We're walking in this tunnel-like place. It looks like this place is old because of the rusts and dirt covering the walls and ceiling.
May mga lampara na nagbibigay saamin ng liwanag habang lumalamin kami ng lumalamin dito.
Napatigil naman kami nang makarating kami sa isang pinto na may gate. Hindi naka padlock ang gate pati ang pinto kaya kami tumuloy.
Halos pareho lang ang lugar dito sa dinaanan namin kanina sa aming likuran. Ang pagkakaiba lang ay may ka-moderno-han ang lugar dito. Ang mga pader ay gawa sa semento at may pintura na kulay puti, ngunit ang ilaw ay lampara pa rin na halos mamatay na dahil sa hina.
As we go further, my heart raises and many questions are clouding my mind. I feel nervous about what awaits on us at the end of this tunnel.
Naramdaman yata ni Theo ang
