"อ๊ะ..ยะ..อย่า"
ธามไม่ฟังเสียงทัดทานของเธอแม้แต่น้อยเขาช้อนร่างบางขึ้นแนบอกแล้วพาเดินตรงไปยังเตียงกว้างอย่างคนเผด็จการ ทันทีที่แผ่นหลังนวลสัมผัสกับที่นอนนุ่ม เขาโถมกายเข้าหาเธอประดุจเสือที่หิวโหยมานานแสนนาน
"คิดถึง"
เสียงกระซิบข้างหูเบาราวกับปุยนุ่น เขารวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะดึงเข็มขัดหนังราคาแพงของตัวเองออกมา แล้วใช้มันพันธนาการข้อมือของขนมไว้กับหัวเตียงอย่างแน่นหนา
"ฮะ..เฮีย! มัดหนูทำไม! ปล่อยนะ!" ขนมดิ้นพล่านจนเสื้อนอนเลิกขึ้นเห็นหน้าท้องแบนราบ
"มัดไว้ไม่ให้เธอหนี... และไม่ให้เธอปฏิเสธของขวัญที่ฉันกำลังจะยัดเยียดให้"
เฮียธามพูดเสียงพร่า แววตาคมกริบจ้องมองยอดปทุมถันที่ชูชันทะลุผ่านเนื้อผ้าบางเบา
"ไม่ใส่ชั้นใน?"
"ก็ใครจะรู้ล่ะว่าเฮียจะมา"
"แต่เมื่อกี้มีผู้ชายอยู่ในห้องด้วย"
"ผู้ชาย?"
"อีปิงปองอ่ะนะ เฮียนับมันเป็นผู้ชายด้วยเหรอ"
"มี
