My Love เมียเด็กของเฮียวิศวะ

จูบล่าแต้ม

@หนึ่งสัปดาห์ต่อมา

"อีหนม มึงเป็นอะไร?"

ปิงปองเอ่ยถามขณะที่มองเพื่อนรักเขี่ยสลัดผักในจานมาเกือบครึ่งชั่วโมง

"ปกติเห็นได้ยินชื่อพี่ธามมึงจะกระดี๊กระด๊าเหมือนหมาเห็นเจ้าของ แต่นี่อาทิตย์นึงแล้วนะที่มึงไม่เฉียดไปใกล้ตึกวิศวะเลย"

"นั่นดิ เป็นอะไร แปลกๆนะมึง"

"ไม่ได้เป็นอะไร แค่... ขี้เกียจ"

ขนมตอบเสียงอ้อมแอ้ม ใบหน้าจิ้มลิ้มร้อนวูบขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงสัมผัสจาบจ้วงที่ห้องพยาบาลวันนั้น

"จูบนั่น... ไอ้พี่ธามบ้า! ฮื่ออออ"

"ขี้เกียจหรือเขิน?" ขมิ้นหรี่ตาจับผิด

"กูเห็นนะว่าวันก่อนพี่ธามเดินผ่านหน้าคณะแพทย์ มึงถึงขั้นมุดลงไปหลบใต้โต๊ะม้านั่ง แผ่นหลังกว้างขนาดนั้น มึงจำไม่ได้เหรอ"

"เลิกพูด! คืนนี้กูจะไปตื๊ด! กูปวดหัวกับวิชาอนาโตมี กูต้องการแอลกอฮอล์โว้ยยย!"

ขนมตะโกนกลบเกลื่อนความฟุ้งซ่านทันทีก่อนจะทำหน้าบึ้ง ฟุบใบหน้าลงไปกับหนังสือ

"นั่นไง พอเครียดก็วิ่งเข้าหาแอลกอฮอล์" : ขมิ้น

"หรือมึงจะไม่ไป?'

"ไปดิ กูก็อยากตื้ดเหมือนกัน อยู่แต่บ้านมาเป็นเดือนล่ะ เบื่อจะแย่ คืนนี้นะกูจะจัดหนักจัดเต็มเลยคอยดู ไม่เมาไม่กลับ!!" : ขมิ้น

"ดี ไม่เมาไม่กลับ ใครกลับก่อน เลี้ยง!"

"เฮ่อะ! อีชะนีขี้เมา" : ปิงปอง

@ ผับหรูย่านทองหล่อ 21.30 น.

แสงสีสลัวและเสียงเพลงเบสหนัก ๆ ปลุกเร้าอารมณ์วัยรุ่นได้เป็นอย่างดี ขนมในชุดเดรสสีดำโชว์แผ่นหลังขาวเนียนนั่งซดค็อกเทลแก้วที่หกเข้าไปแล้วจนหน้าแดงก่ำ สายตาเริ่มเยิ้มด้วยความเมา

"มาเล่นเกมกันเถอะ!" ปิงปองที่เริ่มกรึ่มได้ที่เสนอเกมขึ้น

"เกมอะไรวะ" : ขมิ้น

"เกมกล้า-ท้า-จูบ!"

"ยังไงวะ?" ขมิ้นถามเสียงยืดเสียงยาว นี่ก็เมาไม่ต่างกัน

"อีหนม! กูกล้าท้ามึง...ในฐานะที่มึงแพ้พนัน" ปิงปองชี้นิ้วมาที่เพื่อนรัก

"มึงบอกมึงเก่ง มึงแน่ มึงจีบพี่ธามติดแน่... แต่ตอนนี้มึงหลบหน้าเขาเหมือนหลบเจ้าหนี้ กูเลยท้าให้มึงไป 'เก็บจูบ' จากผู้ชายใส่เสื้อสีดำในร้านนี้ให้ครบ 3 คน! ใครก็ได้! จูบแลกจูบ!"

"อีปอง! มึงท้าแรงไปเปล่า" ขมิ้นห้าม แต่ขนมที่เมาจนขาดสติกลับตบโต๊ะดังปัง!

"ได้! คนอย่างอีหนม....ไม่เคยกลัวอยู่แล้ว แค่จูบเอง จ่ายตังค์จ้างยังได้เลย!" ขนมลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางโซเซ

"คอยดูนะ กะ...กูจะเก็บให้ครบสามคนในสิบนาที!"

"เออ..จัดไปเลยเพื่อน กูจะรอดูผลงานของมึง~~" : ปิงปองพูดไปด้วยสะอึกไปด้วยเพราะเมาหนัก

ขนมกวาดสายตาผ่านกลุ่มควันและแสงไฟจนไปสะดุดกับร่างสูงใหญ่ในชุดเชิ้ตสีดำสนิทที่นั่งอยู่ที่โต๊ะวีไอพีมุมมืด เขาดูโดดเด่นและมีรังสีบางอย่างที่คุ้นตา แต่ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอจำไม่ได้ว่าเขาคือใคร

เธอก้าวฉับ ๆ เข้าไปหาเป้าหมายแรกทันที โดยมีขมิ้นและปิงปองเดินตามหลังมาติด ๆ แบบลุ้นระทึก

"นี่คุณ..." ขนมสะกิดไหล่กว้างนั้น

ชายหนุ่มหันมาช้าๆ ใบหน้าหล่อคมคายที่นิ่งสนิทประดุจรูปปั้นหินอ่อนจ้องมองยัยตัวแสบที่เมาจนตาปรือ รุ่นพี่สุดโหด !'ธาม' เขานั่งอยู่กับภีมและอคิณที่กำลังอ้าปากค้างกับชุดโชว์หลังของรุ่นน้องสาวแสนสวย แต่งตัวแบบนี้โคตรเซ็กซี่ชะมัด

"เธอ..." ธามขมวดคิ้ว เสียงทุ้มต่ำเย็นเฉียบ

"มาทำอะไรที่นี่?"

"หล่อจังเลย..." ขนมพึมพำพลางควักแบงก์พันสองใบออกมาจากกระเป๋าถือ แล้วแปะลงบนอกแกร่งของเขา

"สองพัน... จ้างจูบทีนึงสิ พอดีเล่นเกมแพ้อ่ะ รีบ ๆ จูบหน่อยนะ เหลืออีกสองคนต้องไปเก็บแต้มต่อ"

"เชี้ยยยยย!" ภีมตะโกนลั่น

"ไอ้ธาม น้องเขาเอาแบงก์พันตบหน้ามึงว่ะ!"

อคิณตาโต "ไอ้ธาม มึงอย่า... มึงไม่ชอบให้ผู้หญิงแตะตัวไม่ใช่เหรอ..."

"หมับ!!"

แต่ผิดคาด! ธามคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็ก สายตาที่เคยเย็นชากลับวาวโรจน์ด้วยความโกรธที่ปนเปไปกับความหึงหวงอย่างรุนแรงเมื่อได้ยินคำว่า ‘เหลืออีกสองคนที่ต้องไปแลกจูบ’

"สองพัน... น้อยไปหรือเปล่า?" ธามถามเสียงกระซิบที่ดูอันตราย

"งั้นสามพันก็ได้! อ่ะ!"

ขนมจะควักตังค์เพิ่มแต่ธามกลับกระชากร่างเล็กเข้ามานั่งบนตักต่อหน้าเพื่อน ๆ

"อื้ออ"

เขาใช้มือหนาเชยคางเธอขึ้นแล้วบดริมฝีปากลงไปอย่างหนักหน่วง ทะเยอทะยาน และเร่าร้อนจนคนรอบข้างฮือฮา

"อื้อออ..อื้ออ..."

ขนมครางประท้วงในลำคอจูบนี้มันรุนแรงกว่าครั้งที่ห้องพยาบาลร้อยเท่า มันเหมือนเขากำลังสูบวิญญาณเธอไป

ในเวลาไม่กี่นาทีธามถอนจูบออกช้า ๆ ดวงตาคมจ้องลึกเข้าไปในตาปรือ ๆ ของคนเมา

"แต้มแรก... ฉันให้ฟรี แบงก์พันสองใบเก็บไว้เป็นค่าปรับที่เธอปล่อยให้ฉันรอมาทั้งอาทิตย์"

"ระ...รอนานไหม?" ขนมถามซื่อ ๆ พลางลูบริมฝีปากตัวเอง

"โอเค... คนที่หนึ่งเสร็จแล้ว คนต่อไป..."

เธอลุกขึ้นจากตักเขาจะเดินไปหาโต๊ะข้าง ๆ ที่มีหนุ่มตี๋ใส่เสื้อดำนั่งอยู่

"คนโน้นนน... ชุดดำเหมือนกัน จูบละพันใช่ไหมคะพี่ขาาา..."

"หมับ!!"

"อ๊ะ!"

คราวนี้ไม่ใช่แค่ข้อมือ แต่ธามลุกขึ้นคว้าเอวบางไว้แน่นจนเธอปลิวมาปะทะอกเขา ภีมกับอคิณเห็นท่าไม่ดีรีบลุกขึ้นมาขวาง

"ไอ้ธาม ใจเย็นมึง น้องมันเมา!" ภีมเอ่ยเตือน เมื่อเห็นเพื่อนรักท่าทีโกรธจัด

"เมาแล้วไปเที่ยวขอจูบผู้ชายไปทั่วแบบนี้เหรอวะ!" ธามตะคอกเสียงดังจนคนหันมามองกันทั้งคลับ

"มันน่าโดนดีนัก!"

ขนมยังคงไม่รู้ชะตากรรม พยายามจะแกะมือเขาออก

"ปล่อยหนมนะ! หนมจะไปเก็บแต้มที่สอง พี่เป้สถาปัตย์ทางโน้นก็ใส่เสื้อดำ... หนมจะไปหาพี่เป้..."

คำว่า 'พี่เป้' คือฟางเส้นสุดท้ายที่ขาดผึง

"ไอ้คิณ ไอ้ภีม ฝากจัดการเคลียร์บิลโต๊ะนี้ด้วย" ธามสั่งเสียงเฉียบขาด

"แล้วมึงจะไปไหน?"

"กูจะไปจัดการเด็กเลี้ยงแกะที่ชอบเที่ยวแจกจูบชาวบ้าน!"

ธามไม่พูดเปล่า เขาโน้มตัวลงแบกร่างเล็กของขนมขึ้นพาดบ่าทันที! ขนมดิ้นขลุกขลัก ทุบหลังเขาปึก ๆ

"ปล่อยนะ! ไอ้คนบ้า คนฉวยโอกาส ปล่อย! ฉันจะไปหาพี่เป้! ปล่อยยย!"

"เงียบ! ถ้ายังไม่หยุดโวยวาย ฉันจะฟาดให้เนื้อหลุดเลยคอยดู!"

ธามเดินดุ่ม ๆ ฝ่าฝูงชนมุ่งหน้าไปยังลิฟต์วีไอพี โดยไม่สนสายตาใครทั้งสิ้น ส่วนปิงปองกับขมิ้นได้แต่มองตามตาปริบๆ เมาก็เมาแต่พอเห็นหน้าพี่ธามตอนโกรธจัด มันส่างเมาขึ้นมาทันที แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ลำพังช่วยตัวเองตอนนี้ยังยากเลย

ธามอุ้มเธอพากบ่า เขาพากดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้น 3 ซึ่งเป็นโซนห้องพักรับรองสุดหรู (VVIP Room) สำหรับเจ้าของและแขกคนพิเศษเท่านั้น

"ปัง!"

เขาถีบประตูห้องพักเข้าไปก่อนจะเหวี่ยงร่างเล็กลงบนโซฟาหนังตัวยาว

"ตุบ!!"

"โอ้ย เจ็บ"

ขนมมึนหัวตึ้บ พยายามจะลุกขึ้นหนีแต่ก็โดนร่างสูงใหญ่โถมเข้าใส่จนแผ่นหลังเธอแนบชิดกับพนักพิง

"จะไปจูบใครอีกนะ? ไหนพูดใหม่สิ"

ธามถามพลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดบนออกสายตาดูดุร้ายเหมือนเสือที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อให้ตายคาอก

"หนมจะ... อื้อออ!"

"เก็บจูบที่สองจากฉันนี่แหละ... แต่คราวนี้ ฉันจะเก็บให้ครบทั้งตัว ไม่ใช่แค่ที่ปาก!"