Endless Game With Mr. Hey (SPG)

Kabanata 1: Looking For His Toys

WARNING: This story contains vulgar words. Read at your own risk!

*****

I love everything about the corporate world, and all. Kaya nga ang kinuha kong course sa college ay business. Gusto kong magtrabaho sa ganitong lugar at wala na akong nakikita pang iba trabaho na aangkop sa akin. Hindi ako pwedeng maging doctor or veterinarian dahil takot ako sa dugo. Hindi rin ako pwedeng maging architect or engineer dahil hindi ako magaling sa pag drawing at math. Hindi rin ako pwedeng maging teacher dahil maliit lang ang baon kong pasensya. Hindi rin ako pwedeng maging chef dahil hindi ko alam kung masarap ba akong magluto. At least sa business I found where I think I belong.

This is my life.

Tumingin ako sa labas since this is glass wall – the entire building is made up of thick glass. Konti lang ang paghawi na ginawa ko sa kurtina para makita ko na ang nasa labas. Traffic na naman. Sabagay lagi namang ganyan ang kalagayan lalo na tuwing umaga at gabi. Kaya naman sa malapit na building lang ako nakatira mula rito. Pwede kong lakarin pero mas convenient na may sarili akong sasakyan.

Dahil sa trabaho kong ito marami akong nakuha.

They offered me a car and the condo where I live - it was a gift from the company when I accepted my job.

Too good to be true ang lahat ng nakukuha ko sa company na ito pero nung simulan ko ang isa ko pang trabaho kay Mr. Hey, tama lang pala ang binibigay nila.

My job is to manage his schedule, attend meetings with him, talk to his board members when he’s busy doing his game, and look for his new toys which are not included in the job description. Pero kailangan kong gawin kung mahal ko ang trabaho ko.

I think I should back to my unfinished work. Na pakiramdam ko walang katapusang paghahanap sa mga babaeng papayag na makalaro siya. Baka kahit maubos ko ang babae sa buong Pilipinas hindi pa rin siya makuntento.

Pero hindi lang naman ang hindi niya pagiging kuntento sa kama ang napapansin ko. Meron din naman na maganda - the only thing na pwede kong magustuhan kay Mr. Hey ay ang paghingi niya ng consent. Pero kung ibibigay mo dapat sure ka na.

I took a deep breath and sigh. Almost thirty minutes na simula noong bumalik ako sa paghahanap ng mga babaeng pwedeng maging kalaro ni Mr. Hey pero bigo ako. Iyong papayag sa mga terms and conditions ang hinahanap ko. Hindi clingy, walang emotional attachment, at naughty dapat. Syempre hindi ako naghahanap ng mga babaeng pakipot at masyadong sentimental pagdating sa ganitong bagay. If they want money in exchange of being partner of Mr. Hey then we can give the said money to her or rather to say, he can give it. Just name your price, willing siyang ibigay basta pumayag ka lang.

Ibuka mo ang legs mo sa kanya at ipapasok niya ang kahabaan niya. Ganoon ang gusto niya at ayaw ng paligoy-ligoy.

Mr. Hey, ang totoong pangalan niya talaga ay Ciro Xamiel Ignacio, 30 years old and living his wild life to the fullest. I don’t know why people call him Mr. Hey than Mr. Ciro. Hindi rin naman binanggit sa akin ng senior ko kung bakit. This type of person na puno ng sikreto ang masakit sa ulo. You don’t know if you can trust them with your life. Kaya naman I’m always vigilant when I am with him.

Mr. Hey na ang tinatawag ko sa kanya pero sa utak ko Ciro lang. Kapag may tumawag sa kanya na Ciro, naiinis siya at pakiramdam niya walang galang sa kanya ang tumatawag noon. He did not exactly say that it was the reason but I feel it – I knew it. Sinadya ko kasi na tawagin siya sa pangalan niyang Mr. Ciro at sobrang sama ng tingin niya sa akin na tila susugurin ako at sasakmalin. I was trainee pa lang at the time and I was curious. Pagkatapos noon ay hindi ako pinapasok ng senior ko ng isang linggo. I concluded that it was really worse idea to call him by his name. He maybe felt submissive in his name. Not sure why though. Pero proven and tested na talaga kaya hindi ko na uulitin.

“Sigurado ka bang ayaw mo na? Mr. Hey can offer you a better price. Kaya niyang doblehin ang dating payment sa iyo.” giit ko habang pinaglalaruan ang ballpen sa kamay ko.

[“Sorry pero hindi na ako babalik pa sa kanya. He’s a monster.”]

I sighed again as I crossed out her name on the list. May list ako ng mga possible na maging kalaro niya o iyong mga dati na niyang nakalaro. Pero karamihan sa kanya after na makasama si Ciro ay umaayaw na at kahit gaano kalaki ang ibayad ay hindi na talaga tinatanggap.

“I understand. Just call me if nagbago ang isip mo.”

Pinatayan na kaagad ako ng tawag. Humilig ako sa swivel chair ko at hinilot ang batok. Iyong babae na tumanggi ngayong araw ay pang dalawamput lima na. I look on my list at napansin na lima na lang ang natitira.

I sighed again and closed my eyes for a short moment.

Mas nakakapagod pa ito kaysa sa tunay ko talagang trabaho. Of course, I’m not doing this for free. May additional na payment ako rito. Malaki ang dagdag pero ang hirap naman ng trabaho. Looking for his partner is not an easy job after all. Kahit sabihin na maghahanap ka lang ng mga babae, hindi naman kaagad sila pumapayag lalo pa’t kapag nasubukan na nilang makipaglaro kay Ciro.

Again, as I said, he’s a monster.

I understand them. The instant fear you can feel when he’s near you and the monstrous stare when he leads his eyes on you - lahat ng iyon himalang napagtitiisan ko.

[“Papayag ako basta, ipangako mo sa akin na hindi niya itatali ang kamay ko sa paa ko.”]

Napabuntong-hininga ako at wala sa sariling umiling. “I’m sorry pero hindi ko maipapangako ang gusto mo. Wala akong alam sa mga ginagawa niya. Ang gusto ng kliyente ko ay walang restrictions sa gagawin niya. But we can promise na doble ang bayad sa iyon.” I sounded so desperate.

Parang ako ang humahanap ng makaka-s*x ko.

[“Ayoko kung ganoon. Bye!”]

Napairap ako sa hangin at inis na binura ang pangalan sa papel ko.

“Update?” a baritone voice echoes in my ear.

He’s not asking for an update about my original work but he’s asking about my additional work. Actually, mas priority niya ‘yon kaysa sa company. Buti na lang talaga kaya na tumayo sa sarili itong kompanya. All thanks to his Dad.

I moisturize my lip by licking it before answering him. “I still have three women on my list, Mr. Hey.” kabado kong sabi.

Inalis niya ang pagkakabutones ng suit niya bago tamad na umupo sa chair niya. We shared same office room. Hindi dahil wala ng space sa malaking building na ito ngunit para matanong niya ako lagi tungkol sa magiging kalaro niya. Ciro wanted to have his toy always available whenever he feels to. Kaya dapat nandito ako sa malapit lang para kapag gusto niya, may maipapakilala ako.

“Three? Pero wala pa ring pumapayag?” nakangisi niyang tanong ngunit seryoso ang mata.

He takes me for granted and he needs me one call away.

But this is my problem now, tatlo na lang ang nasa list ko. Kilala ko na ang dalawa rito at malamang aayaw na din ito. Itong isa bago lang, recommended ng mga connection ko. Pero not sure kung papayag.

“Ang tagal mong nakasagot, you must be having a hard time looking for my partner.” ani niya habang nakatingin sa isang papel.

He frowns and put it back on his table. Tinaasan niya ako ng kilay at basa naman sa mukha niya na hindi niya gusto iyon.

“I’m still looking Mr. Hey. Mayroon pa naman akong panibagong list na darating. Makakasigurado kayong hahanapan ako ng magiging partner mo.” palusot ko kahit wala na talaga akong list.

These three girls are my last hope. This is like a do or die battle.

Tumayo siya at lumapit sa akin na kinaayos ko ng upo. Sanay na ako sa kanya. Sa ugali niya at pakikitungo ni Ciro sa akin pero hindi pa rin ako nasasanay kapag bigla na lang siyang lumalapit sa akin. His presences still scares me to death.

Yumuko siya at inihawak ang dalawang kamay sa table ko. Napasinghap ako. I feel like he locked me in his arm. Tila nasa leeg ko ang mga kamay niya at mahigpit ang pagkakahawak sa akin kaya hirap ako ngayon sa paghinga.

“You better find me a good player or else I will be the one who’s going to choose who will be my partner.” he gives me a devilish smile.

Mabilis akong tumango at hindi maitago ang matinding paglunok. “I understand Mr. Hey.”

He pursed his lips and I unconsciously stared at it. Napalunok ako at kaagad na napaiwas. Tumingin ako sa list at hinawakan ko iyon pero mali palang desisyon iyon dahil mas kita na nanginginig ang kamay ko. Binitiwan ko ang list at muling umayos ng upo. Hindi ako mapakali.

“Are you uncomfortable in your chair?” he asked, examining my expression.

Tumingin ako sa kanya at pinahalatang hindi apektado. “No Mr. Hey-“

“Or are you still not comfortable with me, Ms. Felicity?”

Natigilan ako.

He never called me Ms. Felicity. Felicity lang lagi.

Nilabanan ko ang ngiti niya. He might be a devil but I think he forgot that I can be too if I needed to.

“Mali ka ng iniisip Mr. Hey. I just…” I shrugged. “I am kind of having a hard time looking for your new partner.” pagsasabi ko ng totoo.

Saglit kaming naglabanan ng tingin bago niya kinuha ang list sa table at mabilis na tinignan ang mga pangalan na nandoon.

He smirked. “I knew them not their names but their faces,” pauna niyang sabi. “Gustong-gusto kong tumingin sa mukha nila kapag umiiyak na sila sa sarap.”

That’s true na hindi niya tinatandaan ang pangalan ng mga nakakalaro niya. Swerte na lang kung maalala niya ang mukha mo. It must be because you give a good or bad performance. Pero iyong pangalawa niyang sinabi, hindi ko alam kung umiiyak nga ba dahil sa sarap o dahil sa nasasaktan na.

“This girl, I tie her facing the bed while I put a vibrator on his wet folds. Pero umayaw kaagad kaya hindi pa natapos ang gagawin. Ito namang isa, I remember tying her too but I forgot what I did. But I know they both give a bad performance in game,” he hissed but he’s smiling. Overall, iyong mukha niya sobrang disappointed.

“And the last one?” matapang kong tanong.

Kahit gusto kong takpan ang tenga ko dahil sa sobra niyang detail kapag nagkukwento. Hindi ko naman siya tinatanong! Wala akong pake kung anong ginagawa niya sa mga babae niya!

Because of him, my innocence corrupted. Matagal ko ng nakalimutan na virgin pa pala ako dahil sa kanya.

“Hindi ko maalala,”

Hindi niya maalala dahil bago lang naman iyon.

I nods. “Siya ang tatawagan ko ngayong-“

“I want them all,” he interrupted.

Nagulat ako sa sinabi niya at hindi ko alam kung anong mukha ang pinapakita ko ngayon sa kanya. He’s gone crazy!

“All?”

“Yup.” tamad siyang tumingin sa wrist watch niya.

Tatlo?!

Nasinok pa ako sa akma kong pagsasalita kaya marahan kong tinapik ang dibdib ko bago magpatuloy. “Anong gagawin mo sa tatlo?”

Inismiran niya ako at nakakalokong ngumiti. “Gusto mong malaman?”

Mabilis akong umiling. Bakit ko pa ba tinanong?! “Hindi na Mr. Hey. Nagulat lang ako pero paano kung hindi ko sila madala ngayong gabi?”

Umayos siya ng tayo. “Then you better look for an alternate na matutumbasan ang satisfaction ko.” he tilted his head to the side a bit. “You know naman na importante ang satisfaction ko sa laro… Felicity.”

F*ck you to the moon and back Ciro Xamiel Ignacio!

Napalunok ako dahil impossible ang sinasabi niya bago ngumiti. He knows to himself that no one can satisfy him. Alam niya ding hindi ko kayang dalhin ang tatlong babae na ito sa kanya ngayon. He’s playing with me at wala akong baraha na pwedeng ipanglaban sa kanya. Lagi niyang hawak ang apat na alas.

Pero matapang akong humarap sa kanya at tumango. “I’ll do my best, Mr. Hey.”

“Good.” tumalikod siya at naglakad palayo. “Bring them to my penthouse tonight.” dagdag niya pa bago siya tuluyang nakaalis sa office.

Muli akong napatingin sa papel at inis na nililot iyon.

Akala niya ata ang dali ng pinapagawa niya! Tatlo?! Bakit tatlo ba ang hotdog niya para sabay-sabay niyang maipapasok iyon sa tatlong babae?! O baka may hotdog, talong, at pipino siya sa isang katawan. Hindi ko ba alam na nahahati siya sa tatlo?!

I already witnessed having a threesome pero hindi ba pwedeng hindi ngayon lalo pa’t wala akong mapapayag?!