İki hafta sonra....
Sevmek kadar sevilmek te önemliydi. Dilda sevildiğini anlayınca hayata daha güzel bakmaya başlamıştı. İstemeden hayal kurarken buluyordu kendini. Robin'den başka çocukları da olsun istiyordu. Savaş'ın karısı çocuklarının annesi olmak istiyordu. Şimdi eline kanaviçeyi almış mendile Savaş'la kendi baş harflerini işliyordu. Baş harflerinin altına küçük bir ev işleyecekti.
"Ne işliyorsun kızım?" diye sordu Asmin hanım salona geçip.
"Hiç"
"Ne demek hiç?" gidip kızının elinden kanaviçeyi alıp şöyle bir baktı.
Dilda utandı.
"Bunlar ne?" harfleri işaret etti Asmin Hanım.
"Savaş'la kendi baş harfimiz"
"Sevmek ayıp değil kızım. Suç işlemiş gibi utanma. Benden bir şeyini de saklama. Ailen her zaman arkanda." dedi Asmin hanım kızını alnından öpüp. "Yalnız sana bir nasihatim
