Ata sıkıntıyla elindeki telefonu koltuğa fırlattı. Bir aydır her gün aynı kişiden gelen mesajları okumaktan sıkılmıştı. Hep aynı şey yazıyordu. Buna artık bir son vermesi gerekiyordu.
Kafasını toparlayıp Yade'nin odasına gitti. Kazanın üzerinden bir ay geçmişti ve bugün Yade'yi doktora götürecekti. Yade'nin anne ve babası da gelmişlerdi. Kapıyı çalıp başını içeri uzattı.Ailesi onun hazırlanmasına yardım etmişti.
-Hazır mısın güzelim?
-Hazırım ve sabırsızım. Artık ayağımdaki bu ağırlıktan kurtulmak istiyorum.
Mehmet Bey ile kalkmasına yardımcı oldular. Her ne kadar kaburgalarının acısı geçmiş olsa da zıplayarak yürümek, ayağındaki ağırlık yüzünden oldukça zordu. Ata onun zorlandığını fark edip eğildi ve kucakladı. Yade bu beklenmedik hareket karşısında ufak bir çığlık attı.
-Bu tavşa
