Hamileydim ben, hemde hiç beklemediğim bir anda öğrenmiştim. Barış'la ilk birlikteliğimiz de korunmayı unutmuştuk, ama sonrasın da hep korunmuştuk. Nasip, kısmet dedikleri bu olsa gerekti, Barış o gün ertesi gün hapı içmeme izin vermiş olsaydı resmen bebeğimi mi öldürmüş olacaktım ben?
Eve gelene kadar resmen ikimiz de Leyla olmuştuk, tek düşündüğümüz şey anne ve baba oluyor olmamızdı.
Barış'ın bu kadar mutlu olması beni daha da çok mutlu ediyordu, sanırım çocuğuma doğru babayı seçmiştim.
Barış'la konuşmuş ve defileden sonra ki hafta evlenmeye karar vermiştik. Defile önümüzde ki haftaydı ve düğün iki hafta sonra olacaktı. Barış eğer istersem yeni bir eve taşınabileceğimizi söylese de şimdilik orada kalabiliriz demiştim. Kaçmak hiç bir işe yaramıyordu ve ben artık kaçmak değil de konuş
