Ata oflayarak apartmandan çıktı. Ozan'ı görebilmek için sağa sola bakındı. Ozan bahçe duvarında oturmuş, elleri dizlerinde başı öne eğik duruyordu. Yanına gidip oturdu, arkadaşına destek olmak istercesine sırtını sıvazladı. Ne dese çare olmayacaktı. Onun ilacının merheme yukarıda idi.
-Beni kenara çekip bağırsa, çağırsa, vursa önemli değildi. Büyüğümdür, babamdır derdim ama herkesin içinde atılan tokat, çok koydu be Ata.
-Sana vurmaması gerekirdi ama oldu bir kere, eski adam. Hiç bir aile çocuklarının büyüdüğünü kabul etmez bilmez misin? Sende onun oğlu gibi olduğundan böyle tepki vermiştir. Sen onu benden daha iyi tanıyorsun Ozan, ben sadece anlattıklarınızı biliyorum.
-Evet tanıyorum. Neler yapacağını tahmin etmiştim. Kızıp, bağıracağını, beni evden göndereceğini ya da Yaren'i Aydına
