‘’Alev, aradığımda o telefonun açılacak.’’
‘’Tamam.’’ dedim bıkkınlıkla bunu kaçıncı söyleyişiydi. Rujumu da sürdüğümde evden çıkmak için hazırdım. Arkamı döndüğümde Derin gelip sıkıca sarıldı. ‘’Yanında ben yokken dışarı çıkmandan hiç memnun değilim.’’
‘’Aylar oldu Derin. Abdullah bir şey yapacak olsaydı yapardı. Bu kadar beklemezdi.’’
‘’Keşke söylediğin doğru olsa.’’
Dudaklarına kısa bir öpücük bıraktım. ‘’Ben dönene kadar ağabey kardeş fazla kavga etmeyin.’’
‘’İmkansızı isteme.’’ Gülümsemesini gözlerimle içime çektim ve birlikte odadan çıktık.
Bahçede beni bekleyen dört adam vardı. ‘’Ali yok mu?’’ dedim yanımdakine. Genelde kendinden sonra ona emanet ediyordu.
‘’Acil bir işi halletmesi gerekiyor.’’
Adamlar arabaya yerleştiğinde son kez Derin’i öptüm ve kulağına fısıldadım.
