ขนมเชิดหน้าขึ้นระบายความจุกเสียดที่ปนเปไปด้วยความกระสันพรรณนา มือเล็กจิกเกร็งลงบนไหล่แกร่งจนเกิดรอยแดง
“เฮีย... หนู... อ๊ะ!”
“ชู่ววว... เด็กดี อย่าเกร็ง”
ธามแช่นิ่งค้างไว้เพื่อให้เธอปรับตัวก่อนจะเริ่มขยับโยกกายเป็นจังหวะเนิบนาบแต่เน้นหนัก เสียงเตียงไม้ดัง เอี๊ยด...แอด... ประสานไปกับเสียงลมหนาวภายนอก
"อ๊ะ อ่าส์ เฮียธาม หนูเจ็บ"
"ซี้ด..ขนมมันแน่นไป... โคตรปวด"
"ขยับหน่อย หนูจะไม่ไหวแล้ว"
"ตับ!!"
"อ๊ะ อื้ออ~~"
"เอาจริงแล้วนะ" จากจังหวะที่นุ่มนวลเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นดุดันตามแรงอารมณ์ที่ปะทุ
"ตับ ตับ ตับ!"
"อ๊ะ อ๊ะ อื้ออ ~~!!"
"อื้ออ ชะ..ช่วยด้วยยยย~~"
"อ่าส์ ขนม..แม่ง! อย่าตอดถี่ขนาดนี้"
"อ๊ะ อ๊ะ อะ..เฮียธาม~"
ธามกระแทกกระทั้นกายเข้าหาอย่างต่อเนื่องจนร่างเล็กสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์ ขนมส่งเสียงครางระงมโหยหวนไปทั่วห้องพักไม้ที่ปิดมิดชิด เธอหลับตาพริ้มรับสัมผัสที่รุนแรงแต่ซ่านสยิว
"
