ปลายยามซื่อ (09.00-10.59) ซินเยว่ตื่นสายจนฮุ่ยหลิงต้องเข้ามาปลุก ถึงแม้ตอนนี้ซินเยว่จะไม่ต้องไปดูแลร้านขายสุราที่เมืองเยว่กว่างแล้วแต่ตื่นสายเช่นนี้ฮุ่ยหลิงกังวลว่าซินเยว่อาจไม่สบายได้ ตั้งแต่ออกจากตระกูลหยางมาซินเยว่ไม่เคยไม่สบายเลยก็ตามทีแต่นางก็ยังคงเป็นห่วงอยู่ดี
ฮุ่ยหลิงเคาะประตูเรียกซินเยว่อยู่นานแต่ไม่มีเสียงตอบรับฮุ่ย หลิงจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปดู เห็นว่าซินเยว่ยังนอนอยู่ก็นึกเป็นห่วง จึงเขย่าแขนนางพร้อมกับแตะตามตัว เห็นว่าตัวไม่ร้อนก็เบาใจจึงเอ่ยเรียกปลุกคนขี้เซาให้ตื่น
ซินเยว่ลุกขึ้นนั่งด้วยท่าทางงัวเงียคล้ายนอนไม่พอ นางลุกขึ้นเดินไปหลังฉากกั้นอาบน้ำทั้งที่ยังหลับตา สร้างความขบขันแก่ฮุ่ยหลิงยิ่งนัก นางอาสาจะช่วยซินเยว่อาบน้ำเเต่งตัวแต่ซินเยว่ที่ชอบความเป็นส่วนตัวและชินกับการช่วยเหลือตัวเองมากกว่าจึงปฏิเสธออกไป
"ฮุ่ยหลิงจิ่งซูเมิ่งอยู่ที่ไหนตอนนี้"
เสียงซินเยว่ถามออกมาจากห
