ธามเดินตรงมาที่โต๊ะคณะแพทย์ด้วยท่าทางนิ่งขรึม ราวกับไม่รู้ร้อนรู้หนาวว่ารอยแดงที่ซอกคอนั้นกำลังเรียกสายตาคนทั้งตึกขนาดไหน เขาหยุดยืนอยู่ข้างหลังขนมที่พยายามก้มหน้าก้มตาจนปลายคางแทบจะฝังลงไปในอก
"กินยาหรือยัง?"
เสียงทุ้มถามขึ้นสั้นๆขนมสะดุ้งสุดตัว จนเพื่อนรักทั้งสองคนหูผึ่งทันที ปิงปองหันขวับมามองรอยที่คอของเฮียธามสลับกับหน้ากากอนามัยของขนมด้วยสายตาที่จ้องจะจับผิด
"กะ...กินแล้ว! ถามทำไมเนี่ย คนตั้งเยอะ ไหนเฮียบอกว่าเป็นความลับไง ถามแบบนี้มันส่อรู้ไหม" ขนมกระซิบเสียงลอดไรฟัน
ธามเลิกคิ้วมองท่าทางลนลานของยัยตัวแสบ ยังไม่ทันจะว่าอะไร ยัยเด็กดื้อจอมตื้อคนนี้กลับออกอาการจนคนอื่นสงสัยกันไปหมดแล้ว
"ความลับอะไร? ก็แค่ถามว่ากินยาแก้ปวดหัวหรือยัง เห็นเมื่อคืนบ่นว่ามึน...ปวดหัวไม่ใช่เหรอ ยังไม่สางเมา? คิดอะไรของเธอ อ่านกินฉันอยู่หรือไง "
"ไอ้เฮีย! นี่กำลังกวนกันอยู่หรือไง" ขนมหน้าแดงจัดจนทะลุแม
