กิจกรรมเชื่อมสัมพันธ์
1117 Words
@3 วันต่อมา (กิจกรรมเชื่อมสัมพันธ์ วิศวะ-แพทย์)
ณ ลานอเนกประสงค์กลางมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังเนืองแน่นไปด้วยนิสิตใหม่ในชุดพละสีขาวของคณะแพทย์ และเสื้อช็อปสีเลือดหมูของคณะวิศวะ บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงกลองและเสียงตะโกนเชียร์ แต่สำหรับ 'ขนม' เป้าหมายเดียวของเธอในวันนี้คือร่างสูงที่นั่งนิ่งเป็นรูปปั้นอยู่บนเก้าอี้คุมงานในฐานะเฮดว้าก
"เอาละครับน้องๆ ฐานต่อไปคือ 'ส่งต่อความรัก' กติกาคือให้น้องปีหนึ่งคาบหลอดไว้ที่ปาก แล้วส่งยางวงต่อให้เพื่อนรุ่นพี่ที่ยืนสลับกัน ห้ามใช้มือเด็ดขาด!"
"เชิญรุ่นพี่ไปยื่นสลับกับน้องใหม่ครับ"
เสียงรุ่นพี่สันทนาการประกาศก้อง เมื่อสิ้นสุดคำสัั่ง รุ่นพี่ทุกคนเดินมายืนสลับกับรุ่นน้อง
"กรี๊ด!!. อีหนม! มึงดูดวงมึงดิ ดวงดีชิบหาย เมื่อเช้าก้าวขาข้างไหนออกจากบ้านวะ สลับไปสลับมา มึงได้ยืนข้างพี่ธามเฉย!"
ขมิ้นกรี๊ดอยู่ในลำคอ สะกิดเพื่อนรักยิกๆตื่นเต้นดีใจราวกับตัวเองเป็นผู้โชคดี
"หึ...คนมันมากับดวง มึงดูเอาเหอะ ขนาดฟ้าดินยังเข้าข้างกู"
ขนมยิ้มกริ่มในใจ แผนที่เตรียมมาสามวันเริ่มทำงาน เธอขยับไปยืนข้างร่างสูงที่แผ่รังสีอำมหิตออกมาจนคนรอบข้างไม่กล้าเข้าใกล้
ธามในชุดช็อปแขนยาวพับขึ้นถึงข้อศอกดูหล่อกระชากใจกว่าวันแรกหลายเท่า แม้หน้าจะนิ่งเหมือนคนโดนบังคับมาก็ตาม
"ไงคะพี่ธาม... วันนี้ไม่ล่ามโซ่มาเหรอคะ ระวังหลุดออกมากัดคนอื่น ลำบากเสียค่าฉีดวัคซีนสุนัขบ้าน้า" ขนมกระซิบเสียงใส พลางยักคิ้วกวนๆ
ธามเหลือบสายตาคมกริบมองเพียงหางตา
"เคี้ยวข้าวให้เป็นก่อนค่อยพูด...เด็กน้อยเอ่ย!"
"เด็กน้อยแล้วไง... เด็กน้อยก็ทำให้พี่หยุดมองได้แล้วกัน"
"ฉันมองเธอตอนไหน"
"ก็ตอนนี้ไง ไม่ใช่แค่มองนะ พี่ยังสามารถตอบโต้กับหนูด้วย แสนรู้ขึ้นเยอะเลยนะ"
"หึ..เด็กกะโหลกกะลา หลงตัวเองชะมัด ให้ฉันมองหน้าเธอ ฉันมองหน้าไอ้ด่างหน้าคณะยังจะดีกว่า"
"นี่พี่!!"
"หวี๊ดดด!!! เริ่มได้!" เสียงนกหวีดดังขึ้น
ขนมจำต้องเงียบปากลง พร้อมกับถลึงตาใส่เขา ส่วนอีกคนกลับไม่สนใจ ทำเป็นมองไม่เห็นเธอ ทำเหมือนเธอเป็นลมเป็น อากาศอยู่นั่นแหละ
ห้านาทีต่อมา เกมดำเนินไปอย่างทุลักทุเล เสียงกรี๊ดเชียร์ดังไม่หยุด จนมาถึงคิวของขนม เธอคาบหลอดพลาสติกไว้ในปาก ยางวงสีแดงคล้องอยู่ที่ปลายหลอด เธอค่อยๆ เอียงหน้าเข้าไปหาธามที่ยืนนิ่งเป็นหินไม่ขยับแม้แต่มิลลิเมตรเดียว
"หมับ!!"
ขนมตั้งใจขยับเข้าไปใกล้กว่าปกติจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกลิ่นบุหรี่อ่อนๆ จากตัวเขาทำเอาหัวใจเธอเต้นรัวอย่างห้ามไม่ได้ เธอพยายามใช้หลอดเกี่ยวส่งยางให้เขา แต่ธามกลับแกล้งยืนนิ่งไม่ยอมก้มลงมาช่วยเธอเลยแม้แต่น้อย
"อื้อออ..."
ขนมส่งเสียงท้วงในลำคอพร้อมกับพยายามยืดตัวขึ้นส่งยางให้ถึงหลอดของเขา
ในจังหวะที่ใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ ขนมจงใจตาประสานตาแล้วส่งสายตาเย้ายวนแบบแสบๆ ไปให้หนึ่งที แต่ธามกลับทำเพียงแค่รับยางไปอย่างนิ่งๆ ก่อนจะขยับปากพูดผ่านหลอดที่ยังคาบอยู่ เสียงงึมงำในลำคอแต่ชัดเจนในความรู้สึก
"ปากสั่นนะ... กลัวหรือแค่เ****น?"
"...!!!" ขนมตาโต หน้าแดงแป๊ดขึ้นมาทันที ไอ้พี่บ้านี่! ปากนิ่งแต่พูดจาละลาบละล้วงชิบหาย!
"นี่พี่นิ่งจริงๆปะเนี้ย? ทำไมปากลามกขนาดนี้"
"ก็เธอมาทำท่าหื่นใส่ฉันก่อน"
"หนูเนี่ยนะ!!! เหอะ!!" ขนมกลอกลูกกะตาขึ้นลงราวกับกำลังหงุดหงิดกับคนข้างๆ
"อืมเธอนั่นแหละ ยัยหลักกิโล"
"พี่...ว่าใครเป็นหลักกิโล!!!"
"หวี๊ดดด!!! หมดเวลา"
เสียงนกหวีดดังขึ้นอีกครั้ง เป็นสัญญาณจบกิจกรรม ธามโยนหลอดกับหนังยางทิ้งทันที ก่อนจะไปไม่วายหันมาแกล้งดึงผมหางม้าของเธอไปหนึ่งที
"หมับ!!!"
"นี่!!พี่ธาม พี่เป็นเด็กห้าขวบหรือไงกัน"
@หลังจบกิจกรรมภาคเช้า
"พี่ธามคะ! หนูยังไม่จบนะ เกมจบแต่คนไม่จบ" ขนมเดินตามเขาไปตอนช่วงพักเบรก
"เย็นชานักใช่ไหม ได้! งั้นหนูจะจีบพี่ทุกวันจนกว่าพี่จะร้องขอชีวิตเลยคอยดู"
ธามหยุดเดิน หมุนตัวกลับมามองยัยเด็กแสบที่สูงแค่หน้าอกเขา เขาโน้มตัวลงมาจนหน้าแทบชิด ขนมชะงักไปอึดใจหนึ่ง
"จีบ? ..."
"อือหือ"
" ใช้คำว่าตื้อน่าจะเหมาะกว่า" เขาแสยะยิ้มมุมปากที่ดูร้ายกาจจนใจสั่น
"แล้วจำไว้... ฉันไม่ชอบกินขนมหวาน โดยเฉพาะขนมบูดแบบเธอ"
"หนอยยยยย....... ไอ้คนแก่ปากปีจอ!!"
"ถ้าฉันเกิดปีจอ เธอก็คงไม่ต่างกัน"
พูดจบเขาก็ยัดกระป๋องน้ำเย็นเจี๊ยบใส่มือเธอแรงๆ จนเธอสะดุ้ง
"อ่ะ..น้ำ... เอาไปล้างปากซะ จะได้เลิกเห่า"
"อะ..ไอ้... ไอ้พี่ธาม!!! "!
"กรี๊ดดดดดดดดด"!
"กรี้ดทำไม ผีเข้าเหรอ? แหกปากอยู่ได้"
"พี่ธาม!!!!!"
"เรียกชื่ออื่นไม่เป็น??? เรียกเป็นแต่ชื่อฉันหรือไง"
"อ๊าา....!"
"หยุด! อย่ามากรี๊ดเหมือนเจ้าเข้าทรง มันน่ารำคาญ"
"ชิ...!..ฝากไว้ก่อนเถอะ" ขนมกระทืบเท้าเร่าๆ มองแผ่นหลังกว้างที่เดินจากไปอย่างผู้ชนะ
"เป็นไงมึง... เชื่องเป็นชิวาว่ายัง?"
ปิงปองเดินเข้ามาสมทบพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ย ก็เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดะแต่ที่ถามก็เพราะอยากจะย้ำให้มันล้มเลิกความคิดที่จะจีบพี่เขาสักที
"ยัง! แต่วันนี้กูรู้แล้วว่าเขาก็มีปฏิกิริยา... คนเย็นชาที่ไหนจะมาโน้มหน้าเข้าใกล้เพศตรงข้ามขนาดนี้ มึงคอยดูนะปิงปอง อีกไม่นานหมาป่าตัวนี้ต้องยอมสยบให้ชิวาว่าอย่างกู!"
"อ่ะ..จ้าๆ แม่ชิวาว่าน้อย พยายามต่อไปนะ"
ปิงปองกลอกสายตาขึ้นลงไปมา ก็เห็นๆกันอยู่ว่าการจะจับพี่ธามยมบาลหน้าตายคนนั้นมาเป็นแฟน มันเป็นไปไม่ได้ อยากยิ่งกว่าเข็ญครกขึ้นภูเขา แต่ขนมเพื่อนรักมันก็ยังดื้อดึงที่จะทำ ห้ามก็ไม่ฟัง ในเมื่อเตือนแล้วไม่ฟัง ก็คงต้องปล่อยให้มันได้รับความพ่ายแพ้ เรียนรู้ความผิดหวังด้วยตนเอง
- Writer
