หลังจากที่พรีมเดินจากไปทิ้งปริศนาไว้ ขนมก็ได้แต่ยืนนิ่งงันอยู่ในอ้อมกอดของธาม เสื้อช็อปตัวใหญ่ที่คลุมไหล่อยู่ดูหนาและอุ่นจนน่าประหลาด แต่มันกลับไม่ช่วยให้ความรู้สึกเยือกเย็นในใจของเธอจางลงได้เลย
"เจ้าของตัวจริงงั้นเหรอ...?"
ใจหนึ่งเธอก็อยากจะตะโกนถามเขาให้รู้แล้วรู้รอดแต่อีกใจกลับสั่งให้เงียบไว้ เพราะภาพความเป็นจริงที่ตอกย้ำเธอก็คือความสัมพันธ์ที่ยังคลุมเครือ ระหว่างเธอกับเขามันเริ่มมาจากความผิดพลาดในคืนนั้น... คืนที่เธอเมามายจนเสียตัวให้ยมบาลหน้าตายคนนี้ สถานะที่จับต้องได้ตอนนี้มันเบาบางเสียจนเธอไม่กล้าจะล้ำเส้นไปถามเรื่องส่วนตัวของเขามากนัก
แต่สุดท้าย... ความสงสัยมันก็ชนะทุกอย่าง หากไม่ถามคืนนี้เธอคงนอนไม่หลับแน่
“เฮีย...” ขนมเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว สายตายังคงจดจ้องไปยังทิศทางที่พรีมเดินหายไป
“หืม? เป็นอะไร”
ธามก้มลงมองยัยตัวแสบที่จู่ๆก็เงียบไป เขาไม่ได้คลายอ้อมกอดที่โอบไหล่เธอไว้ แ
