บุกเดี่ยวขอไลน์รุ่นพี่หนุ่มวิศวะ
1127 Words
@บ่ายวันต่อมา
"ใครวะ แม่ง! สวยโคตรๆ"
"เออวะ..มาถึงคณะวิศวะ มาหาใครวะ?"
"ดูหน้าเธอสิ โคตรสวย แล้วมึงดูนม แม่งโคตรน่าขย้ำ"
"ไอ้เชี้ย! เขามีเจ้าของแล้วหรือเปล่าวะ? หาอ่านกินเมียชาวบ้าน"
"จากเรด้ากู ลักษณะแบบนี้ ยังสดยังซิง ไม่เคยผ่านมือใครแน่นอน"
"ไอ้เชี้ย แบบนี้ก็น่าลองดิวะ"
เสียงซุบซิบของชายหนุ่มดังขึ้นตลอดโถงทางเดิน แม้ความเจ็บใจจาก "น้ำแข็งสาดเท้า" เมื่อวานจะยังไม่หายดี แต่มันกลับกลายเป็นแรงผลักดันชั้นยอดให้ 'ขนม' ว่าที่คุณหมอสาวจอมดื้อรั้น ตัดสินใจหิ้วถุงน้ำเต้าหู้เจ้าเด็ดบุกมาถึงถิ่นเกียร์ ไม่สนใจสายตาของหนุ่มๆนับสิบคู่ที่กำลังจ้องมองเธอ
@ณ ห้องเชียร์คณะวิศวกรรมศาสตร์
" ดึงซ้าย เด้งขวา เด้งหน้า เด้งหลังเด้งซ้าย เด้งงขวา เด้งหน้า เด้งหลัง เด้งๆๆๆๆ ๆๆๆ"
"กรี๊ดดด"
เสียงตะโกนร้องเพลงคณะและเสียงกลองดังกึกก้อง แต่ทันทีที่ร่างเล็กในชุดนิสิตคณะแพทย์เดินดุ่มๆ เข้ามา สายตานับร้อยคู่ของชายหนุ่มเสื้อช็อปในห้องเชียร์ก็จับจ้องมาที่เธอเป็นตาเดียวกัน
"เฮ้ยๆ น้องหมอมาทำอะไรวะ?"
"สวยว่ะ คนสวยคนนี้ของใครกันวะ?"
"นั่นดิ เหมือนจะมาหาใคร มาหาแฟนหรือเปล่า"
"เชี้ย เดินหน้าไปหาเฮีย อย่าบอกนะว่าน้องคนนั้นเป็นแฟนเฮีย"
เสียงซุบซิบเริ่มหนาหู แต่ขนมไม่สนใจ เธอเดินตรงดิ่งไปที่โต๊ะม้านั่งยาวหน้าห้องเชียร์ สถานที่ที่ 'ธาม' กำลังนั่งเช็กชื่อรุ่นน้องอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนเฮดว้ากสุดโหด
"ปัง!
เธอกระแทกถุงน้ำเต้าหู้ลงบนโต๊ะตรงหน้าเขา ธามเงยหน้าขึ้นจากกระดาษช้าๆ สายตาคมกริบเย็นชาเยือกแข็งเหมือนเดิมเป๊ะ
"เอามาคืน" ขนมพูดเสียงดังฟังชัด
"อะไร?" ธามถามสั้นๆ คิ้วขมวดชนกัน
"น้ำเต้าหู้ไง เมื่อวานพี่เอา 'น้ำแข็ง' ปฐมพยาบาลให้หนู วันนี้หนูเลยเอา 'น้ำร้อน' มาปฐมพยาบาลปากพี่บ้าง จะได้เลิกสุนัขใส่คนอื่นเขาสักที!"
"เชี้ยยยย..." ภีมที่นั่งข้างๆ ถึงกับสำลักน้ำ "ใจเด็ดชิบหายไอ้คิณ มึงดู ดูช่วยกูที"
อคิณพยักหน้าหงึกๆ "น้องเขาสุดว่ะ กล้าเอาของร้อนมาวางหน้าไอ้ธาม"
ธามมองถุงน้ำเต้าหู้สลับกับใบหน้าจิ้มลิ้มที่พยายามทำหน้ายักษ์ใส่เขา
"ถ้าจะมาเพื่อไร้สาระ ก็กลับไปซะ ฉันมีงานต้องทำ"
"ไม่กลับ! จนกว่าจะได้สิ่งที่ต้องการ"
ขนมกอดอกยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนจมูกแทบชนกัน
"อะไร??"
"เอาโทรศัพท์พี่มา"
"เอาไปทำไม?"
"เอาไปกดรับแอดไลน์หนูไง พี่รู้ป่ะ เมื่อคืนหนูต้องไปนั่งงมหาไอดีพี่จากเพจ 'Cute Boy' จนตาแฉะ แต่พี่ดันตั้งค่าไม่รับคนแปลกหน้า... ใจคอจะปิดตายไม่ให้ใครเข้าหาเลยหรือไง"
"เออ" ธามตอบสั้นๆ ก่อนจะก้มลงสนใจงานต่อ
"ก็เพราะไม่อยากให้คนแปลกหน้า... หรือคน 'สติไม่ดี' อย่างเธอทักมาไง"
"พี่ธาม!" ขนมตบโต๊ะอีกฉาด
"หนูจะบอกอะไรให้พี่รู้เอาไว้นะ คนอย่างขนม คณะแพทย์ศาสตร์ ปีหนึ่ง ไม่เคยต้องมาขอไลน์ใครก่อนนะ นี่ถือเป็นเกียรติของพี่เลยนะเนี่ย"
ธามวางปากกา ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจนขนมต้องแหงนคอตั้งบ่า เขาโน้มตัวลงมาหาจนความกว้างของไหล่บังตัวเธอมิด
"เกียรติเหรอ? ฉันเห็นแต่ ความน่ารำคาญที่มันเดินดุ่มๆ เข้ามาหาฉันไม่หยุด"
เขากระตุกยิ้มที่มุมปากนิดๆ เป็นยิ้มที่ชวนให้คนมองใจสั่นแต่อีกใจก็อยากหยิกให้หายหมั่นเขี้ยว
"อยากได้ไลน์ฉันมากขนาดนั้นเลย?"
"ใช่! จะให้ไม่ให้?"
ขนมท้าทายประชันหน้าเขา ในขณะที่สายตาของทุกคนจ้องมองมายังสาวน้อยใจกล้าที่กล้าบุกมาขอไลน์ยมบาลหน้าตายถึงที่
ธามหยิบโทรศัพท์มือถือราคาแพงออกมาจากกระเป๋าช็อป ขนมตาโต เตรียมยื่นมือไปรับ แต่เขากลับชูมันขึ้นเหนือหัวด้วยความสูงที่ต่างกันราวกับเสาไฟฟ้ากับหลักกิโล
"ถ้าอยากได้... ก็พิสูจน์ความสามารถหน่อย" ธามเอ่ยเสียงเรียบ
"พิสูจน์ยังไง?"
"คืนนี้มีการแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตร ถ้าทีมสถาปัตชนะ... ฉันจะให้ไลน์เธอ"
"อ้าว! ถ้าพี่ชนะ พี่ต้องเป็นฝ่ายขอหนูสิ"
"ฟังให้จบ..." ธามนิ่งไปอึดใจ
"แต่ถ้าทีมฉันชนะ... เธอต้องมาเป็น 'เด็กยกน้ำ' ให้ทีมฟุตบอลวิศวะตลอดทั้งเทอม ห้ามขาด ห้ามสาย ห้ามลา... กล้าหรือเปล่า?"
"เฮ้ยๆๆ ไอ้ธาม มึงจ้างพนักงานพาร์ตไทม์เป็นคุณหมอเลยเหรอวะ"
ภีมแซวมันเคยตอบสนองใครแบบนี้ซะที่ไหน
ขนมเม้มริมปากแน่น สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว นี่มันหลุมพรางชัดๆ! ถ้าทีมเขาชนะ เธอต้องไปรับใช้เขา แต่ถ้าเธอไม่ตกลง เธอก็ไม่ได้ไลน์... แต่ช้าก่อน ถ้าเธอต้องไปเป็นเด็กยกน้ำ นั่นหมายความว่าเธอจะได้เจอเขา 'ทุกเย็น' ไม่ใช่หรือไง!
"คิดดูดีๆแล้ว นี่มันกำไรเห็นๆ!"
"ตกลง! ดีล!" ขนมยื่นมือออกไป
"เตรียมตัวเปิดเครื่องรับแอดหนูได้เลย เพราะหนูจะไปเชียร์ทีมคู่แข่งให้พี่แพ้ยับเยิน!"
ธามมองมือเล็กๆที่ยื่นมา ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเขี่ยหลังมือเธอเบาๆ เป็นเชิงไล่
"ไปได้แล้ว... กลิ่นน้ำเต้าหู้มันเหม็น"
"เหม็นที่ไหนกัน ออกจะหอมดีออก"
"อืมๆ นั่นดิ หอมดีออก" ภีมยิ้มด้วยแววตาหวานเยิ้ม จ้องมองเด็กสาวหน้าตาน่ารักคนนี้
"นอกจากจมูกของมึงจะมีปัญหา สายตามึงยังมีปัญหาด้วยเ**อวะไอ้ภีม มองอะไรที่มันไม่น่ามอง"
"พี่ธาม!!! ไอ้...ชิ..แล้วมาดูกันใครจะชนะ"
ขนมฟึดฟัดเดินสะบัดก้นออกไปจากห้องเชียร์วิศวะ ท่ามกลางสายตาขำขันของรุ่นพี่เกียร์ทั้งหลาย
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า น่ารักว่ะ"
ทันทีที่ลับหลังนางเอก อคิณก็หันมาสะกิดธาม
"ไอ้ธาม... ปกติมึงไม่พนันกับใครไร้สาระแบบนี้นี่หว่า ไลน์มึง มึงก็ไม่เคยให้ใครสุ่มสี่สุ่มห้า มึงคิดไรอยู่วะ?"
ธามไม่ตอบ เขาเพียงแค่หยิบถุงน้ำเต้าหู้ที่ขนมเอามาวางทิ้งไว้ขึ้นมาแกะหลอดปัก แล้วดูดหน้าตาเฉย
"ก็แค่... อยากหาคนมาช่วยแบกกระติกน้ำ"
"เหรอออออ..." เพื่อนทั้งสองประสานเสียง
"น้ำเต้าหู้หวานไหมเพื่อน?"
ธามนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพึมพำเสียงเบาจนเกือบไม่ได้ยิน
"จืด... แต่ก็ดีกว่ากินน้ำแข็งเปล่าๆ"
- Writer
