Untamed Desire (Filipino)

Chapter 14

SHE exhaled. This day is the best day of her life. She’s now going to marry Adrian. At talagang nananabik na siyang maging asawa nito at makasama ito habang buhay. She can’t wait to have him in her side forever and loving him eternity.

She felt so nervous and happy at the same time. Kinakabahan talaga siya. Siguro naman ay ganun talaga ang nararamdaman ng bawat ikakasal. Masaya siya dahil magiging asawa na niya ang taong pinakamamahal niya at ama ng anak niya.

She was looking at herself in front of the mirror kung saan makikita niya ang kabuuan niya. She was wearing a white tube wedding gown. Dinisenyo pa ito ng isa sa mga kilalang designer sa Italy na naging kaibigan nya nung doon pa siya nakatira.

Beach wedding ang napili niya because she want it to be so special, near the shore, near the clear and relaxing sea. Sa Tre Oro Resort na pagmamay-ari ni Adrian. It makes her feel calm and relax.  And of course, para mabawas-bawasan ang nerbiyos na nararamdaman niya.

“Bri?”

Napatingin siya sa likuran niya mula sa salamin. It was Aloisa her best friend na pitong buwan ng buntis sa panganay nitong babae. She looks so beautiful wearing the baby pink dress at kitang kita ang malaki nitong tiyan. She smiled.

Napili nilang theme ng kasal nila ay simple lamang. Ang mga dadalo sa kasal na mga babae ay kulay pink na dress ang suot at sky blue tuxedo ang suot ng mga lalaki ganun din sa mga abay.

Nagtampo pa nga ang kaibigan niya ng sabihin niyang hindi ito ang maid of honor niya kung hindi ang ate Celestina niya. Panay pa nga ang tawa niya ng mag-tantrums pa ito eh. Pero naintindihan naman nito iyon sa huli kapalit ng gawin itong ninang ng mga magiging anak nila ni Adrian.

“Aloisa?”, aniya at ngumiti dito.

Lumapit ito sa kanya at hinawakan ang mga kamay niya ngumiti rin ito. Kapansin pansin na medyo naluluha rin ito gaya nya. Siguro dahil nakikita nito na masaya rin siya kaya’t masaya na rin ito para sa kanya. She will never be her friend if she doesn’t care for her.

Yumakap ito sa kanya.

“Oh my god Bri! Ikakasal ka na rin… I’m so happy for you…”, anito.

“Aloisa, wag ka ngang umiyak diyan… Tingnan mo naiiyak na rin tuloy ako baka masira make up ko niyan…”, naluluha pero nagawa niya pang biruin ito.

“Ay sorry Bri…”, humagikgik ito.

“So ayun nga masaya ako para sayo Bri… Sana maging happy ka na talaga dahil magiging one big happy family na kayo together with your baby Bryant… Mamimiss kita Bri…”

Mamimiss?

“Aloisa, Anong mamimiss? Ikakasal palang naman ako, hindi pa ako mawawala. Ano ka ba!”, she said.

“Bri naman! Mamimiss kita kasi mawawala ka. Diba magha-honeymoon kayo ni papa Adrian pagkatapos ng kasal niyo? Edi mawawala ka nga.”, anito at muling tumawa.

“Ay ikaw talaga! Puro ka kalokohan Aloisa. Honeymoon honeymoon ka diyan? Hindi pa nga kami naikakasal eh honeymoon kana?”

Humawak ito sa umbok na tiyan.

“Syempre naman kaylangan yun eh. Pano niyo masusundan agad si baby Bryant kung hindi kayo gagawa agad diba? Tignan mo kami ni Liam dahil mas inuna niya pang magpakasubsob sa ibang bagay kesa gawin ang magiging panganay namin edi ngayon lang tuloy nabuo.”

Natatawang pinunasan niya ang kanyang luha gamit ang putting panyo na inabot nito sa kanya dahil sa kakatawa. Hayss itong babe na to talaga oh, aniya sa sarili.

“Sira! Loka loka ka talaga. “, aniya.

Humagikgik ito.

“Di ako lokaloka Bri nagsasabi lang ako ng totoo. Kung hindi lang talaga magaling sa kama yun baka hindi ko yun pinakasalan eh.”

“Ay? Gagang to?!”

Tinawanan siya nito.

“Joke lang Bri, syempre kaya ko yun pinakasalan kasi mahal na mahal ko yun at alam kong ganun din siya. And I don’t know how to live if I didn’t have him with me, I mean with us, with our baby.”

“Yeah right.”

Tama ito. Just like her she also wants to be with Adrian and their baby forever. Hindi niya rin kung kaya niya bang mabuhay ng wala ang mga ito. She will do everything just to be with them.

“Anak? Can I have a moment with you?”, it was her dad wearing a blue tuxedo.

Yumakap muna sa kanya si Aloisa at nagpaalam sa kanya. Tumango at ngumiti pa ito sa kanila bago umalis.

Lumapit ang kanyang ama sa kanya at yumakap pagkatapos ay hinawakan ang mga kamay niya.

“Brianna anak… Kamusta ka? Masaya ako at ikakasal ka na at iyon ang gusto ko ang makita ka na masaya pati na rin ang ate mo… Dahil magiging masaya lamang ako kung makikita ko kayong masaya… Patawarin mo ako sa mga nagawa ko noon… Sana maging masaya ka na sa piling ni Adrian. Alagaan mo maigi ang apo ko ha? Mahal na mahal kita anak…”, anito at niyakap siya.

“Salamat Dad… Mahal na mahal ko rin p-po kayo. “, aniya at medyo napaluha.

“M-Matagal na rin po kitang pinatawad dad…”, dagdag pa niya.

“Salamat anak…”

This is it she will marry Adrian at magiging isang masaya at buong pamilya na sila. The word ‘happy’ is not enough to define what she was feeling right now. Dahil napakasaya niya ngayon at hindi na makapaghintay pa na makaisang dibdib si Adrian, ang lalaking minamahal niya mula noon hanggang ngayon.

“Are you ready, anak?”

“Opo Dad.”, aniya at humawak na sa braso nito.

“Let’s go.”

Tumango na lamang siya bilang sagot dito. She’s so excited. She could burst out of so much excitement and happiness.

Wala ng atrasan to, aniya sa sarili.

THE song start as she walk through the aisle with her father on her side. Her eyes focus on the handsome guy near the altar. Her soon to be husband, her only love. When their eyes met, it was full of love, happiness and satisfaction.

ᴛʜᴇʀᴇ ɢᴏᴇs ᴍʏ ʜᴇᴀʀᴛ ʙᴇᴀᴛɪɴɢ

‘ᴄᴀᴜsᴇ ʏᴏᴜ ᴀʀᴇ ᴛʜᴇ ʀᴇᴀsᴏɴ

ɪ’ᴍ ʟᴏsɪɴɢ ᴍʏ sʟᴇᴇᴘ

ᴘʟᴇᴀsᴇ ᴄᴏᴍᴇ ʙᴀᴄᴋ ɴᴏᴡ

Yes, he’s the reason for everything that happened in her life. Adrian makes her heart beats erratically fast and loud. Kung hindi siguro ito dumating sa buhay niya ay hindi niya makakamit ang tunay na kaligayahan.

I’m hopeless without him, aniya sa sarili.

ᴛʜᴇʀᴇ ɢᴏᴇs ᴍʏ ᴍɪɴᴅ ʀᴀᴄɪɴɢ

ᴀɴᴅ ʏᴏᴜ ᴀʀᴇ ᴛʜᴇ ʀᴇᴀsᴏɴ

ᴛʜᴀᴛ ɪ’ᴍ sᴛɪʟʟ ʙʀᴇᴀᴛʜɪɴɢ

ɪ’ᴍ ʜᴏᴘᴇʟᴇss ɴᴏᴡ

There may be some ups and downs pero lahat iyon ay kanilang napagtatagumpayan. In life, it’s impossible to not encounter the word ‘struggles’ or ‘challenges’. But she’s so luck to have a willing to be with her forever and ever.

ɪ’ᴅ ᴄʟɪᴍʙ ᴇᴠᴇʀʏ ᴍᴏᴜɴᴛᴀɪɴ

ᴀɴᴅ sᴡɪᴍ ᴇᴠᴇʀʏ ᴏᴄᴇᴀɴ

ᴊᴜsᴛ ᴛᴏ ʙᴇ ᴡɪᴛʜ ʏᴏᴜ

ᴀɴᴅ ғɪx ᴡʜᴀᴛ ɪ’ᴠᴇ ʙʀᴏᴋᴇɴ

ᴏʜ, ‘ᴄᴀᴜsᴇ ɪ ɴᴇᴇᴅ ʏᴏᴜ ᴛᴏ sᴇᴇ

ᴛʜᴀᴛ ʏᴏᴜ ᴀʀᴇ ᴛʜᴇ ʀᴇᴀsᴏɴ

May mga humadlang man sa pagmamahalan nila noon pero hindi iyon naging sapat para mapaghiwalay sila. Ang natatanging rason kung bakit nasa harap sila ng altar ngayon ay dahil mahal na mahal nila ang isa’t isa at wala ng makapagpapabago nun.

ᴛʜᴇʀᴇ ɢᴏᴇs ᴍʏ ʜᴀɴᴅ sʜᴀᴋɪɴɢ

ᴀɴᴅ ʏᴏᴜ ᴀʀᴇ ᴛʜᴇ ʀᴇᴀsᴏɴ

ᴍʏ ʜᴇᴀʀᴛ ᴋᴇᴇᴘs ʙʟᴇᴇᴅɪɴɢ

ɪ ɴᴇᴇᴅ ʏᴏᴜ ɴᴏᴡ

Nasaktan man nila ang isa’t isa noon. Pero sila rin ang makapagpapagaling ng mga puso nilang nasaktan. Nag-iwan man iyon ng malaking sugat pero nahilom iyon dahil magkasama na sila ng taong mamahalin at nangangakong mamahalin habang buhay.

ɪғ ɪ ᴄᴏᴜʟᴅ ᴛᴜʀɴ ʙᴀᴄᴋ ᴛʜᴇ ᴄʟᴏᴄᴋ

ɪ’ᴅ ᴍᴀᴋᴇ sᴜʀᴇ ᴛʜᴇ ʟɪɢʜᴛ ᴅᴇғᴇᴀᴛᴇᴅ ᴛʜᴇ ᴅᴀʀᴋ

ɪ’ᴅ sᴘᴇɴᴅ ᴇᴠᴇʀʏ ʜᴏᴜʀ, ᴏғ ᴇᴠᴇʀʏ ᴅᴀʏ

ᴋᴇᴇᴘɪɴɢ ʏᴏᴜ sᴀғᴇ

Si Adrian at ang anak niya ang magsisilbing tanglaw ng buhay niya. Kulang ang oras, segundo, araw, buwan o taon na kasama niya ang mga ito dahil gusto ni Brianna na makasama ang mga taong napakaimportante sa buhay niya lalo na ang pamilya niya habang buhay.

ᴀɴᴅ ɪ’ᴅ ᴄʟɪᴍʙ ᴇᴠᴇʀʏ ᴍᴏᴜɴᴛᴀɪɴ

ᴀɴᴅ sᴡɪᴍ ᴇᴠᴇʀʏ ᴏᴄᴇᴀɴ

ᴊᴜsᴛ ᴛᴏ ʙᴇ ᴡɪᴛʜ ʏᴏᴜ

ᴀɴᴅ ғɪx ᴡʜᴀᴛ ɪ’ᴠᴇ ʙʀᴏᴋᴇɴ

ᴏʜ, ‘ᴄᴀᴜsᴇ ɪ ɴᴇᴇᴅ ʏᴏᴜ ᴛᴏ sᴇᴇ

ᴛʜᴀᴛ ʏᴏᴜ ᴀʀᴇ ᴛʜᴇ ʀᴇᴀsᴏɴ, ᴏʜ

Si Adrian ang lalaking ipinangako niya sa sarili na mamahalin habang buhay. Ilalaan niya ang puso, isip at kaluluwa niya para rito. Ang lalaking gusto niyang makasama hanggang tumanda. Ang lalaking hawak ang puso’t pag ibig niya. It was Adrian Alesandro Dimitriou. Saksi ang panginoon kung gaano nila kamahal ang isa’t isa. Wala ng hihilingin pa si Brianna kundi ang makasama si Adrian kasama ang anak niyang si Bryant. Maging isang buo at masayang pamilya kasama ang mga taong napakaimportante sa kanya at itinuturing niyang kanyang mundo.

ɪ’ᴅ ᴄʟɪᴍʙ ᴇᴠᴇʀʏ ᴍᴏᴜɴᴛᴀɪɴ

ᴀɴᴅ sᴡɪᴍ ᴇᴠᴇʀʏ ᴏᴄᴇᴀɴ

ᴊᴜsᴛ ᴛᴏ ʙᴇ ᴡɪᴛʜ ʏᴏᴜ

ᴀɴᴅ ғɪx ᴡʜᴀᴛ ɪ’ᴠᴇ ʙʀᴏᴋᴇɴ

‘ᴄᴀᴜsᴇ ɪ ɴᴇᴇᴅ ʏᴏᴜ ᴛᴏ sᴇᴇ

ᴛʜᴀᴛ ʏᴏᴜ ᴀʀᴇ ᴛʜᴇ ʀᴇᴀsᴏɴ

“Alagaan mo ang anak ko at pati na rin ang apo ko Adrian. Huwag na huwag mo siyang sasaktan at papaiyakin…dahil kung hindi—“  saglit na huminto sa pagsasalita ang Dad niya na seryosong seryoso at kinabig palapit si Adrian.

“—babarilin kita gamit to.”

Tila namutla naman si Adrian ng makita ang baril na nasa loob ng tuxedo ng Dad niya, siya man ay nabigla rin pero agad napangiti dahil alam niyang pinoprotektahan lamang siya ng Daddy niya.

Hinawakan niya ang braso ng Dad niya kaya napunta sa kanya ng atensyon nito.

“Dad naman eh, wag mo ng takutin si Adrian.”

Nawala ang pagiging seryoso ng Dad nya at ngumiti ito sa kanya.

“Anak, ‘di ko naman talaga gagawin yun tinatakot ko lang siya.”, natatawang sabi nito.

Tinapik muna ng kanyang ama ang balikat ni Adrian at ngumiti bago umalis at hinayaan siya sa piling ni Adrian.

“Promise me you’ll say ‘I do’.”, bulong ni Adrian sa kanya.

Natatawang tumango siya rito at naglakad na sila palapit sa altar. Nagsimula ng magsalita ang pari.

“We are all gathered here today to witness the union of Adrian Alesandro Dimitriou and Brianna Chanel Martina. If someone here doesn’t want their union, you my speak or for—”

“Itigil ang kasal!”

Isang babae ang nakaitim na bistida ang nagpatigil sa seremonya. Kapwa nagulat sila ni Adrian pati na rin ng mga bisita. Napuno ng bulungan ang paligid.

“Ihinto niyo ang kasal! Hindi ako papayag na maikasal sila!”, sigaw nito.

Pinagmasdan niya maigi ang babae dahil medyo pamilyar ito sa kanya. Maganda ito at ang buhok ay kulay itim na may pula sa bandang ilalim. Napagtanto niyang ito yung babaeng bigla na lang sumugod noon at sinampal si Harson ang pinsan ni Aloisa. Biglang lumabas kung saan si Harson at hinila ang babae.

“Eumira! Ano bang ginagawa mo?! You’re making a scene here! And why do you want to stop this wedding?!”, angil ni Harson kay Eumira.

Nawala ang kaninang galit na ekspresyon ng babae at napalitan ng pagtataka. Sila naman at ang kanilang iba pang bisita ay nakatuon ang atensyon sa dalawa.

“W-What? Teka… P-Paanong… I thought… You…akala ko ikaw yung i-ikakasal?”, nauutal na sabi nito.

“Then you’re wrong, Eumira stop making a scene here ok? Let’s go!”, hinila na ni Harson ang babae palabas ng simbahan.

Larson clap his hands to get their attention before he speak.

“Everyone! I apologize about ‘that’ on behalf of my brother with his girl.”, anito kaya’t nagpatuloy ng muli ang kasal nila ni Adrian.

The priest fake a cough as they start again the ceremony.

“Again, we are all gathered here today to witness the union of Adrian Alesandro Dimitriou and Brianna Chanel Martina. If there is still someone here doesn’t want their union, you my now speak.”, then the whole church was silent.

Second passed, the priest spoke as he smiled at them

“Adrian Alesandro Dimitriou, do you take Brianna Chanel Martina as your lawfully wedded wife, in sickness and in health, in reacher and in poorer, ‘till death do you part?”

Adrian cringed then smile at the priest.

“I do, father. I love her and I’ll never let her go.”

Napangiti siya sa sinabi nito at bumaling sa pari. Nakangiti rin ito sa kanya.

“Brianna Chanel Martina, do you take Adrian Alesandro Dimitriou as your lawfully wedded husband, in sickness and in health, in reacher and in poorer, ‘till death do you part?”

Tumingin muna siya kay Adrian na nakatingin din sa kanya at tila hinihintay ang kanyang magiging sagot.

“I do, father. “,  she pressed her lips to Adrian’ s cheeks.

”I’ll marry him anytime and every where.“, she smiled.

The priest smiled.

“May God bless your union and have a happy marriage life. You may now kiss the bride.”

With that, their lips met.

She felt so complete just like Adrian. Brianna really does completed him.