Savaş bey gittikten sonra yine düşünceler içinde boğulmuştum. Sadece söylediği bir şeye takılmıştım aslın da, adam her şeyini kaybetmiş evladı bari yanın da kalsın demişti. Sanırım yaptıkları tek doğru şey buydu, beni babamla bırakmak. Babam hiç bir zaman annemi kötüleyerek büyütmemişti beni, belki de o zamanlar annemin neler yaşadığını bilmeden onu suçlayacak ve ona karşı kin duyacaktım. Oysa şimdi içimde kin yada nefret yoktu onlara karşı, ama sevgi varmıy dı ondan da emin değilim. Babam beni o kadar güzel sevmişti ki tek üzüldüğüm şey onun bu dünyadan erken gitmesiydi. Babam bu dünyadan gitmiş olsa bile aslın da yine bana yol göstermişti. Anneni affet diye, aslın da yaşadıklarını öğrenmemiş olsam bu kadar kolay affedermiydim bilmiyorum ama affetmek kendimi daha iyi hissettireceğine inan
