปากพี่พอดี”
จิมมี่ส่องกระจกพร้อมทำปากจู๋อย่างตั้งใจ
“สวยจริงค่ะ”
เธอเองก็เห็นด้วย สีนี้ดูสุภาพและเข้ากั
