"ทั้งสองคนไม่ต้องลงไปนะ พ่อขอลงไปดูอะไรนิดหน่อย"
เขตต์แอบคุยโทรศัพท์เงียบๆเพียงคนเดียวพักใหญ่ก่อนจะเดินลงจากบ้านไปเพียงคนเดียวพร้อมปืนคู่ใจโดยไม่ให้สองสาวตามเขาลงไป
"พ่ออย่านะ"
เพียงตารีบห้ามสามีของเธอทันทีเพราะกลัวว่าเขาจะเอาปืนคู่ใจนั้นไปยิงชายหนุ่มที่ยังคงนั่งคุกเข่าอยู่ข้างล่าง
"ไม่ถึงตายหรอกนะ"
เขตต์ตะโกนกลับขึ้นมาให้สองคนแม่ลูกสบายใจด้วยเขาจะไม่ลงมือทำอะไรชายหนุ่มคนนั้นอีกแต่จะมีตัวช่วยที่ดีกว่านั้น
"คุณกระทิง"
พลอยขวัญเรียกหาเขาเบาๆด้วยความเป็นห่วงกลัวเขาจะเจ็บตัวถึงแม้ว่าตัวเองกำลังร้องไห้เจ็บปวดแทบขาดใจก็ตาม
"ขวัญเข้าห้องเถอะลูก ไปพักได้แล้วเดี๋ยวเจ้าตัวเล็กจะประท้วงเอาอีก"
เพียงตารีบประคองลูกสาวของเธอลุกขึ้นเดินเข้าห้องนอนไปเพราะไม่อยากให้อยู่ตรงนี้ เธอกลัวว่าลูกสาวคนนี้จะได้ยินเหตุการณ์ที่ด้านล่างเดี๋ยวจะเกิดอาการเครียดขึ้นมาแล้วจะพาลอาเจียนไม่หยุดอีก
"ค่ะ"
พลอยขวั
