A Holy Sin

Chapter 3: A little Scape

Tatlong araw nalang bago sumapit ang pasko, masaya ng pagdiriwang ng pasko ito sa simbahan. Puno ang simabahan ng mga palamuti lalong lalo na ang mga parol, mga Christmas lights, the 3D setup showing the birth of Jesus Christ. At madami rin talaga ng nagsisimba tuwing simbang gabi. Naniniwala kasi tayo na kapag nakumpleto mo ang misa sa imbang gabi ay puwede kang humiling ng kahit ano. Kaya ngayon y abala ang ibang mga madre at pari sa pag-aayos, ng iba naman ay umuwi muna sa kani-kanilang pamilya. Pumayag ang aming Mother Superior na umalis ngnilang araw pero pagkatapos ng kapanganakan ni kristo ay kailangan din nilang bumalik dito.

Nagpaiwan nalang ako rito sa simbahan dahil wala naman na kong uuwian sa amin. Ulila na ako at ang aking mga kapatid ay may sari-sarili na ring pamilya. Mag gagabi na at napag-pasayahan kong lumabas na lamang mula sa aking silid upang maglakad lakad at para lumanghap ng sariwang hangin sa hardin.

"Gabi na no pang ginagawa mo ito sa labas?" Napaigtad ako ng may marinig akong nagsalita. Pagharap ko ay si father Limuel lang pala. Naglalakad-lakad lang din ito dito sa hardin, nakasuot siya ng puting t-shirt at black pants hakab na hakab sa kaniya ng uot niyang pangtaas, hindi ko tuloy maalis ang tingin sa kaniyang matitipunong braso. Ang sarap pisil-pisilin ang kaniyang braso.

"Sister?" Nawala ako sa aking pag-iisip ng magsalita ulit ang pari.

"Ikaw pala father Limuel, nagpapahangin lang ako rito tataas na rin ako maya-maya"

Tumango-tango lang ito at umupo sa isang upuan. Inalok niya naman kong umupo kaya umupo nalang din ako sa kaniyang tabi.

"Bakit hindi ka umuwi sainyo, karamihan sa mga madre at pari ay umuwi muna sa kani-kanilang pamilya" wika ni father Limuel.

Ngumiti lang ko ito at iniba ang usapan. "Ang sarap sanang mamasyal ngayon kaso ala kong kasama" Maraming magagandang pasyalan dito pero ayokong pumunta mag-isa, hindi kasi ko sanay mag commute dahil hindi rin naman ako lumalabas mula rito sa kumbento.

"Father!" Nagulat ako sa kaniyang ginawa ng hawakan niya ang aking ka1may kaya gad ko iyong ahila palayo rito. Natatakot akong may makakita sa aming dalawa. Lalo pa at nandito kami sa loob ng simbahan.

"Ngayon parang natatakot ka pero pinasok mo naman ako a loob ng kwarto ko at a may confession room" Father Limuel smirked while hilding my hands.

Para naman kong napahiya sa inabi niyang 'yon, tama naman siya bakit ako matatakot kung hawakan niya ang kamay ko e samantalang nag s*x na nga kami sa loob ng kwarto niya at sa confession room.

"Let's go somewhere tomorrow Madeleine, pero sa centro na tayo magkita." Sabi ng pari habang nakatingin sa akin ng deretso.

"What do you mean, aalis tayong dalawa?" Nagtataka kong tanong sa kaniya.

"Yes, let's go out somewhere else and forget that we are a priest and a nun for a while" nakangiti nitong wika habang nakatingin sa mga mata ko.

"You look beautiful and different at the same time" Saad ng pari pagkaupo ko palang a loob ng kaniyang sasakyan.

"Nasanay ka lang kase sa damit kong pang madre" Sabi ko na

man sakaniya, maski nga rin nga rin ang ibang madre ay halos hindi raw ako makilala dahil a suot kong bestidang lagpas hanggang tuhod. Naglagay din ako ng light make up para naman hindi ako parang multo tignan.

"You have also different aura when you're not in your cassocks" Saad ko. Nakasuot ito ngayon ng plain dark blue polo at pantalon na pinaresan ng rubber shoes at bagong gupit pa kaya sinong mag-aakalang pari pala ang katabi ko ngayon?

"We will have a good time Madeleine" Sabay hawak niya sa aking kamay, I let him held my hand . Im so excited thinking we will be together until tomorrow maaga pa rin naman dahil mag aalas otso pa lamang ng umaga kaya makakapasyal pa kaming dalawa. At sinimulan niya ng paandarin ang kaniyang sasakyan.

Napag-pasayahan namin ni father Limuel na pumunta na lamang sa Awichon culture village limang oras din ang byahe mula doon dahil kabilang probinsya pa ito. At walang masyadong tao na naroon.

The moment I stepped into Awichon Cultural Village, para akong napunta sa ibang panahon. The cool mountain breeze gently brushed against my skin while the towering mountains of Kalinga stood proudly in the distance, as if silently guarding the stories of the past. Every step along the peaceful pathways felt magical, surrounded by traditional Kalinga houses that carried centuries of culture and history.

Tahimik ang paligid, pero sa katahimikan na iyon, parang may mga kwentong bumubulong. The sound of the wind dancing through the trees, the rhythm of traditional gongs echoing in the air, and the warm smiles of the locals made the place feel alive. It wasn't just a tourist destination, it was a place where every corner held memories, traditions, and the unwavering spirit of the Kalinga people.

Tahimik lang kami ni father Limuel habang pinagmamasdan ang napakagandang paligid. Nag check-in na rin kami dahil dito namin napagpasyahang magpalipas ng gabi.

I glanced at father Limuel, smiling without saying a word. In that moment, I realized that even the most beautiful view couldn't compare to the feeling of having him beside me. Every laugh we shared, every step we took, and every stolen glance became part of a memory I knew I'd treasure forever.