Elime batan iğneyle kendime geldim.Parmağımın ucunda küçük bir kan pıhtısı oluşmuştu.Ofladım.Parmağımı peçeteye sildim.Tam bir haftadır zihnimde onun sözleri onun bakışları yankılanıyordu.
Tam bir haftadır kendide değilidm.
Tam bir haftadır Betül gibi de değildim.
Gözlerimi biribirne bastırdım.Artık eski halime dönmek istiyordum.Artık ben olmak istiyordum.Artık onu görünce kalbimin deli gibi atmasını istemiyordum.Ayağa kalkıp Musa Beyin yanına ön tarafa geçtim.Benigörünce elinde ki gazeteyi bir köşeye bıraktı.
Musa Bey bugün biraz erken çıkabilirmiyim?
Önce bana sonra da kolunda ki saatine baktı.
Bu saatte mi?
Kafamı salladım.Biliyorum daha işebaşlayalı iki saat bile olmamaıştı ama artık dayanamıyordum,duvarlar üzerime üzerime geliyordu.
Bir sorun mu var?
Başımı olumsuzca salladım
