Chapter Twenty Six
Khal pov
" kinakabahan ka ba, khal?" humarap ako sa kanya at mabini ko siyang hinalikan sa kanyang labi. Hindi ako natatakot humarap sa mga magulang niya. Nakahanda na ako sa maaaring maging reaksyon nilang lahat, dahil sa ginawa kong panloloko.. Ang mas ikinakatakot ko ay kung matatanggap ako ng aking mga anak.. Lalo at ang alam nila ay patay na ako.. Hindi ko alam kung paano ako magpapaliwanag sa kanila na ako ay buhay na buhay at kung bakit kanakailangan kong magsinungaling.. They're only children, at hindi ko alam kung maiintindihan na nila ang sitwasyon. Sana.. Sana matanggap nila ako.. Natatakot ako sa rejection na maaaring matanggap ko sa kanila.. Lalong lalo na sa aking panganay na anak na si khalix. Base kasi sa mga kwento ni lyka, si khalix ang klase ng bata
